شلاق باد و باران و سرما و خاطره مرگ نوزادهای یخزده از راه میرسد؛ در غزه؛ با پاییز و زمستان؛ وحشتی مرگبار...
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، فاطمه مرادزاده؛ مادر پتوی نازک و کوچک را از روی صورت نوزادش کنار زد و مضطرب به چهره زیبا و معصومش خیره شد؛ کبود بود و بی‌صدا. پدر آستینِ لباس نوزادشان را بالا زد و دست کوچک او را در دست زمختش گرفت، یخ بود!
انگشتانش مثل سنگ، سیاه شده بود و کبود. کبودی از انگشتان یخزده نوزاد خزیده و بالا رفته و روی جای جای بدنش رد انداخته بود.
پدر و مادرِ جوان، نوزاد هفت‌روزه‌شان را سراسیمه به بیمارستان شهدای الاقصی در دیرالبلح رساندند. پزشک همین‌که چشمش به «محمود الاقرا» افتاد و دستان لطیفِ کوچکش را در دست گرفت، گفت: «تمام!...
مرده!... یخ زده است»!
محمود یکی از چندین نوزادی بود که زمستان سال گذشته از شدت سرما در غزه «یخ» زدند!
طبق گزارش‌های رسمی، 4 نوزاد زمستانِ سال گذشته و 6 نوزاد زمستان سال 1403، با شلاق تیز و جانکاهِ سرما بدنِ لطیف و نحیف‌شان کبود و سیاه شد و جان دادند!
درمجموع به گفته دفتر رسانه‌ای دولت در نوار غزه، در دو زمستان گذشته، 28 نفر از جمله 25 کودک و نوزاد فقط به دلیل سرمای شدید و یخ‌زدگی و نبود سرپناه گرم و وسایل گرمایشی و پوشش مناسب، در اردوگاه آوارگان غزه جان باختند!
28نفر از جمله 25کودک و نوزاد از شدت سرما در غزه یخ زدند
خاطرات زهرآلود زمستان گذشته
حالا دوباره پاییز از راه رسیده و باد و طوفان و باران و سرما در راه غزه است. اخبار و پیش‌بینی‌های هواشناسی مثل دو سالِ گذشته برای اهالیِ آواره غزه خوشایند نیست.
سال گذشته بلای طوفان قطبی با بادهای شدید و باران‌های سنگین و سیل‌آسا بر سر آوارگانِ درمانده نازل شد و درد دوباره تا عمق استخوان‌شان خزید.
یک پاییز تا بهار، با وزش هر باد و طوفان و هر بارش، بخشی از چادرهای کهنه از جا کنده می‌شد و ساختمان‌های آسیب‌دیده فرومی‌ریخت و دریایی از سیلاب راهیِ خیمه‌های آوارگان می‌شد و همان خنزر و پنزر باقی‌مانده‌ی چپیده توی چادرها را می‌شست و می‌بُرد.
امسال اما با ادامه حملات و تجاوز اشغالگرانِ خونخوارِ صهیون، آواره‌ها آواره‌تر شدند و بر جمعیت سرگردان و بی‌خانمان غزه افزوده شده، چادرها هم فرسوده‌تر و ساختمان‌های نیمه‌ویران، سست‌تر شده‌اند. آنقدر که شاید حتی با باد و بارانی نه‌چندان قوی، خانه‌های بیشتری بر سر ساکنانش آوار و چادرهای کهنه بسیاری از جا کنده شود و نوزادان و کودکان بیشتری از سرما سیاه و کبود بشوند!
جنگ اگر نبود، باد و بارانِ مدیترانه‌ای برای فلسطینی‌ها هم مثل تمام مردم دنیا، دلچسب و پربرکت و گوارا بود، اما باوجود جنگ ویران‌کننده‌ای که همچنان تداوم دارد، نه پاییزِ رنگارنگ جلوه‌گری دارد و نه زمستانِ برفی، حس‌وحال خوب!
برای چهارمین سالِ پیاپی سوغات پاییز و زمستان در غزه، فقط تازیانه سرما و سیلاب و نکبتِ غوطه‌ور شدن در فاضلاب و زباله است... امسال با ضرباتی کشنده‌تر و تلخ‌تر...
و لابد با دربه‌دری‌ها و کبودی‌ها و مرگ‌های بیشتر...
