مسلمانانی که تخلف می‌کردند و توقع داشتند پیامبر مواخذه‌شان نکند!

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، حجت‌الاسلام والمسلمین محمد شیخ الاسلامی استاد دانشگاه و کارشناس قرآنی، با اشاره به آیات دهم تا شانزدهم سوره فتح، بر اهمیت وفای به عهد الهی، صداقت در دینداری و اولویت‌بندی در زندگی تأکید کرد و گفت: مهم‌ترین مسئله در دینداری، اولویت‌دهی ماست؛ اولویت‌های هر فرد، دینداری او را مشخص می‌کند.

وی با تبیین مفاهیم آیات دهم تا شانزدهم سوره فتح، اظهار کرد: خداوند در آیه دهم بیان می‌کند کسانی که با پیامبر(ص) بیعت می‌کنند، در واقع با خداوند بیعت کرده‌اند و دست خداوند بالاتر از دست آنهاست. هرکس عهد خود را زیر پا بگذارد، به ضرر خودش عمل کرده است و هرکس به عهدی که با خدا بسته وفا کند، خداوند به او اجر عظیم عطا خواهد کرد.

شیخ‌الاسلامی با اشاره به مفهوم «اجر عظیم» در قرآن کریم افزود: در قرآن، برخی امور عظیم شمرده شده‌اند که ما آنها را بزرگ نمی‌دانیم و در مقابل، بعضی چیزها را بزرگ می‌دانیم که از نگاه خداوند عظمت چندانی ندارند. برای مثال، غیبت و سخن گفتن پشت سر دیگران را ممکن است کاری ساده تلقی کنیم، در حالی که قرآن کریم این رفتار را امری بزرگ و مهم می‌شمارد.

از سوی دیگر، دنیا را بسیار بزرگ می‌دانیم، اما خداوند آن را در برابر حقیقت‌های برتر، کوچک و ناچیز معرفی می‌کند. بنابراین، وقتی خداوند می‌فرماید کسی که به عهد خود وفا کند، اجر عظیم خواهد داشت، باید به اهمیت این وفاداری توجه کنیم.

تحلیل رفتار متخلفان از همراهی با پیامبر(ص)

این استاد دانشگاه در ادامه، با اشاره به آیه یازدهم سوره فتح، به تبیین رفتار کسانی پرداخت که از همراهی با پیامبر(ص) خودداری می‌کردند و گفت: در دوران پیامبر(ص)، عده‌ای حاضر نشدند برای صلح حدیبیه با ایشان همراه شوند. همچنین در موارد دیگر نیز افرادی از دستور پیامبر(ص) برای حضور در جنگ تخلف می‌کردند.

کارشناس سبک زندگی قرآنی ادامه داد: این افراد به پیامبر(ص) می‌گفتند دوست دارند همراه ایشان باشند، اما اموال و خانواده‌هایشان مانع این همراهی است و باید به آنها رسیدگی کنند. از پیامبر(ص) می‌خواستند از آنها بگذرد و به‌خاطر این تخلف، مؤاخذه‌شان نکند.

همچنین، درخواست می‌کردند که پیامبر(ص) برای آنها از خداوند طلب مغفرت کند.

شیخ‌الاسلامی با اشاره به پاسخ قرآن کریم به این افراد تصریح کرد: خداوند می‌فرماید آنها چیزی بر زبان می‌آورند که در قلبشان نیست. زبانشان یک چیز می‌گوید، اما دلشان آن را تأیید نمی‌کند.

مسئله اصلی این است که آنها از جنگ می‌ترسند یا به هر دلیلی نمی‌خواهند در آن شرکت کنند.

وی افزود: خداوند به پیامبر(ص) می‌فرماید به آنها بگو اگر نگران اموال خود هستید، هنگامی که خداوند بخواهد به اموال شما آسیبی برسد، هیچ‌کس نمی‌تواند مانع آن شود و اگر بخواهد اموال شما را حفظ کند، باز هم کسی نمی‌تواند مانع اراده او شود. خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است؛ «بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا».

این کارشناس قرآنی با اشاره به انگیزه‌های پنهان این افراد اظهار کرد: آنها تصور می‌کردند پیامبر(ص) در جنگ شکست می‌خورد و دیگر به مدینه بازنمی‌گردد. گمانشان این بود که پس از شکست پیامبر(ص)، عده‌ای برای به دست گرفتن حکومت وارد میدان می‌شوند و آنها می‌توانند در آن شرایط ادعا کنند که از ابتدا با پیامبر(ص) همراه نبوده‌اند و در نتیجه، از مسئولیت‌های احتمالی کنار بمانند یا حتی برای خودشان مقام و جایگاهی به دست بیاورند.

وی ادامه داد: قرآن کریم در پاسخ به این تصور می‌فرماید که اتفاقاً این شما هستید که رفتنی و نابودشدنی هستید، نه پیامبر(ص). سپس خداوند هشدار می‌دهد کسانی که به خدا و رسول او ایمان نداشته باشند، با عذاب سوزان روبه‌رو خواهند شد.