نانا پاتیکار بازیگر سرشناس سینمای هند درگذشت

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، مالهار، پسر پاتیکار، خبر درگذشت او را در گفتگو با بی‌بی‌سی تأیید کرد. این بازیگر بامداد پنجشنبه پس از آنکه در خانه‌اش در گوا بیهوش پیدا شد، به بیمارستان منتقل شد اما تلاش پزشکان برای احیای او نتیجه نداد.

دکتر شیکر سالکار از بیمارستان مانیپال گوا به خبرگزاری آنی گفت: با وجود ۴۵ دقیقه احیای قلبی مداوم، او احیا نشد. نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، از نخستین چهره‌هایی بود که به درگذشت پاتیکار واکنش نشان داد و از توانایی او در ایفای نقش‌های متنوع و شخصیت صریحش تمجید کرد.

مودی نوشت شخصیت‌هایی که پاتیکار بازی کرد، «برای نسل‌های مختلف در ذهن‌ها حک خواهند شد» و مرگ او خلأ بزرگی در عرصه هنر ایجاد کرده است. پاتیکار فعالیت حرفه‌ای خود را با تئاتر آغاز کرد و در سال ۱۹۷۸ با فیلم «گمان» (Gaman) وارد سینما شد.

او در سال‌های نخست بیشتر در نقش‌های کوچک ظاهر شد، اما بازی‌اش در «پرنده» (Parinda) در سال ۱۹۸۹ او را به یکی از چهره‌های مطرح سینمای هند تبدیل کرد. نقش گانگستر خشن و بی‌ثبات این فیلم، نخستین جایزه ملی سینمای هند و جایزه فیلم‌فیر را برای او به همراه داشت.

او در دهه ۱۹۹۰ مجموعه‌ای از نقش‌های متفاوت را ایفا کرد و دامنه بازیگری خود را گسترش داد. از جمله مهم‌ترین نقش‌های او می‌توان به سرگرد چوهان در «پراهار» (Prahaar)، که خودش کارگردانی کرده بود، مجید خان در «انگار» (Angaar)، یک شخصیت میهن‌پرست در «تیرانگا» (Tirangaa) و پرتاپ نارایان تیلاک در «کرانتی‌ویر» (Krantiveer) اشاره کرد؛ نقشی که دومین جایزه ملی بهترین بازیگر را برای او به ارمغان آورد.

پاتیکار در «خاموشی: موزیکال» (Khamoshi: The Musical) نیز خلاف تصور رایج درباره توانایی‌اش در ایفای نقش‌های پرسر‌وصدا عمل کرد و شخصیت فردی را بازی کرد که توانایی شنیدن و صحبت کردن نداشت. او بعدها با نقش یک سیاستمدار زیرک در «راجنیتی» (Raajneeti) به کارگردانی پراکاش جها، وجه دیگری از توانایی‌های بازیگری خود را نشان داد.

او در طول فعالیت حرفه‌ای خود میان سینمای هندی و مراتی (یک صنعت فیلم هندی مربوط به فیلم‌های مراتی-زبان است) رفت‌وآمد داشت و علاوه بر بازیگری، در مقام کارگردان و نویسنده نیز فعالیت کرد. پاتیکار همچنین ارتباط خود با تئاتر را پس از شهرت سینمایی حفظ کرد و در نمایش‌هایی مانند «پوروش» (Purush) روی صحنه رفت.

این بازیگر در کنار فعالیت هنری، به دلیل مواضع صریح سیاسی و اجتماعی خود نیز شناخته می‌شد و به‌ویژه درباره مسائل مربوط به کشاورزان در هند اظهارنظر می‌کرد. او در سال ۲۰۱۵ به همراه ماکراند آناسپوره بنیاد نام (Naam Foundation) را تأسیس کرد؛ بنیادی که در زمینه حمایت از کشاورزان و حفاظت از منابع آب در ایالت ماهاراشترا فعالیت می‌کند.

کارنامه پاتیکار البته بدون حاشیه نبود. در سال ۲۰۱۸، تانوشری دوتا، بازیگر هندی، او را به آزار جنسی در جریان تصویربرداری یک فیلم در حدود یک دهه پیش متهم کرد.

پاتیکار این اتهامات را رد کرد. پلیس هند در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد شواهد کافی برای ادامه اتهامات پیدا نکرده و پرونده را مختومه اعلام کرد؛ این ماجرا در شکل‌گیری جنبش«می‌تو» در هند نیز بازتاب گسترده‌ای داشت.