زمستان برای آوارگان غزه یعنی زندگی در سیلاب و فاضلاب و سرمای مرگ‌آور
بارانِ دلپذیر برای ما و نفرت‌انگیز برای غزه
باران همه جا زیباست، پربرکت است و شاعرانه و دلپذیر، به‌ویژه برای تماشا از پشت شیشه‌های بخارگرفته‌ی پنجره‌ی یک اتاق گرم!... اصلا شاعران و نویسنده‌های جهان برای همین یک قاب ـ گرفتن فنجانی از چای یا قهوه در دست و تماشای منظره بارانی و برفیِ آن‌سوی پنجره ـ شعرها سروده‌اند و قصه‌های درام و عاشقانه تحریر کرده‌اند.
اما برای جمعیت دو میلیونیِ آواره‌ی غزه، تماشای باران از پشت شیشه پنجره خانه‌ای که نیست! و از میان چادری که باد، نیمِ آن را کنده و سیلاب در کفش جاری است، نفرت‌انگیز است و تهوع‌آور و هراسناک، با طعم زهرآلودی از سرمای استخوان‌سوز و مرگ سیاه...
این طعم زهرآلود و حالِ پرنفرت امسال در غزه با نخستین باران پیش‌پاییزی از راه رسید، چندروز مانده به پاییز(27 شهریور) که یک نصف‌روز باران بارید و غزه زیر آن نم کشید و آوارگان را به تکاپو انداخت تا طناب چادرها را محکم‌تر ببندند و همزمان کاسه «چه کنم» روی دست بگیرند و برای رویارویی با مصیبت پاییز و زمستان در غربت خود عزاداری کنند.
بارش نخستین بارانِ امسال و وحشت تکرار زمستان گذشته
همین بارش کافی بود تا وحشت به جان آوارگان غزه بیفتد و شماری از آنها را در شهر خان‌یونس در جنوب غزه، پلاکارد به‌دست، دور هم جمع کند تا خواهان رسیدگی به اوضاع اسفناک خود پیش از آغاز فصل بارش‌های پاییز و سرمای زمستان شوند. چهارشنبه جاری هم آوارگان شمال غزه در اردوگاه «حلاوه» در شهر جبالیا معترضانه در یک نقطه جمع شدند و از سازمان ملل، نهادهای بین المللی و موسسات امدادی خواستند که سکوت خود را شکسته و بی‌تفاوتی را کنار گذاشته و با برآوردن نیازهای باریکه‌ی محاصره‌شده به‌ویژه در زمستان پیش‌رو به مسئولیت‌های انسانی و حقوقی خود در قبال ملت فلسطین و مردم رنجور غزه عمل کنند.
چادرهای ما در زمستان طاقت نمی‌آورند! وعده‌‌دادن کافیست!
کجایید؟!
زمستانِ یک‌میلیون و 650 هزار فلسطینی در چادرهای کهنه
این جمعیتِ معترض که کارد به استخوان‌شان رسیده و شاید هنوز اندک‌امیدی دارند که صدایشان به گوش جهان بی‌غیرت برسد، نماینده حدود یک‌میلیون و 650 هزار فلسطینی در باریکه غزه هستند که در آستانه چهارمین زمستان، همچنان در چادرهای وصله‌پینه‌شده و ساختمان‌های نیمه‌ویران زندگی می‌کنند و با کمبود شدید سرپناه امن و ایمن (چادر کافی و باکیفیت و خانه‌های پیش‌ساخته) مواجه‌اند.
آمارها نشان می‌دهد که در هر هفته فقط حدود 15 کامیون حامل چادر، پوشش‌های پلاستیکی و تجهیزات تعمیر منازل وارد غزه می‌شود، حال‌آنکه حدود 500 کامیون تجهیزات اسکان، پشت ورودی‌های باریکه در انتظار ورود به غزه هستند و رژیم منحوس اشغالگر اجازه ورود به آنها را نمی‌دهد. با یک حساب سرانگشتی می‌شود فهمید که کامیون‌های منتظرِ پشت ورودی‌های غزه با روند ورود قطره‌چکانیِ فعلی ممکن است بیش از 8 تا 9 ماه دیگر به مردم غزه برسند.
تا آن زمان، بهار سال آینده نیز به پایان رسیده و سرما و باران و طوفان چنگ انداخته و قربانیان خود را از میان آوارگان، به‌ویژه نوزادان و کودکان ناتوان بیرون کشیده و بلعیده است. به‌خصوص که برای پاییز و زمستان امسال وقوع شدیدترین نمونه پدیده اقلیمی «ال‌نینو» پیش‌بینی شده که می‌تواند خطر بارش‌های سنگین و وقوع سیلاب در باریکه را افزایش دهد.
