از مراسم یادبود داریوش عیاری تا چند خبر کوتاه از سینما و تئاتر

حسین ترک‌جوش «پل آرزوها» را می‌سازد/ قصه‌ای اجتماعی

حسین ترک‌جوش فیلمساز در سومین تجربه‌ی مستقل تهیه‌کنندگی آثار کوتاه، فیلم کوتاه «پل آرزوها» را کلید می‌زند.

این اثر به نویسندگی و کارگردانی علیرضا برق ساخته خواهد شد. «پل آرزوها» اولین تجربه‌ی کارگردان در زمینه ساخت فیلم کوتاه است.

فیلم کوتاه «پل آرزوها» در ژانر اجتماعی تولید می‌شود و در خلاصه داستان آن آمده است: «دختری که شیطان را درس می‌دهد با مردی روبرو می‌شود که خود آموزنده است... ت.»

فیلم کوتاه «پل آرزوها» سومین تجربه‌ تهیه‌کنندگی ترک‌جوش پس از فیلم‌های کوتاه «عدن» و «پنجاه هزار» است. او پیش از این کارگردانی آثاری همچون فیلم سینمایی «سالن ۴» و فیلم‌های کوتاه «عباس»، «شاه دزد»، «بلع»، «انبار»، «ناجی» و «جدایی» را برعهده داشته است.

وی همچنین تجربه داوری در هالیوود در جشنواره‌های north hollywood و weekly hollywood و Red Rock را داشته است.

اسامی بازیگران عوامل این پروژه در اخبار بعدی اطلاع‌رسانی خواهد شد.

رزرو بلیت چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران از ۲۰ مهرماه آغاز می‌شود

رزرو بلیت فیلم‌های چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران برای دارندگان کارت دیجیتال، از ساعت ۱۴ روز دوشنبه ۲۰ مهرماه آغاز می‌شود.

زمان رزرو: از ساعت ۱۴ روز دوشنبه ۲۰ مهرماه تا ساعت ۱۴ چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵

سامانه رزرو بلیت: آی‌تیکت به نشانی iticket.ir

نحوه ورود: با همان شماره تلفن همراه ثبت‌شده هنگام ثبت‌نام در سامانه جشنواره

سهمیه بلیت: امکان رزرو یک بلیت رایگان از هر بازه سانسی

سقف رزرو روزانه: حداکثر ۵ بلیت رایگان برای هر دارنده کارت دیجیتال

پس از پایان مهلت اختصاصی ظرفیت باقی‌مانده سانس‌ها برای عرضه عمومی باز خواهد شد. دارندگان کارت دیجیتال نیز در صورت وجود ظرفیت خالی، امکان دریافت بلیت خواهند داشت.

زمان آغاز فروش برای سایر علاقه‌مندان به سینمای کوتاه، متعاقباً اعلام می‌شود.

چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به دبیری بهروز شعیبی، از ۲۵ تا ۳۰ مهرماه ۱۴۰۵ در پردیس سینمایی ملت تهران برگزار می‌شود.

با الگویی که استوری تماشا می‌کنیم، مستند نبینیم/ حل مشکلات فقط وظیفه مردم نیست

جلسه نمایش و نشست نقد و بررسی مستند «کابوک» به کارگردانی جعفر صادقی بعد از ظهر یکشنبه ۱۹ مهر ماه در قالب برنامه «یک روز با مستند» با حضور کارگردان در پردیس چارسو برگزار شد.

رامتین شهبازی، مجری کارشناس این جلسه، در ابتدای گفت‌وگو به ابعاد متفاوت این مستند اشاره کرد و گفت: «کابوک» فیلم جالبی است به این دلیل که ابتدا، مخاطب خود را درگیر و در حال تماشای یک فیلم زیست‌محیطی یا به‌اصطلاح، یک فیلم اکوسینما می‌بیند. اما در عین حال، در فیلم همواره با نگاهی اسطوره‌ای و کهن‌الگویی مواجه هستیم.

