«نَ بدن» از همان عنوان خود، مخاطب را با پرسشی بنیادین مواجه می‌کند: آیا میتوان از بدن سخن گفت، بیآنکه آن را به تعریفی قطعی محدود کرد؟ این مجموعه با فاصلهگرفتن از تصور متعارف مجسمه بهمثابه بازنمایی یک پیکره، به قلمرویی میرسد که در آن ماده، فرم و تکنیک در گفتوگویی مستمر قرار می‌گیرند و مفهوم انسان از جایگاه موجودی با هویتی ثابت، به فرایندی ناتمام و پیوسته در حال تغییر منتقل می‌شود.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، نمایشگاه مجسمه‌های آصف ابراهیمی با عنوان «نَ بدن»، با گردآوری و مدیریت هنری آرزو آزادی، اخیرا در گالری «سیحون» افتتاح شده است؛ رویدادی که دوازده مجسمه را در معرض دید مخاطبان قرار داد. این آثار بدن انسان را نه یک ساختار کامل و تثبیت‌شده، بلکه عرصه‌ای برای دگرگونی، تناقض و امکان‌های ناشناخته وجود به نمایش می‌گذارند.
دوازده مجسمه این مجموعه، با وجود استقلال فرمی، در پیوند با یک پرسش مشترک معنا می‌یابند: انسان تا کجا می‌تواند از تعریفی که از خود ساخته است، عبور کند؟ در این خوانش، تعدد پیکره‌ها صرفاً به معنای تکثر بدن‌ها نیست، بلکه می‌تواند بازتاب وضعیت‌های گوناگون و گاه متعارض انسانی باشد؛ وضعیت‌هایی که در کنار یکدیگر، تصویر یکپارچه و بی‌تغییر انسان را به پرسش می‌گیرند.
آرزو آزادی - گردآورنده و مدیر هنری نمایشگاه - در توضیح نگاه خود به این همکاری، بر ظرفیت هنر برای تغییر شیوه ادراک جهان تأکید می‌کند. او معتقد است هنر از واقعیت آغاز می‌شود، اما در مرزهای آن متوقف نمی‌ماند؛ بلکه با گشودن امکان‌هایی تازه، ادراک مخاطب را تغییر می‌دهد و چیزهایی را آشکار می‌کند که پیش از مواجهه با اثر، حتی امکان دیدنشان را نمی‌شناختیم.
آزادی درباره دلیل انتخاب و گردآوری آثار آصف ابراهیمی می‌گوید: «دلیل من برای کیوریتوری آثار آصف ابراهیمی، مواجهه با پرسشی است که در پس آن‌ها قرار دارد: آیا مجسمه می‌تواند در شیوه‌ای که جهان را می‌بینیم مداخله کند؟ برای من، ارزش این همکاری در همین امکان نهفته است.
هنر آنچه را از شدت عادت دیگر نمی‌بینیم، دوباره در برابر ادراک ما قرار می‌دهد.»
او نقش کیوریتور را فراتر از سامان‌دهی آثار در فضای نمایشگاه می‌داند و بر مشارکت او در ایجاد شرایطی تأکید می‌کند که امکان کشف وجوه تازه اثر را فراهم آورد؛ وجوهی که لزوماً از پیش برای هنرمند یا کیوریتور شناخته‌شده نیستند.
به باور آزادی، کیوریتور زمانی به نقش خود نزدیک می‌شود که به اثر اجازه دهد از محدوده دانسته‌ها فراتر برود و افقی پیش‌بینی‌نشده را پیش روی مخاطب بگشاید.
او در ادامه اضافه می‌کند: «اگر هنر دریچه‌ای به ناشناخته‌هاست، کیوریتور باید به گشوده ماندن آن کمک کند و من برای باز نگه داشتن آن تلاش خواهم کرد.»
نمایشگاه «نَ بدن» تا سه‌شنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در گالری سیحون، واقع در تهران، خیابان وزرا، کوچه چهارم، شماره ۱۱، ادامه دارد. نشست تخصصی بررسی آثار هم، پنجشنبه ۳۰ مهرماه ساعت ۱۶ با حضور عباس مجیدی و مهدی امام‌بخش در محل گالری برگزار می‌شود.