هجوم زمستان سخت به‌سوی یک‌میلیون و 650 هزار آواره غزه‌ای
امکانات سرپناه زمستانی فقط برای 17درصد غزه‌ای‌ها
هشدارها فقط از سوی مردم غزه نیست و سازمان بین‌المللی مهاجرت، وابسته به سازمان ملل نیز به‌تازگی نسبت به تشدید بحران سرپناه با نزدیک‌شدن فصل زمستان در غزه هشدار داده و اعلام کرده بیشتر ساکنان این منطقه به چادر و کمک‌های اسکان اضطراری نیاز دارند و ادامه محدودیت‌های رژیم صهیونیستی، وضعیت آوارگان را وخیم‌تر کرده است.
ایمی پوپ؛ مدیرکل سازمان جهانی مهاجرت، به خطرات وقوع تندباد و سیلاب بر اثر پدیده اقلیمی «ال‌نینو» و آبگرفتگی وسیع بر اثر تخریب گسترده شبکه‌های دفع آب‌های سطحی و زیرساخت‌ها و خطر ریزش ساختمان های آسیب دیده اشاره کرد و گفت درحالی که حدود دو میلیون نفر در باریکه غزه به کمک نیاز دارند، نهادهای امدادی تاکنون فقط توانسته‌اند حدود 17 درصد از نیازهای مربوط به سرپناه زمستانی را تأمین کنند و تجهیزات موجود فقط برای تأمین نیازهای حدود 50 هزار خانواده کافی است.
1 62 هزار چادر آوارگان پاره و فرسوده است
دفتر اطلاع‌رسانی دولتی غزه نیز حدود 3هفته پیش (اواخر تابستان) با اشاره به یک‌سری آمار و ارقام و ادامه محدودیت‌ها در گذرگاه‌ها نسبت به وقوع یک فاجعه انسانی در زمستانِ پیش‌رو هشدار داد و اعلام کرد که از مجموع 210 هزار و 600 کامیونی که طبق توافق باید وارد نوار غزه می‌شد، فقط 72 هزار و 826 کامیون وارد شده که کمتر از 35درصد میزان مورد توافق است. این در حالی است که بیش از یک میلیون و 500 هزار آواره فلسطینی همچنان در شرایط دشوار انسانی زندگی می‌کنند و 162هزار چادر از مجموع 270 هزار چادر موجود، فرسوده و پاره و غیرقابل استفاده شده.
بیش از 255 ساختمان در غزه نیز دچار ترک‌خوردگی و در معرض فروریزی است.
بیش از یک‌ونیم میلیون آواره در چادرهای کهنه زندگی می‌کنند
تجهیزات امدادرسانیِ معیوب در انتظار باتری و سوخت و...
معجزه‌ای در کار نیست. «ال‌نینو» به‌زودی از راه میرسد و طوفان، ابرهای باران‌زا را به آسمان غزه می‌بَرد.
باران بی‌امان می‌بارد و چادرهای کهنه‌ی آوارگان روی دریای آب و فاضلاب شناور می‌شود. مثل طوفان قطبیِ زمستانِ سال پیش که داغ مرگ و بیچارگی و بی‌کسی را دوباره روی قلب آوارگان نشاند.
مسئولان غزه البته تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا از عمق فاجعه انسانی و خسارات حداکثری پیشگیری کنند، اما همان هم نیازمند تجهیزات و امکانات و ماشین‌آلات سنگین است؛ تجهیزاتی که صهیونیست‌ها اجازه ورودش را نمی‌دهند. این را امدادونجات غزه گفته و با درخواست از کشورهای جهان برای فشار آوردن به رژیم اشغالگر صهیونی، اعلام کرده تعدادی از تجهیزات حرفه‌ای و ماشین‌آلات و خودروهای امدادونجاتش از کار افتاده و تعمیر و راه‌اندازی مجدد آنها نیازمند لوازم نگهداری به‌ویژه روغن، لاستیک، باتری و سوخت است که اسرائیلی‌های متجاوز اجازه ورود آنها را نمی‌دهند.
امدادگران در حال بیرون‌کشیدن کودکی که زمستان گذشته زیر آوار ماند
یا ایها المسلمون و میانجیگران کجایید؟!