او ادامه داد: فیلم خوانشی بسیار اسطوره‌ای دارد و توصیه من به کارگردان این است که حتماً فیلم را به دوستان اسطوره‌شناس که در زمینه خوانش‌های اسطوره‌ای متن کار می‌کنند، نشان دهد. قطعاً آن‌ها می‌توانند خوانشی اسطوره‌ای از فیلم داشته باشند.

شهبازی افزود: در فیلمی که حدود هشتاد و هشت دقیقه است، ۴۰ دقیقه اول می‌توانست کوتاه‌تر باشد. به نظر می‌رسد مدت‌زمان این بخش کمی طولانی شده است.

در ۴۰ دقیقه دوم، ریتم حوادث تندتر می‌شود و ماجرا پیش می‌رود.

او گفت: درست است که ابتدا می‌خواهیم ببینیم آسیب‌هایی که وارد می‌شود چگونه است. این موضوع قابل درک است؛ می‌خواهیم روزمرگی شخصیت موسی‌الرضا را ببینیم و به‌ویژه متوجه شویم چه آسیب‌هایی احتمالاً به او وارد می‌شود.

با این حال، این بخش می‌توانست کوتاه‌تر باشد.

این کارشناس تأکید کرد: نقد من بر مدت‌زمان فیلم اتفاقاً بر اساس ساختار فیلم «کابوک» است، وگرنه فیلم‌هایی با مدت‌زمان بسیار بیشتر ساخته شده‌اند و زمان آن آثار مورد نقد قرار نگرفته است.

شهبازی در پایان صحبت‌هایش گفت: کارگردان در نیمه دوم فیلم، مجموعه‌ای از حوادث را پشت سر هم قرار داده که سبب ایجاد یک تضاد با نیمه اول فیلم می‌شود. بنابراین اگر قرار است صبر کنیم و به فیلم فرصت بدهیم، چرا این صبر در نیمه دوم کمتر می‌شود؟

جعفر صادقی، کارگردان این فیلم، سخنانش را با توضیح نام فیلم آغاز کرد و گفت: «کابوک» به معنای آشیانه پرنده است و واژه‌ای باستانی در زبان فارسی محسوب می‌شود. من دوست داشتم به بهانه این فیلم، این کلمه دوباره مطرح شود.

او افزود: نگاه اسطوره‌ای و کهن‌الگوها از جمله مواردی است که به نظر من، اگر قرار است قصه‌ای تعریف کنیم، باید به آن‌ها توجه داشته باشیم. ما معمولاً در ادبیات سنتی و پس از آن، در سینمای داستانی، با گونه‌های مختلفی از روایت مواجه هستیم که ریشه در کهن‌الگوها دارند.

صادقی ادامه داد: در این فیلم نیز در جاهای متعددی می‌توان این مسئله را مشاهده کرد، از جمله در رابطه میان طبیعت و انسان، سازش‌گری در برخی موقعیت‌ها، تعارض منافع و نگاه اسطوره‌ای که پدر دارد. در واقع، این موارد در سراسر قصه حضور دارند.

به نظرم به ندرت می‌توانیم فیلمی بسازیم که قصه داشته باشد، اما زیرمجموعه این‌ها نباشد.

او گفت: زمانی که مشغول تدوین بودم، به این نگاه فکر می‌کردم و اینکه باید حواسم به آن باشد و ریتم داستان را متناسب با آن تنظیم کنم. نه‌تنها در این فیلم، بلکه در هر فیلمی که می‌سازم، بحث کهن‌الگوها پسِ ذهنم است.

جعفر صادقی درباره زمان فیلمش گفت: با نهایت احترام به تمام نظرات، ما انسان‌ها کمی کم‌حوصله شده‌ایم و فضای مجازی یکی از دلایل آن است. میانگین استفاده ما از فضای مجازی بسیار بالاتر از میانگین جهانی است و این مسئله به روان ما ایرانی‌ها آسیب می‌زند و اگر جلوی آن را نگیریم، با مشکلات بیشتری مواجه خواهیم شد.

