محسن تقویزنور معتقد است بخشی از مشکلات امروز تلویزیون به انتخاب نادرست افراد بازمیگردد و میگوید: تغییر نسل، زبان و خردهفرهنگ خودش را دارد و اگر میخواهیم با جوانان ارتباط بگیریم، باید برنامهسازی را به کسانی بسپاریم که زبان این نسل را میشناسند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، _ گروه هنر و رسانه: نخستین نشست «حیاط رسانه» با حضور محسن تقویزنوز، خالق و تهیهکننده آثار تلویزیونی از جمله «مردان آهنین»، «بستنیها»، مسابقه «پلکان» و فصل سوم «آقای گزارشگر»، عصر چهارشنبه ۱۵ مهرماه در مجتمع کندو برگزار شد. محسن تقویزنوز در این نشست با مرور بخشی از مسیر فعالیت حرفهای خود در تلویزیون، از تجربه ورودش به عرصه هنر و رسانه، ساخت برنامههای کودک و دوربین مخفی و همچنین تجربه طراحی و تولید برخی برنامههای تلویزیونی سخن گفت و بر اهمیت پشتکار، استفاده از تجربه دیگران و سپردن کار به افراد متخصص تأکید کرد.
وی در ابتدای سخنانش با اشاره به علاقهمندی خود به هنر از دوران کودکی اظهار کرد: سال ۶۳ در آموزش و پرورش فعالیت میکردم و حوزه فعالیت من بیشتر در زمینههای هنری بود. در آن زمان متوجه شدم برخی دوستانم به دانشکده صداوسیما رفتهاند و همین موضوع باعث شد به دنبال علاقه قدیمی خود به هنر و تلویزیون بروم.
تقویزنوز ادامه داد: آن زمان خبری از اینترنت و گوشیهای هوشمند و امکاناتی که امروز وجود دارد نبود. خودم رشته ریاضی خوانده بودم، اما علاقه زیادی به هنر داشتم.
تحقیق کردم، منابع مطالعاتی و کلاسهای مورد نیاز را پیدا کردم و سال بعد با جدیت بیشتری برای کنکور هنر مطالعه کردم و توانستم رتبه دو رقمی به دست بیاورم. وی با اشاره به حضورش در مصاحبه دانشگاه هنر گفت: در آن زمان تجربه چندانی در زمینه هنر نداشتم.
آخرین کارهای هنریام مربوط به مدرسه بود. یک دوربین ۱۱۰ هم داشتم و با همان دوربین از اتفاقات انقلاب و تظاهرات عکس گرفته بودم.
در مصاحبه دانشگاه، عکسهایم را نشان دادم و درباره تجربههای تئاتری و بازیگریام در مدرسه نیز توضیح دادم.
این تهیهکننده تلویزیون افزود: در همان جلسه به من گفته شد که میتوانم در رشتههای دیگری مثل طراحی صنعتی پذیرفته شوم، اما گفتم اگر هدفم این بود، برای ورود به سینما و تلویزیون تلاش نمیکردم. هدفم مشخص بود و میخواستم در همین مسیر حرکت کنم.
وی با تأکید بر اهمیت پشتکار برای جوانان گفت: از شکستها نترسید و از شکستها برای برخاستن پل بسازید. اگر برای کاری فکر کردهاید، زمان گذاشتهاید و مطمئن شدهاید که آن کار درست است، کوتاه نیایید.
البته در کنار این موضوع باید پشتکار داشته باشید و بعد از زمین خوردن دوباره بلند شوید. تقویزنوز استفاده از تجربه دیگران را یکی از عوامل مهم موفقیت دانست و گفت: جوانهای باهوش کسانی هستند که زودتر از تجربه دیگران استفاده میکنند.
در زندگی شخصی و خانوادگی هم کسی که از تجربه دیگران استفاده میکند، چند سال جلوتر از کسی است که میخواهد همه چیز را خودش تجربه کند. خیلی وقتها پدر و مادر به فرزندشان میگویند این مسیر را رفتهایم و نتیجهاش را دیدهایم؛ کسی که این تجربه را میپذیرد، چند سال جلوتر است.
تجربه ساخت یک دوربین مخفی با رویکرد فرهنگی وی در ادامه با اشاره به فعالیتهای خود در حوزه برنامهسازی کودک و ساخت برنامههای مختلف در اوایل دهه ۸۰ گفت: در آن سالها کارهای زیادی در حوزه کودک انجام داده بودم تا اینکه پیشنهادی برای ساخت یک دوربین مخفی به من شد؛ البته این دوربین مخفی با آنچه امروز از این قالب میشناسیم، تفاوت داشت و بعدها با نام دیگری پخش شد. تقویزنور درباره ایده این برنامه توضیح داد: مبنای این دوربین مخفی، امر به معروف و نهی از منکر بود و تلاش داشتیم نگاه جدیدی به این موضوع داشته باشیم.
یکی از سوژهها مربوط به یک کودک بود که به او سیگار دادیم و از مردم میخواستیم واکنش نشان دهند. وی ادامه داد: واکنش مردم متفاوت بود.
