فیلم کوتاه «وراپام» تنها 8 دقیقه از جنگ است اما انسانیت را در بوته آزمایش قرار می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، جمله معروفی منتسب به رومن رولان نویسنده مشهور فرانسوی وجود دارد که می‌گوید: «دو گروه از مردان، هیچگاه به زندگی عادی برنخواهند گشت؛ آنانکه به جنگ رفته‌اند و آنانکه عاشق شده‌اند...!» ماجرای «وراپام» بی شباهت به همین جمله نیست.
جنگ آدم‌ها را تغییر می‌دهد؛ حتی شاید یک آدم خلافکار را!
وراپام ساخته نازنین چیت‌ساز فیلم کوتاه 8 دقیقه‌ای است؛ خیلی زود شخصیت‌پردازی می‌کند؛ سریع به نقطه اوج می‌رسد و در پایان مخاطبش را غافلگیر می‌کند. همین 8 دقیقه کافی است تا بتوان پس زمینه جنگ را در یک اثر داستانی کوتاه ببینیم.
وراپام شاید در بستری آمیخته با حال و هوای جنگ اخیر ساخته شده باشد اما حرف اصلی آن چیز دیگری است؛ روایتِ انسان‌های خاکستری که گاهی در برهه‌ای از زمان، سیاهی بر سفیدی‌شان غلبه می‌کند و گاهی اوقات سفیدی، جای سیاهی را در قلبشان می‌گیرد. در حقیقت می‌توان گفت وراپام، پرداخت به موقعیتی انسانی در بستر جنگ است و تصمیمات آدم‌ها در لحظات سختِ مرگ و زندگی زیر آتش جنگ را زیر ذره‌بین می‌برد.
شخصیت اصلی فیلم یک نوجوان است که در موقعیتی پیچیده قرار گرفته و در ادامه بر سر یک دو راهی سخت قرار می‌گیرد؛ بازی او با نقش آفرینی دانیال فرجی، یکی از بازی‌های قابل‌قبول مطابق با مولفه‌های مهم بازیگری در یک فیلم کوتاه است؛ هنرمندی که در عین پختگی، بازیگوشی‌های یک نوجوان 16- 17 ساله را به خوبی پیش چشم مخاطب می‌آورد. او هم اکت دارد، هم در ثانیه‌هایی تفکر دارد و در نقطه بزنگاه تصمیم‌گیری، همه گذشته را فراموش می‌کند.
محمدرضا خردمندان تهیه‌کننده این فیلم کوتاه است؛ او که در کارهای قبلی خود از جمله سریال از سرنوشت، مختصات کارکردن با نوجوان را به رخ کشیده، این بار باز هم با یک نوجوان شانس خود را آزمایش کرده است.
وراپام موسیقی ندارد؛ تصمیمی عامدانه که به گفته کارگردان اثر، بیشتر برای نزدیک شدن به تجربه واقعی‌تر از کاراکتر اصلی فیلم اتخاذ شده و به نظر می‌رسد یک ریسک بزرگ برای فیلم باشد؛ با این حال در مجموع باید گفت که این انتخاب تیم تولید، قابل دفاع است.
در نقطه مقابل، تدوین فیلم تبدیل به نقطه قوت آن شده و همین عامل، باعث همراه شدن مخاطب با روایت می‌شود. شروع و پایان فیلم به درستی طراحی شده و ماجرا در لابه‌لای همان به تصویر کشیده شده است.
نقطه مهم فیلم دقیقا ثانیه‌های پایانی آن است و همین موضوع یکی از برگ برنده‌های فیلم به شمار می‌رود.