او افزود: این اثر پنجمین فیلمی بود که در ایران ساختم و مثلاً فیلم «شگرد» که پیشتر ساخته بودم، در ایران با چنین نقدی روبرو شد، درحالی که خارج از کشور با چنین نقدی روبرو نشد.

او ادامه داد: اگر قرار باشد ما با همان الگویی که استوری تماشا می‌کنیم، فیلم بلند ببینیم، به نظر من این فیلم می‌توانست در ۲۰ دقیقه جمع شود. اما اگر قرار باشد به سینما، به‌مثابه سینما، احترام بگذاریم، باید اجازه دهیم که بیننده صرفاً اطلاعات دریافت نکند؛ بلکه باید احساس را نیز دریافت کند و برای این امر باید همذات‌پنداری کند.

صادقی گفت: مخاطب به زمانی نیاز دارد تا با موسی‌الرضا ارتباط برقرار کند. وقتی فیلمی می‌خواهد فشاری را که طی یک سال به خانواده وارد می‌شود نشان دهد، من به‌عنوان بیننده باید تحمل داشته باشم و ۱۰ دقیقه از آن را لمس کنم.

او افزود: بنابراین به نظرم اگر قرار باشد تجربه‌ای منتقل شود؛ یعنی آن چیزی که انسان‌ها در تعارض منافع خود با طبیعت تجربه و احساس می‌کنند، باید آن رخوت را هم به بیننده منتقل کنم. وقتی قصه‌ای آغاز می‌شود، باید به شخصیت‌ها اجازه بدهیم که ابتدا با منِ بیننده ارتباط برقرار کنند.

این کارگردان ادامه داد: من نمی‌توانم ریتم و تمپویی را که از دقیقه چهلم به بعد در اختیار دارم، از دقیقه اول آغاز کنم. این نوع فیلم‌سازی، امضای فیلم‌سازی من است.

من اجازه می‌دهم که ابتدا ارتباط بیننده با شخصیت‌ها شکل بگیرد.

او گفت: درست است که تعداد اتفاقات از نیمه دوم فیلم بیشتر می‌شود، اما این انتخابی آگاهانه از سوی کارگردان و تدوینگر است. چون می‌خواهم به مخاطب اجازه بدهم که مثلاً رفت‌وآمد این پرندگان را تماشا کند.

وقتی یک بار آن را تماشا کرد، دیگر نیازی ندارم که از دقیقه چهل به بعد دوباره آن را نشان بدهم.

صادقی افزود: همچنین احساس می‌کنم بیننده دوست دارد ببیند که این پرنده چگونه بلند می‌شود، سر بلند می‌کند و بازمی‌گردد. من دوست دارم آن سکوت و آرامشی را که در آن بخش از طبیعت وجود دارد، تماشاگر ببیند و تجربه کند.

جعفر صادقی در ادامه گفت: چالش اصلی این خانواده این بود که پدر اعتقاد داشت این پرندگان رحمت خدا هستند و باید از آن‌ها محافظت کنند، چون پدر و بزرگ‌تر خانواده چنین اعتقادی داشت، سایر برادرها نیز به احترام و در حمایت از نظر پدر تصمیم گرفتند که این کار را انجام دهند.

او افزود: اما موسی‌الرضا، چون پرندگان بیشتر روی درختان او نشسته بودند، بیشترین آسیب را متحمل می‌شد. در میانه فیلم نیز می‌بینیم که او می‌گوید «آقا، شما متقبل این هزینه‌ها نمی‌شوید، اما من دارم این هزینه‌ها را متقبل می‌شوم.

از طرفی شما از جاهای دیگری هم درآمد دارید، ولی من ندارم.»

صادقی ادامه داد: در واقع، تنها کسی که از این وضعیت ضرر می‌کرد، موسی‌الرضا بود. با این حال، او به احترام نظر پدر و برادرانش و با توجه به اعتقادات آن‌ها، از پراندن پرندگان جلوگیری می‌کرد.

او گفت: درباره اینکه چرا پرندگان به آنجا آمده بودند، در چندین بخش فیلم صحبت شده است. حتی در ابتدای فیلم نیز موسی‌الرضا می‌گوید که نمی‌دانم چرا حتی یکی از این پرندگان به باغ همسایه نمی‌روند.