شرایط غریبانه و غیرانسانی غزه، واکنش «خلیل الحیه»؛ رئیس دفتر سیاسی حماس را هم در پی داشت تا از اواسط شهریور امسال یعنی یک ماه‌ونیم پس از انتصابش به ریاست حماس، دست‌به گوشی شده و با تماس‌های فشرده و متوالی با میانجی‌های صلح غزه و کشورهای برادر! از نگرانی‌اش درباره ادامه حملات صهیونیست‌ها و فاجعه زمستانِ پیش‌رو سخن بگوید و خواستار یاری آنها برای رفع محدودیتِ ورود تجهیزات امدادونجات و ماشین‌آلات سنگین برای آواربرداری و ایمن‌سازی ساختمان‌های در معرض فروریزی و ورود کانکس‌ها، چادرهای اسکان و وسایل گرمایشی و پتو و لباس گرم شود.
میانجی‌های اروپایی و مسلمانِ برادر هم به حماس وعده تلاش بیشتر برای رفع این نگرانی‌ها را داده‌اند که البته چشم ما آب نمی‌خورد اما باز هم الله اعلم.
محمد صالحه، یکی دیگر از مسئولان غزه بود که شهریور امسال تلاش کرد با برجسته کردن برخی اعداد و ارقام، وقوع نزدیک فاجعه قطعی انسانی را به جهان کر و کور حالی کند. هماهنگ کننده شبکه سازمان‌های غیردولتی باریکه غزه گفت که حدود 77 درصد از ساکنان غزه اکنون در چادرهایی زندگی می‌کنند که فرسوده شده و دیگر قادر به تامین حفاظت لازم در برابر شرایط جوی نیستند.
فروریزی ساختمان‌های آسیب‌دیده در زمستان گذشته شهدا و مجروحانی در پی داشت
90درصد ساکنان غزه به کمک‌ها وابسته‌اند
اسماعیل الثوابته؛ مدیرکل دفتر اطلاع رسانی دولتی غزه نیز شکنندگی اردوگاه‌های آوارگان را به جهانیان گوشزد و تاکید کرد که این شکنندگی باعث شده بارندگی و سرمای زمستان به تهدیدی مستقیم برای جان و کرامت گروه‌های آسیب‌پذیرتر از جمله زنان بیوه، کودکان یتیم، سالمندان، بیماران و معلولان تبدیل شود. حال آنکه امکانات خوراکی و غیرخوراکی و تجهیزاتی که سازمان ملل تاکنون توانسته برای غزه فراهم کند فقط نیازهای 4 اردوگاه در شمال نوار غزه را پوشش داده است.
به گفته وی، در حال حاضر روزانه حدود 200 کامیون وارد غزه می‌شود؛ در حالی که بر اساس تفاهم‌های آتش‌بس باید روزانه حدود 600 کامیون وارد منطقه شود، و نیاز واقعی مردم روزانه حدود 700 تا 800 کامیون است. نتیجه اینکه میزان فعلی ورودی‌ها فقط حدود 25درصد از نیاز واقعی جمعیت دو میلیونی غزه را تامین می‌کند.
گذشته از این، بخش عمده کامیون‌های ورودی (حدود 120کامیون) به محموله‌های تجاری اختصاص دارد و کمک‌های بشردوستانه‌ی خورکی و غیرخوراکی فقط شامل 80کامیون است، حال آنکه 90درصد ساکنان غزه به‌طور کامل به کمک‌ها وابسته هستند.
کامیون‌های ورودیِ اقلام خوراکی و غیرخوراکی هیچ تناسبی با جمعیت غزه ندارد
فاجعه سکونت 2 میلیون نفر در 108کیلومترمربع
بیایید این آمار و ارقام را کنار بگذاریم و به یک موضوع وحشتناک دیگر نگاهی بیندازیم.
بمباران و ویرانی غزه و رهاکردن جمعیت آن در برزخ بی‌آبی و بی‌غذایی و بیماری و آوارگی و مبارزه برای بقا، تنها یک روی سکه جنایات بی‌امان بربرهای منحوس صهیون است، روی دیگرش تصرف بخش بزرگی از این باریکه است.
