شبِ هول را می‌توان تلاشی برای استفاده از ظرفیت‌های ژانر وحشت در روایت یک موقعیت تاریخی و اجتماعی دانست.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، در میان آثاری که هر سال در جشنواره فیلم کوتاه به نمایش درمی‌آیند، تجربه تماشای فیلم در ژانرهای کمتر مورد توجه، یکی از اتفاقات متفاوت جشنواره است. به ویژه آنکه فیلمی در ژانر وحشت ساخته شده است.
«شبِ هول»، داستانی درباره نصرت‌الملوک کاشانچی، نخستین پزشک زن کالبدشناس ایران است که در تهران سال 1327 برای انجام نخستین کالبدشکافی خود به سردخانه‌ای متروک فراخوانده می‌شود. با پیش رفتن شب، اتفاقات مرموزی در سردخانه رخ می‌دهد و او با ترس‌ها و خاطرات سرکوب‌شده گذشته‌اش روبه‌رو می‌شود.
این فیلم در ژانر وحشت ساخته شده است، اما با بهره‌گیری از برخی عناصر تاریخی و شخصیت‌های واقعی تلاش کرده پیوندی بین سینمای داستانی و مستند برقرار کند. بنابراین، یکی از اهمیت‌های این فیلم کوتاه را باید پیش از هر چیز در انتخاب ژانر و تلاش برای پیوند دادن ترس با یک موقعیت تاریخی و اجتماعی جست‌وجو کرد.
شبِ هول، برای ایجاد ترس، سراغ مجموعه‌ای از عناصر آشنای سینمای وحشت می‌رود. زیرزمینی کم‌نور، موسیقی دلهره‌آور، فضای مرتبط با جسد و کالبدشکافی و استفاده از باورهای خرافی قدیمی، از همان ابتدا به مخاطب نشان می‌دهند که با روایتی معمولی مواجه نیست.
عنوان فیلم نیز با ارجاع به یکی از باورهای عامیانه و خرافی، از ابتدا فضایی رازآلود می‌سازد و ذهن تماشاگر را برای مواجهه با ناشناخته‌ها آماده می‌کند.
این انتخاب‌ها به فیلم کمک می‌کنند تا در مدت‌زمانی کوتاه، فضای موردنیاز ژانر خود را شکل دهد. تاریکی و محدودیت محیط، در کنار موسیقی و نشانه‌های مرتبط با مرگ، حس ناامنی را به موقعیت داستانی تزریق می‌کنند.
در شبِ هول، این عناصر بستری برای شکل‌گیری تعلیق فراهم می‌کنند و مخاطب را در انتظار اتفاقی پیش‌بینی‌ناپذیر نگه می‌دارند.
اما اهمیت فیلم صرفاً در تلاش برای ترساندن تماشاگر خلاصه نمی‌شود. در لایه زیرین داستان، مسئله‌ای اجتماعی حضور دارد که به تجربه زیسته زنان در جامعه مردسالار مربوط است.
شخصیت نصرت‌الملوک کاشانچی، نخستین پزشک زن کالبدشناس ایران، در موقعیتی قرار می‌گیرد که برای پیشرفت حرفه‌ای خود باید آزمونی دشوار را پشت سر بگذارد. آنچه این موقعیت را معنادار می‌کند، این تصور است که آزمون پیش روی او صرفاً سنجشی برای ارزیابی توانایی علمی‌اش نیست، بلکه به عرصه‌ای برای مواجهه با موانع و محدودیت‌هایی تبدیل می‌شود که جامعه مردسالار بر سر راه زنان قرار می‌دهد.
در چنین بستری، ترس تنها از تاریکی زیرزمین، جسد یا رخدادهای رازآلود سرچشمه نمی‌گیرد؛ بخشی از آن در ساختار قدرت و مناسباتی ریشه دارد که شخصیت اصلی را وادار می‌کنند توانایی خود را در شرایطی دشوارتر از حد معمول اثبات کند. کما اینکه در لابه‌لای دیالوگ‌های کاراکترهای فیلم، این حقیقت به چشم می‌آید؛ به این ترتیب، موقعیت تاریخی فیلم ظرفیت آن را پیدا می‌کند که فراتر از یک داستان وحشت ظاهر شود و به بازنمایی فشارهای اجتماعی بر زنان نیز بپردازد.