ما واقعاً نمی‌توانستیم راستی‌آزمایی کرده و علت حضور آن‌ها را مشخص کنیم.

او افزود: حتی پرنده‌شناسی که به باغ آمد، در یکی از سکانس‌ها درباره این موضوع صحبت کرد و گفت که بسیار عجیب است و برای خودش هم جای تعجب دارد که چرا این پرندگان این مکان را انتخاب کرده‌اند. همان‌قدر که این مسئله برای مخاطب مبهم بود، برای من هم مبهم بود.

صادقی ادامه داد: ما نتوانستیم دلیل انتخاب آن نقطه را بفهمیم و نمی‌دانیم که آیا سال آینده نیز همین مکان را انتخاب می‌کنند یا به نقطه دیگری می‌روند.

کارگردان «کابوک» افزود: من در ابتدای مسیر فیلم‌سازی مستند هستم و با هر قدمی که به جلو برمی‌دارم، تجربه بیشتری کسب می‌کنم. امروز وقتی فیلم را تماشا می‌کردم، در بخش‌های متعددی احساس می‌کردم که اشتباه کرده‌ام.

در قسمت‌های دیگری احساس می‌کردم که اگر پشت میز تدوین بودم، این بخش را زودتر تمام می‌کردم.

او گفت: این‌ها بخشی از فرایند سینماست. هرچه جلوتر می‌رویم، تلاش می‌کنیم به فیلمی که ساخته‌ایم بازگردیم، به آن نگاه کنیم و از آن بیاموزیم.

این طبیعت فیلم‌سازی است و من خودم سعی می‌کنم مهم‌ترین منتقد فیلم‌های خودم باشم.

صادقی ادامه داد: می‌خواهم مرزی میان دو موضوع قائل شوم. یک‌سری اصول در تاریخ سینما وجود دارد که آقای دکتر شهبازی نیز به آن‌ها اشاره کردند، اما موضوع دیگر شناخت و به‌کارگیری این اصول است.

من به‌عنوان کارگردان، در حال تجربه کردن هستم و تلاش می‌کنم ببینم چگونه می‌توانم این اصول را در کار خودم پیاده کنم.

او افزود: باید بسیار خام باشم که در فیلم سوم یا چهارم خودم ادعا کنم که به انتهای سینما رسیده‌ام، همه‌چیز را می‌دانم و کار بسیار خارق‌العاده‌ای انجام می‌دهم. بنابراین توضیحات من به این معنا نیست که آنچه می‌گویم حتماً درست است؛ بلکه صرفاً می‌خواهم توضیح بدهم مسیری که طی کرده‌ام و برداشتی که در ذهن داشته‌ام، چه بوده است.

او گفت: در نهایت نیز با توجه به بازخوردی که از مخاطب می‌گیرم، باید تلاش کنم میزان موفقیتم در برقراری ارتباط با مخاطبان را افزایش دهم. اساساً قرار نیست این موضوع به بحثی برای اثبات درستی یا نادرستی دیدگاه من تبدیل شود.

صادقی در ادامه گفت: وقتی با اتفاقی که در این باغ افتاده بود مواجه شدم، قصد نداشتم آن را به‌صورت نمادین مطرح کنم یا برای آن معنایی سمبلیک بسازم؛ اما به نظرم می‌توان ارتباطی میان این ماجرا و مسائل بزرگ‌تر جامعه برقرار کرد. ما در کشور با مسئله‌ای مشابه، در مقیاسی بزرگ‌تر، مواجه هستیم.

او افزود: در فیلم، زمانی که برادرها پیشنهاد می‌دهند از آن به بعد هزینه‌ها را با یکدیگر تقسیم کنند، موسی‌الرضا آرام می‌شود و می‌گوید که پیشنهاد خوبی است. اما تا پیش از آن، هیچ‌کس چنین پیشنهادی نداده بود.

ما همین معضل را در کشور خودمان هم داریم.

