برای تحمیل جنگ بر ایران نیاز به جعل تاریخ نیست

در ساحت پژوهش­‌های تاریخی غربیان همیشه تلاش کردند روایتی باژگون از این ماجرا بیان کنند.

آن­چنان­که لشکرکشی اسکندر، شاگرد ارسطو به ایران و به آتش کشیده‌شدن تخت­ جمشید در سال ۳۳۰ پیش از میلاد را یا انکار کردند یا در انتقام به ویرانی آکروپولیس شمردند و کوشیدند از خوی وحشی و تمدن­‌ستیز او سپیدشویی کنند – آن­چنان که امروز برای خود چنین می­‌کنند - اما مدارک روشن باستان­‌شناسی چنین اجازه­‌ای به آنها نمی­‌دهد؛ زیرا که کاوشگران تخت­ جمشید چون هرتسفلد و اشمیت که از قضا آلمانی و آمریکایی بودند، بیش از یک متر لایۀ خاکستر و سوزاندن را در خزانۀ تخت­ جمشید به دست آوردند، اما در کاوش­‌های باستان­‌شناسی آکروپولیس که آن­ هم به­ وسیلۀ خود غربی­‌ها انجام شد، چنین داده­‌های باستان­‌شناسی به­‌دست نیامد.

با این­ همه، چون سوگیری تاریخی دارند، تلاش شد مدارک باستان­‌شناسی ناشی از تخریب آکروپولیس در جنگ میان دولت‌شهرهای یونانی آتن و اسپارت را به نام «آوار ایرانی» به شمار آورند! بنابراین روایت درست تاریخی آن نیست که روبیو بیان می­‌کند.

۴. بیش از هزار سال (نیمۀ دوم هزارۀ اول پیش از میلاد و نیمۀ نخست هزارۀ اول میلادی) ستیز و کشمکش میان ایرانیان، یونانیان و رومیان جریان داشت؛ از ۵۰۰ پیش از میلاد تا ۲۳۰ پیش از میلاد هخامنشان با یونانیان، از ۲۳۰ پیش از میلاد تا ۲۲۲ میلادی، اشکانیان با سلوکیان و رومیان و از ۲۲۲ تا ۵۵۰ میلادی ساسانیان با رومیان و بیزانس در ستیز و جنگ بودند.

ایران در این هزار سال نمایندۀ تمدن شرقی بود. زان­ پس در ساحت مسیحیت تقابل با اسلام هم گاهی از همین دریچه دیده شد.

از چشم برخی غربیان، شرقیان (ایرانیان) گروه­‌هایی بربر بودند که نشانی از هنر، تمدن و دانایی را نداشتند (پیشنهاد مؤکد دارم کتاب ۱۵ جلدی یونانیان و بربرها نوشته فرزند ایران امیرمهدی بدیع را بخوانید تا به درک بهتر چرایی، چیستی، درستی و نادرستی چنین نگاهی برسید زیرا برانگیزانندۀ این ریاضی­دان و فیلسوف ایرانی در پرداختن به تاریخ همین روایت جعلی جاری و ساری در غرب بود). دوگانگی تمدن شرق و غرب و مرزهایی از جنس فرهنگ و نظام­‌های اجتماعی و سیاسی از همین‌جا آغاز شد و امروزه تفاوتی فهم­‌شده و بنیادین از حیث جامعه­‌شناختی به­‌ویژه تاریخی شمرده می­‌شود که موضوع پژوهش­‌های گستردۀ تاریخی است.

اینک روبیو آگاهانه و شناختی به­ نسبت دقیق از اصل ماجرا، سوگیرانه و به­ غایت نفرت­‌انگیز و مزورانه، ما را به هزاره­‌های پیش حواله می­‌دهد و از تاریخ خاک‌برداری سیاسی می‌کند؛ برخی واقعیت­‌ها را می­‌بیند و تحریف می­‌کند و برخی را به­ سادگی دور می­‌ریزد. آمریکا و اروپا را در جزئی­‌ترین ویژگی­‌ها و آرمان­‌ها، میراث­‌دار یونانیان و رومیان باستان بر می­‌شمرد و با القای خطر مشترک در کوس جنگ می­‌دمد تا برای روزهای سخت پیش­روی جنگ با ایران افکار عمومی را فریفته، یارگیری بهتر و بیشتری انجام دهد و غرب را به دامن جنگ تاریخی تشویق کند؛ چه فرومایه سخنوری، چه دریوزیده کارگزاری!

