انتشار زودهنگام حکم بدوی ۹۹ ضربه شلاق برای پژمان جمشیدی، سوژهای برای رسانههای معاند شد و این سوال را مطرح کرد که چرا برخی رسانهها در انتشار این خبر عجله داشتند.
گاهی یک خبر، پیش از روشن شدن حقیقتش، در فضای رسانهای منتشر میشود و اصلاح آن دشوار میشود. خبر مربوط به حکم پژمان جمشیدی نیز از این دست بود؛ خبری که قبل از قطعی شدن رأی دادگاه منتشر شد و به تیتر و زیرنویس برخی رسانههای خارجی تبدیل شد.
مسئله صرفاً اعلام یک حکم نیست؛ بهویژه وقتی این حکم هنوز قطعی نشده است. سوال اصلی این است که چرا برخی رسانههای داخلی، بهویژه در فضای مجازی، با عجله خبری را منتشر کردند که هنوز در مرحله بدوی قرار دارد. همین شتابزدگی کافی بود تا رسانههای معاند، از جمله شبکههایی مانند «ایران اینترنشنال»، آن را بهانهای برای روایتهای خود قرار دهند و از لحظهای که خبر در رسانههای داخلی منتشر شد، آن را بهعنوان زیرنویس ثابت برنامههایشان تکرار کنند.
پژمان جمشیدی برای مخاطبان سینما چهرهای آشناست؛ اما خبر حکمی که هنوز نهایی نشده، به سرعت به موضوعی داغ در فضای رسانهای تبدیل شده است. در چنین فضایی، برخی معتقدند انتشار زودهنگام این خبر، شبیه «پاس گل» دادن به رسانههای مخالف بوده است؛ رسانههایی که همواره در جستوجوی سوژهای تازه برای حمله تبلیغاتی هستند. همین موضوع باعث شده این سوال مطرح شود که پشت این شتاب در انتشار خبر چیست و چه کسانی از این فضا سود میبرند.
کامبیز برجاس، وکیل پژمان جمشیدی، با اعلام شکایت رسمی از برخی رسانهها به دلیل انتشار حکم غیرقطعی، به بخشی از واقعیت پرونده اشاره کرده است. او توضیح داده که رأی دادگاه کیفری صادر و به وکلا ابلاغ شده، اما این حکم بدوی است و هنوز قطعیت ندارد.
به گفته او، این رأی ظرف ۲۰ روز قابل اعتراض است و پس از طی مراحل قانونی و قطعیت دادنامه میتوان درباره آن بهصورت رسمی و رسانهای صحبت کرد. برجاس همچنین تاکید کرده که به دلیل رسانهای شدن حکم غیرقطعی، پیگیری حقوقی این موضوع در دستور کار قرار گرفته است.
پیش از این، برخی رسانهها به نقل از شاکی پرونده اعلام کرده بودند که پژمان جمشیدی به ۹۹ ضربه شلاق تعزیری محکوم شده است؛ خبری که خیلی زود در فضای مجازی فراگیر شد. با این حال، آنچه اکنون از سوی وکیل او مطرح میشود، تاکید بر این نکته است که پرونده هنوز در مرحلهای قرار دارد که امکان اعتراض و بررسی مجدد در آن وجود دارد.
ماجرای اخیر بار دیگر این سوال قدیمی را زنده کرده است که مرز بین اطلاعرسانی و شتابزدگی در خبر کجاست؟ در دنیایی که خبرها با سرعت سرسامآوری منتشر میشوند، شاید بیش از هر زمان دیگری دقت در انتشار اطلاعات اهمیت داشته باشد؛ بهویژه وقتی پای آبروی افراد و اعتبار رسانهها در میان است.