این کارگردان ادامه داد: اگر پرندگان به جامعه کوچکی مانند این باغ هجوم بیاورند، یا اگر در کشور فشار اقتصادی، سیاسی یا فرهنگی بر مردم وارد شود، زمانی که مردم احساس کنند این فشار بر همه آن‌ها وارد می‌شود، تاب‌آوری‌شان افزایش پیدا می‌کند.

او گفت: اما اگر قرار باشد ما در گوشه‌ای بنشینیم و زیان و فشار بر دوش فرد دیگری باشد، در حالی که فقط وانمود می‌کنیم با او شریک هستیم، مسئله متفاوت می‌شود. ممکن است بگوییم که ما هم در این ماجرا شریک هستیم، اما در واقع، فشار بر دوش ما نیست.

صادقی افزود: فقط وانمود می‌کنیم که این پرنده روی دوش ما هم نشسته است، در حالی که موسی‌الرضا به‌تنهایی این فشار را تحمل می‌کند.

این کارگردان در پایان گفت: تمام تلاش من در این فیلم این بود که به این نکته اشاره کنم و نگذارم فراموش شود؛ اگر در این کشور مشکلات و فشارهای اقتصادی وجود دارد، نباید موسی‌الرضاهای جامعه خود را تنها بگذاریم. نباید فشار بیشتری بر مردم خودمان وارد کنیم و به آن‌ها بگوییم که شما باید به‌تنهایی با این مشکلات کنار بیایید، در حالی که ما خودمان چنین فشاری را تحمل نمی‌کنیم و از منابع دیگری درآمد داریم.

او تأکید کرد: در واقع، موسی‌الرضاهایی هستند که زیر بار این فشارها در حال نابود شدن‌اند. تلاش من این بود که این وجه انسانی داستان بر مخاطب تأثیر بگذارد و این پرسش را مطرح کند که اگر مشکلی در این جامعه بزرگ‌تر به وجود می‌آید، آیا همه ما به آن توجه داریم و مسئولیت خودمان را در قبال آن می‌پذیریم؟

این هدف من در ساخت این فیلم بود. نمی‌دانم تا چه اندازه توانسته‌ام این موضوع را روشن کنم.

«کابوک» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.

«پس‌لرزه» به جشنواره فیلم فیلادلفیا راه یافت

فیلم‌ کوتاه «پس‌لرزه» به کارگردانی سیمین محیط و تهیه‌کنندگی مهرداد حسنی و مجید محیط، به نوزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم آسیایی آمریکایی فیلادلفیا در آمریکا راه یافت.

جشنواره فیلم‌های آسیایی- آمریکایی فیلادلفیا PHILADELPHIA، با هدف انتخاب و نمایش آثار خلاق و دوراندیش که ظرفیت اطلاع‌رسانی، فعال‌سازی و ارتباط ما با یکدیگر را در سراسر جهان و مرزها دارد، رویدادی نویدبخش برای الهام، به چالش کشیدن و حرکت‌دادن مخاطبان است.

جشنواره فیلادلفیا از ۵ تا ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶(۱۴ تا ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵) در آمریکا برگزار خواهد شد.

«پس‌لرزه» پیش‌ از این، به بخش مسابقه سی‌امین دوره جشنواره پورتوبلو در کشور انگلستان و بیست و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی اوهای در کشور آمریکا، راه یافته است.

در خلاصه داستان «پس‌لرزه» آمده است: «شیرین، زنی جوان ولی دارای اضافه‌وزن است. او توسط نامزدش، تحت‌فشار است که وزن خود را پایین بیاورد.»

محیا قلی‌زاده، مریم گرجی، مهرداد حسنی، هیوا یوسف‌پور و مینا رمضانی در این فیلم کوتاه به ایفای نقش پرداخته‌اند و پخش بین‌الملل اثر، بر عهده کمپانی سینه‌راما به مدیریت نشاط باقری است.