۵. در چهارصدساله گذشته این استعمارگران آمریکا و اروپایی­‌ها بودند که به خاستگاه­‌های تمدنی شرقی چون مصر، عراق، سوریه، فلسطین، یمن، آناتولی، ایران، هند و دیگر لشکر کشیدند، کشتار و نسل­‌کشی کردند و منابع و ثروت­‌های ملت­‌ها و سرزمین­‌ها را به غارت بردند.

صورتی از غارت اینان، تخریب و مثله­‌کردن محوطه­‌های تاریخی و دزدیدن آثار فرهنگی و تمدنی سرزمین­‌های شرقی، برای پرکردن موزه­‌ها و مجموعه­‌های خصوصی و دولتی­‌شان بود تا متقلبانه از این دزدی فرهنگی، صرفۀ اقتصادی برند. روبیو خوب می­‌داند، زیستگاه همان «بربرها»، خاستگاه تمدن، معنویت، ادبیات، هنر، کشورداری و سیاست­‌ورزی بود.

او و همفکرانشان را به موزۀ متروپولیتن در نیویورک خودشان دعوت می­‌کنیم. شاید موزه بهتر از مدرسه، دانشگاه و جامعه به آنها بیاموزد دست از ایدۀ دشمنی تاریخی و تمدنی بکشند: گوشه‌ای از موزه در ویترینی شفاف و شیشه­‌ای زیر نور برخاسته از نیروگاه­‌های برق آمریکایی، اثری مُهری استوانه­‌ای را ببینند که سردار هخامنشی نیزه بر سردار متجاوز و زیاده­‌خواه یونانی فرود می­‌آورد و او را در هم می­‌شکند.

چه­ بسا این یافتۀ باستان­‌شناسی، روایت تجاوز آتنی­‌ها به سارد باشد. مُهری که از تخریب و غارت محوطه‌های تاریخی شرق و ایران به­‌دست هم‌دستان نفوذی ترامپ و روبیو برای پرکردن موزه­‌های امریکایی و غربی دزدیده شده و سر از موزۀ آمریکایی بیرون آورد.

در ۲۰۰ سال گذشته الگوی ثابت رفتاری غرب غارت منابع فرهنگی ملت­‌های شرقی بود. آنچنان که امروز هم به­ کمک پیاده­ نظام­شان در ایران به آن مشغول­ هستند.

۶. در سخنان وزیر خارجۀ آمریکا برای تندروهای ما درسی است که از رویۀ ستیز و انکار تاریخ خود دست بکشیم و به برج بلند تاریخ پیوستۀ و معنوی ایران پناه ببریم.

روبیوی تجاوزگر تلاش دارد، تاریخ فرهنگی، اجتماعی و سیاسی غرب از یونان و روم تا به مسحیت و امروز را پیوسته و منسجم ببیند و از «تمدن ما» سخن می­‌گوید تا آخر همه را به این نتیجۀ مطلوب که «و اینک جنگ در جریان است» هدایت کند. روایت باژگون این تندروی جنگ­‌افروز بار دیگر یادآور می­‌شود، آینده و حال بریده از گذشتۀ نیست.

البته ما بر همان سنگر خشایارشای پارسی، مهرداد و ارد اشکانی، اردشیر، شاپور و انوشیروان ساسانی، اسماعیل سامانی، شاه­ عباس صفوی و نادرشاه افشاری ایستاده­‌ایم و تا پای جان در دفاع از میهن و سرزمین و باروها و تاریخ­مان کوتاه نمی­‌آییم. حال که دشمنان از تاریخ­­­‌سازی، باژگونی و دستکاری گذشته ابایی ندارند، وظیفۀ ما پذیرش و بیان درست و سودمند تاریخ خود با پرهیز از بدگمانی و وهن، مقاومت ملّی و دفاع همه­‌جانبه است.

صورت وحشی، دریده، ریاکار، گستاخ و متوقع غرب را شرقیان بسیار تجربه کردند و ما ایرانیان با خوانش تاریخ­مان بهتر از هر دیگری آن را درک می­‌کنیم. برای تحمیل جنگ بر ما نیاز به جعل تاریخ نیست.

زینهار که هیچ ابزار دفاعی را در برابر این دشمن بی­رحم و زورگو به هیچ سببی نباید کنار گذاشت و دشمن را به طمع انداخت. سخنان ترامپ در تهدید به تخریب تخت­ جمشید در دولت نخستش در سال ۱۳۹۸ را بیاد آوریم تا عمق خطر و چرایی بازتولید سخنان روبیو را بیشتر درک کنیم.

لازم باشد، اینان نه به تاریخ و میراث فرهنگی ما رحم می­‌کنند، نه به محیط زیست و تمامیت ارضی ما و نه به جان زنان، کودکان و جوانان ما.»