یک نفر با مهربانی به کودک تذکر داد و گفت این کار اشتباه است و از او خواست این کار را تکرار نکند. فرد دیگری با عصبانیت با او برخورد کرد و حتی او را زد.
برای من جالب بود که در چنین شرایطی، روش برخورد چقدر میتواند در نتیجه کار تأثیر داشته باشد. این تهیهکننده افزود: در آن برنامه تلاش کردیم نشان دهیم که حتی در امر به معروف و نهی از منکر نیز میتوان با محبت و مهربانی رفتار کرد.
این همان کاری بود که من با فرزندان خودم انجام میدادم. این برنامه در زمان خودش مخاطبان زیادی پیدا کرد و حتی از سوی برخی مسئولان و مردم مورد تقدیر قرار گرفت.
خاطرهای از طراحی یک برنامه برای رهبر شهید تقویزنور در بخش دیگری از سخنان خود به یکی از تجربههایش در طراحی فضای یک برنامه برای دیدار رهبر شهید با جمعی از هنرمندان و چهرههای فرهنگی اشاره کرد و گفت: زمانی قرار شد برای این برنامه فضایی متفاوت طراحی کنیم. من تصویری از امام خمینی(ره) دیده بودم که در کنار یک درخت تکیه داده بودند و دوست داشتم فضایی صمیمی و خودمانی برای این برنامه ایجاد کنیم.
وی افزود: گفتم میخواهم این فضا کاملاً خودمانی و شبیه یک دورهمی باشد. برای همین طراحی تصویربرداری را هم بر همین اساس انجام دادیم؛ یک دوربین در بالا برای گرفتن نمای باز، چند دوربین در میان جمعیت و یک دوربین برای ثبت گفتوگوها در نظر گرفتیم.
تقویزنوز با اشاره به برخی مخالفتها درباره اجرای این طرح گفت: در ابتدا درباره نور و حتی احتمال بارندگی نگرانیهایی مطرح شد، اما تلاش کردیم برای هر مسئله راهحل پیدا کنیم. حتی با هواشناسی تماس گرفتیم و شرایط جوی را بررسی کردیم.
وی ادامه داد: در نهایت برنامه اجرا شد و اتفاق جالبی افتاد. زمانی که نماز آغاز شد، جای دوربینها را تغییر دادیم و در حین نماز باران گرفت.
باران شدید نبود، اما قطرات باران و تصاویری که از آن ایجاد شد، به زیبایی کار کمک کرد. گاهی احساس میکنید اگر کاری را درست انجام دهید، خدا هم به شما کمک میکند.
تلویزیون باید کار را به اهلش بسپارد تقویزنور در ادامه با اشاره به ضرورت توجه به ویژگیهای نسلهای مختلف در برنامهسازی اظهار کرد: اگر افراد درست انتخاب شوند، هر نسل با توجه به ویژگیهای خاص خودش میتواند برنامهسازی ایدهآلی برای یک رسانه داشته باشد. نسلهای مختلف زبان و خردهفرهنگهای خاص خودشان را دارند و طبیعی است که تفاوتهایی میان آنها وجود داشته باشد.
وی افزود: من گاهی به عنوان مخاطب تلویزیون مینشینم و حرص میخورم؛ چون احساس میکنم کاری به اهلش سپرده نشده است. تلویزیون و پلتفرمها را نگاه میکنم و میبینم بعضی کارها به افرادی سپرده شده که شاید انتخاب مناسبی برای آن پروژه نباشند.
این برنامهساز تأکید کرد: تغییر نسل، زبان مخصوص خودش را دارد. ممکن است من به عنوان فردی از یک نسل، بعضی اصطلاحات و گفتوگوهای جوانان امروز را متوجه نشوم.
بنابراین طبیعی است که برای ارتباط با نسل جدید، باید از افرادی استفاده کنیم که زبان و فضای همان نسل را میشناسند. وی با انتقاد از برخی انتخابهای غیرتخصصی در تلویزیون گفت: نباید انتخاب افراد صرفاً بر اساس روابط باشد.
باید کار را به اهلش سپرد. اگر کسی قرار است برنامهای برای نسل جوان بسازد، باید توانایی ارتباط با همان نسل را داشته باشد.
تقویزنوز با اشاره به تجربهای از حضورش در یک استودیو گفت: یک بار در یکی از استودیوها شاهد اتفاقی بودم که نشان میداد مسیر انتخاب و آموزش نیروی انسانی درست طی نشده است. از فردی که پشت دوربین بود خواستم تصویربرداری را آغاز کند، اما مشخص بود که تجربه لازم را ندارد و حتی نمیدانست در چنین شرایطی باید چه کاری انجام دهد.
وی خاطرنشان کرد: این مسائل نشان میدهد که اگر مسیر درست نباشد، حتی تجهیزات خوب هم نمیتوانند مشکل را حل کنند. در برنامهسازی، آدم درست باید در جای درست قرار بگیرد.