عوامل فیلم کوتاه «پس‌لرزه» عبارتند از کارگردان: سیمین محیط، تهیه‌کننده: مهرداد حسنی و مجید محیط، نویسندگان: نفیسه زارع و عاطفه صالحی، مشاور کارگردان: مهرداد حسنی، مدیر فیلم‌برداری: پوریا پیشوایی، تدوین: مجید طارمی، صدابردار: حمید زیباکلام، طراحی و ترکیب صدا: حسین قورچیان، اصلاح رنگ و نور: نیما دبیرزاده، برنامه‌ریز و دستیار کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، آهنگ‌ساز: مجید محیط، مدیر تولید: علی رضاعسکری، گریم: آرزو امیری‌پور، طراح‌ صحنه: سیدکاظم حسینی، طراح لباس: نسرین محیط، منشی‌ صحنه: فاضله عباس‌آبادی، دستیاران فیلم‌بردار: ستار گودرزی، آریا یزدی، حسین شباهنگ، محمدرضا دهباشیان، پرهام تبریزی، دستیاران صحنه و لباس: علی رحمتیان، محمدحسین قطب‌الدینی، فاطمه لری، خیاط: اکرم پوربخش، جلوه‌های‌ویژه: مرتضی مظلومی، دستیار برنامه‌ریز: هادی رشیدی، نوازنده پیانو: احسان ثمره طاهری، دستیاران تولید: احمد صفری، سیدعماد حسینی، امیر بیگی، تدارکات: محمدجواد عوض‌پور، مترجم: سعید قاسمی، عکاس: سیدمحمدرضا حسینی، طراح پوستر: بابک صفری، ساخت تیزر: امید میرزایی و مشاور رسانه‌ای: علی کشاورز.

پاتوق «پلک» با ۳ فیلم و یک نشست شلوغ!

شصت‌ونهمین پاتوق فیلم کوتاه «پلک» با نمایش چهار فیلم کوتاه ایرانی و ترکیه‌ای در سینماتک خانه فرهنگ و هنر «یک اتفاق ساده» برگزار شد؛ نشستی که در بخش گفت‌وگو و نقد آثار، سعید زمانیان، کارگردان فیلم کوتاه «سور بز»، از تجربه زیسته خود در ساخت این فیلم، چرخه خشونت، اهمیت شخصیت‌پردازی و تفاوت میان پایان و موخره در درام و فیلمنامه کلاسیک گفت.

در این برنامه که یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۸ با میزبانی فرهاد نصیری برگزار شد، فیلم‌های کوتاه «سه هفته قبل» ساخته امیرحسین دیباج، «شاماران» ساخته شرمین سلطانیان، «سور بز» ساخته سعید زمانیان و «مجرمان» ساخته سرهات کاراسلان به نمایش درآمدند.

احسان فولادی‌فرد نیز به عنوان منتقد و کارشناس در این نشست حضور داشت. پس از نمایش فیلم‌ها، فیلمسازان به معرفی خود و سوابق حرفه‌ای‌شان پرداختند و حاضران نیز در گفت‌وگو و پرسش و پاسخ با سازندگان آثار شرکت کردند.

سعید زمانیان در این نشست با اشاره به تجربه شخصی خود در ساخت «سور بز» گفت این فیلم را حدود هشت سال پیش، در سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸، ساخته و بخش مهمی از آن از تجربه‌های دوران کودکی‌اش سرچشمه گرفته است.

او با بیان اینکه «سور بز» برایش نوعی تراپی بوده است، توضیح داد که اثر از تجربه زیسته او شکل گرفته و به همین دلیل، روایتی شخصی دارد.

زمانیان درباره فرم فیلم نیز گفت که قصد داشته اثری رئالیستی بسازد، اما جهان سینمایی و شیوه اجرای آن، به شکلی ناخواسته فیلم را به سمت سوررئالیسم برده است. او با اشاره به تجربه ساخت آثار فانتزی و سوررئال خود افزود که جنس پلان‌ها و نحوه اجرا در شکل‌گیری فضای فیلم نقش داشته‌اند.