این فیلم کوتاه، در شیوه روایت، بهره‌گیری از عناصر داستانی و طراحی میزانسن، ظرفیت‌های قابل‌توجهی از خود نشان می‌دهد. در فیلمی که بخش مهمی از تأثیرگذاری‌اش به ایجاد اضطراب و حفظ تعلیق وابسته است، میزانسن صرفاً چیدمان عناصر در قاب نیست، بلکه می‌تواند به عاملی برای کنترل اطلاعات، هدایت نگاه تماشاگر و تقویت حس ناامنی تبدیل شود.
استفاده از فضای بسته و کم‌نور نیز زمانی اهمیت پیدا می‌کند که در ارتباط با موقعیت شخصیت و پیشرفت داستان قرار بگیرد، نه آنکه تنها نقش پس‌زمینه‌ای ترسناک را ایفا کند.
شبِ هول را می‌توان تلاشی برای استفاده از ظرفیت‌های ژانر وحشت در روایت یک موقعیت تاریخی و اجتماعی دانست. فیلم از یک سو با تکیه بر عناصر آشنای وحشت، مخاطب را به فضای دلهره‌آور خود وارد می‌کند و از سوی دیگر، با قرار دادن یک زن متخصص در مرکز داستان، امکان طرح پرسش‌هایی درباره مردسالاری، خرافه و دشواری اثبات توانایی‌های فردی را فراهم می‌آورد.
اهمیت این تجربه بیش از آنکه صرفاً در انتخاب موضوعی متفاوت باشد، در تلاش برای پیوند دادن ژانر با مضمونی اجتماعی نهفته است.
در طراحی پوستر نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت، تابآوری ملی با یک عنصر اسطورهای ایرانی ترکیب شده است.
رئیسجمهور جشنواره «هزار و یک روایت» را فرصتی برای گردهمایی هنرمندان و ثبت این روایتهای اصیل و متنوع دانست.
«تاریخ دقیق پرواز»، بیش از آنکه درباره زمان یک سفر باشد، درباره فاصله میان امید و حقیقت است.
چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران فرصتی برای روایت دغدغههای جوانان و گفتوگوی نسلها فراهم می‌کند.
مونا فرجاد اجرای مراسم اختتامیه بیستویکمین جشنواره بینالمللی نمایش عروسکی تهران-مبارک را به عهده می‌گیرد.
دبیر نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت گفت سینمای مقاومت باید حافظه تاریخی ملت را بسازد.
دبیر جشنواره فیلم کوتاه میگوید این مدیوم صرفاً سکوی پرتاب سینمای بلند نیست بلکه ارزش هنری مستقل دارد.
شیطونی، مرز، ما، خاک و روز چهلم ازجمله آثار حاضر در چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران هستند.
«سرزمین دیگری نیست» نام مستندی ضداسرائیلی است که توسط فیلمسازان اسرائیلی-فلسطینی در جشنواره مقاومت پخش می‌شود.
در اینجشنواره برخی فقط ضوابط پوشش را در بخش ورودی رعایت می‌کنند و فیلمهایی را با توضیحات پایانی میبینیم.
عضو هیئت انتخاب بخش بینالملل چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران با اشاره به تنوع جغرافیایی و فرمی آثار رسیده از سراسر جهان، اسکارکوالیفای شدن را مسئولیتی برای ارتقای استانداردها دانست.
محمدرضا شریفینیا با اشاره به سیمرغ آزیتا حاجیان برای فیلم «کافه سلطان» گفت: کسی که جایزه می‌گیرد حتماً نقش مقابل او خوب بازی کرده است من دو سال قبل هم در فیلم «پروین» با مارال بنیآدم همبازی بودم و ایشان هم سیمرغ گرفتند. من هر جا بودم نقش مقابلم جایزه گرفته است؛ اما من به همین یک مرغ هم اکتفا میکنم.
فیلم «شب هول» نمایشگر یک کالبدشکافی است اما نه صرفاً از یک جسم بلکه از دروغهای آدمهای مستبد.
در روز نخست جشنواره فیلم کوتاه تهران ضعف اجرایی رویداد ملموس بود؛ به ویژه بیتوجهی به پوشش و پوشاک حاضران!
مستندهای«شیدور» و «آدریانا مسافری از ایتالیا» به بخش مسابقه جشنواره فیلم طبیعت «باران» در هندوستان راه یافتند.
دبیر جشنواره فیلم مقاومت از مواضع صریح مجید مجیدی در محکومیت جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی قدردانی کرد.
مجید مجیدی پس از موفقیت در جشنواره فیلم بوسان با استقبال رییس سازمان سینمایی وارد کشور شد.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران امروز شنبه 25 مهر آغاز شد.