غزه پیش از ورود اشغالگران در 16مهر1402 (8 اکتبر 2023)، 360کیلومترمربع وسعت داشت، که در طول سه سال تجاوز و پیشروی زمینی نظامیان صهیونی، 70درصد آن به اشغال ارتش رژیم جعلی درآمد و بیش از 2میلیون جمعیت غزه به 30درصد از فضای فشرده و کوچک غزه رانده شدند؛ یعنی 108کیلومترمربع!
مقایسه غزه با جزیره کیش بی‌تناسبی میان جمعیت و مساحت غزه را ب‌خوبی نشان می‌دهد. جزیره کیش ایران، 91کیلومترمربع مساحت دارد و 35هزار نفر جمعیت، حال آنکه باریکه غزه هم‌اکنون 108کیلومترمربع وسعت دارد و بیش از دو میلیون نفر جمعیت!...
جمعیتی که در یک‌وجب جا در محاصره شدید هوایی و زمینی و دریایی قرار دارد و اقلام اندکی قطره‌چکان از گذرگاه‌ها واردش می‌شود!
محمد صالحه؛ هماهنگ‌کننده شبکه سازمان‌های غیردولتی غزه، به‌تازگی در گفت‌وگو با خبرگزاری فلسطینی شهاب، به زندگی حدود 2.3 میلیون فلسطینی در 30درصد مساحت باریکه غزه اشاره کرده و گفته که این وضعیت، هزاران خانواده را ناچار کرده چادرهای خود را در پیاده‌روها، خیابان‌ها و حتی در مجاورت فاضلاب برپا کنند، کمااینکه هزاران نفر نیز به دلیل کمبود شدید چادر و خانه‌های موقت، ناچار به سکونت در ساختمان‌های آسیب‌دیده و ناامن شده‌اند.
حدود 2.3 میلیون فلسطینی در 30درصد مساحت غزه زندگی می‌کنند
وقوع فاجعه در سواحل غزه نزدیک است
با پیشروی اشغالگران در خاک غزه و جلو بردن تدریجی خط زرد (حائل میان اشغالگران و فلسطینی‌ها) بسیاری از آوارگان به نزدیکی سواحل دریای مدیترانه رانده شدند.
بخشی از تصاویر تلخ سال گذشته در غزه، مربوط به سواحل بود و بارش‌های سیل‌آسایی که همراه با امواج بلند دریا بر سر چادرهای کهنه آوارگان در سواحل فرود می‌آمد و تکه‌پاره‌های چادرهای کهنه را با خود می‌شست و به دریا می‌برد!... این در حالی است که به گفته صالحه، تقریبا هر روز بیش از 100 خانواده با از دست دادن خانه‌های خود به جمع آوارگان اضافه شده و بدون دستیابی به نتیجه، در جست‌وجوی مکانی امن برای اسکان هستند.
این یعنی زمستان امسال تصاویر خوفناک‌تری از سواحلِ مملو از چادرِ آوارگان منتشر خواهد شد!
امواج بلند دریا و باران و طوفان زمستان گذشته چادر آوارگان را درهم می‌کوبید
آهِ نوزادن یخزده دامن جهان را خواهد گرفت
تصاویری که زمستان سال گذشته از غزه به جهان مخابره شد؛ برای ما که فقط تماشاچی بودیم و نه در معرکه، بسیار تلخ و جانکاه و آزاردهنده بود، چه رسد به آوارگانی که بی‌سرپناه و بی‌بخاری و پتو و لباس گرم، سوزِ طوفان‌های سرد و وحشیِ قطبی جانشان را به لب رساند و قربانیانی از آنها گرفت که اغلب نوزاد و کودک بودند.
حالا هم کم‌کم در حال ورود به روزهای سرد و پُربارش پاییز و زمستان غزه هستیم، درحالی که هیچ طرح عملی برای مقابله با فاجعه بزرگِ پیش‌رو تدارک دیده نشده...
از غزه‌ای‌ها گفتن و هشدار دادن و از جهان نشنیدن، و از ما مسلمان‌ها و سران کشورهای اسلامی به «کوچه علی چپ زدن» و نادیده گرفتنِ مصیبت یک امت مسلمان که فریاد دادخواهی‌اش آه فرشتگان را هم درآورده است...
کِی باشد که آه نوزادان کبود و سیاه و یخزده و گرسنه فلسطینی دامن کشورهای غیرمسلمان و به‌اصطلاح مسلمان را به آتش بکشد!...
نوزادان؛ نخستین قربانیان سرمای زمستان غزه‌ی عریان و بی‌پناه