این کارگردان همچنین «سور بز» را اثری مرتبط با چرخه خشونت دانست. او در تحلیل فیلم کوتاه «سه هفته قبل» ساخته امیرحسین دیباج، ضمن تمجید از این اثر و فیلم کوتاه شرمین سلطانیان، تاکید کرد که برای تماشای «سه هفته قبل» باید به جریان فرهنگی و خانوادگی آن توجه داشت؛ جریانی که در آن سنت بخشی از شرایط زندگی شخصیت‌ها را شکل می‌دهد.

شخصیت‌ها در یک فضای فرهنگی مشخص حضور دارند و بررسی رفتارهایشان بدون در نظر گرفتن این شرایط، به درک کامل درام منجر نمی‌شود.

او همچنین با اشاره به تلخی سه فیلم نمایش‌داده‌شده در این برنامه، این ویژگی را به شرایط اجتماعی زمان ساخت آثار مرتبط دانست و گفت فیلم‌ها را باید در پیوند با زمانه‌ای که در آن شکل گرفته‌اند، بررسی کرد.

زمانیان با اشاره به مفهوم «شرایط مفروض» در فیلمنامه درام برای درک بهتر جهان فیلم‌های کوتاه، در بخش دیگری از صحبت‌هایش به اهمیت پایان‌بندی درام پرداخت و میان «پایان» و «موخره» تفاوت قائل شد. به گفته او، در نقطه اوج باید تکلیف درام مشخص شود، اما موخره می‌تواند تعلیق ایجاد کند و نشان دهد که زندگی پس از پایان ماجرا همچنان ادامه دارد.

این کارگردان در پایان با ابراز خرسندی از نگاه حاضران به فیلم‌ها گفت: نوع پرسش‌ها نشان می‌دهد مخاطبان با سینما آشنا هستند و البته هر کسی با تجربه‌های زیسته و زاویه نگاه خودش به اساس تجربه‌های عاطفی اش فیلم ها را می‌بیند. خاطرم هست که اصغر فرهادی در کلاس‌هایش، به فیلمسازان توصیه می‌کرد که از «بانک عاطفی» و تجربه‌های زیسته برای خلق آثار داستانی استفاده کنند و اینکه مخاطبان برای تحلیل و تماشای فیلم هم به این بانک عاطفی رجوع می‌کنند، برای من جالب است.

امیرحسین دیباج، کارگردان فیلم کوتاه «سه هفته قبل»، درباره شکل‌گیری ایده اثر در جواب سوال یکی از مخاطبان توضیح داد که دیدن یک تابلوی نقاشی و درگیر شدن ذهنش با شخصیت داخل آن، جرقه اولیه فیلمنامه را زده است.

او که فیلم را در شهریور ۱۴۰۰ ساخته، افزود خواندن یک خبر نیز در شکل‌گیری فیلمنامه تاثیر داشته است.

دیباج تاکید کرد مساله اصلی فیلم نه غیرت و مذهب، بلکه آبرو و ترس از قضاوت دیگران است و اینکه کلیشه‌های مردسالارانه چه نقشی در شکل گیری شخصیت افراد در جامعه دارد؛ به نوعی «سه هفته قبل» تلاش برای ترسیم نسلی به‌روزتر در برابر نسل پدرسالار است.

شرمین سلطانیان، کارگردان فیلم کوتاه «شاماران» و وکیل دادگستری، در این نشست این اثر را نخستین تجربه فیلمسازی خود معرفی کرد.

او در پاسخ به پرسش یکی از حاضران در سالن درباره شخصیت پردازی بازیگر نقش اول فیلم عنوان کرد: شخصیت زن فیلم مرتکب کار خلافی نشده و صرفا در موقعیتی قرار گرفته که باید صلاحیت خود را بسنجد؛ موقعیتی که کشمکش درونی او را شکل می‌دهد.

سلطانیان همچنین با اشاره به اینکه حدود ۹۰ درصد عوامل اصلی فیلم را زنان تشکیل می‌دادند، از بازخورد مثبت مخاطبان درباره فیلم و نگاه زنانه آن سخن گفت. او در حال حاضر روی یک فیلم مستند با رویکرد سلف‌پرتره کار می‌کند.

در پایان این نشست، احسان فولادی‌فرد با اشاره به بیماری مرضیه اکبرنژاد، دستیار و برنامه‌ریز سینما، برای او آرزوی بهبودی کرد و ابراز امیدواری کرد که هرچه زودتر سلامتی خود را به دست آورد.

مستندی درباره یک عکس خبرساز از حوادث دی‌ماه؛ «فرش تا عرش» آماده نمایش شد

مستند «فرش تا عرش» به کارگردانی مهدی لاری و تهیه‌کنندگی نوید نیلچی با نگاهی به حوادث دی ماه سال ۱۴۰۴، به روایت یک تصویر به جا مانده و خبرساز از آن روزها می‌پردازد.

این اثر که نخستین مستند تولیدشده درباره حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴ محسوب می‌شود، روایتی از واقعه هجدهم دی‌ماه در مسجد سیدالشهدای پاکدشت است. در این حادثه، علی‌اکبر زارعی و طاها عزیزی‌خواه، دو تن از بسیجیانی که برای حفاظت از جان مردم و دفاع از مسجد در محل حضور داشتند، بر اثر آتش‌سوزی عمدی به دست اغتشاشگران به شهادت رسیدند.

تمرکز این مستند بر تصویری است که در روزهای پرالتهاب پس از حادثه، خبرساز شد؛ نقش سوخته‌ بدن شهید زارعی بر فرش مسجد که به نمادی از عمق این فاجعه تبدیل گشت.

«فرش تا عرش» علاوه‌بر واکاوی ابعاد آن شب، زندگی این شهید را نیز روایت می‌کند.

مهدی لاری «کارگردان»، نوید نیلچی «تهیه‌کننده» و سید محمد میرزاده پژوهش و روایت این مستند را برعهده دارند.

مهدی لاری، مهدی درزی و متین علیکاشی، تصویربرداری اثر را انجام داده‌اند.

مهدی درزی، تدوین و حسین فراهانی صدابرداری این مستند را عهده‌دار شده‌اند.

این اثر هم‌اکنون برای حضور در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینما حقیقت» آماده نمایش شده است.

اکران فیلم سینمایی “دور در میانه شرق “ پس از سه سال /رونمایی از پوستر

در فیلم سینمایی دور در میانه شرق بازیگرانی همچون امیر نوروزی، شقایق شوریان، اصغر پیران، امیراحمد قزوینی، معصومه آقابیگی. سونیا سنجری، پریا مجللی، ملیکا پازوکی ایفای نقش کرده‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: گروهی از فیلم‌سازان برای ساخت پروژه‌ای به شهر دزفول سفر می‌کنند، اما در این مسیر با باندی از سارقان آثار هنری روبرو می‌شوند و این مواجه اتفاقات متفاوتی را ایجاد می‌کند.

فیلم سینمایی دور در میانه شرق پس از سه سال اجازه نمایش گرفته است و از روز چهارشنبه ۲۹ مهرماه در سینماهای منتخب گروه هنرو تجربه به نمایش در می‌آید.

در آستانه اکران این فیلم پوستر آن که توسط فرزاد موسوی طراحی شده، رونمایی و منتشر شد.

عوامل این فیلم سینمایی عبارت‌اند از نویسنده، کارگردان و تدوینگر: آرش انیسی، مدیر تصویربرداری: علی حسین‌زاده، طراح صحنه: پوریا اخوان، طراح لباس: آوا میرشاه ولد، آهنگ‌ساز: عیسی حبیب‌زاده، مدیر صدابرداری: حسن شبانکاره، صداگذار: حسین قورچیان، طراح و اجرای بخش انیمیشن: محمد میر وهابی، جلوه‌های ویژه: سروش کیومرثی، مشاور رسانه‌ای: علی زادمهر مدیر برنامه‌ریزی: کیمیا بختیاریان جانشین تهیه‌کننده: محمدرضا خردمندان، تهیه‌کننده: بهروز نشان سرمایه‌گذار: خسرونشان، بهنام کیامرزی، آرش انیسی.