معصومه سپهری، نویسنده آثار ارزشمند، در آستانه آیین وداع و تشییع پیکر مطهر رهبر انقلاب، دلنوشتهای احساسی و عمیق را در وصف غربت و جای خالی ایشان منتشر کرد.
ای به فدای دستی که مشت شدن بر خصم دیرین را یادمان داد. معصومه سپهری، نویسنده آثاری چون «مرد ابدی» و «لشگر خوبان»، در آستانه آیین وداع و تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب، دلنوشتهای منتشر کرد که اوج دلتنگی و غربت جامعه را بازتاب میدهد.
سپهری در این یادداشت، با اشاره به حال و هوای غمانگیز تشییع رهبر انقلاب، مینویسد: «از میان خیل عاشقانت، برخی برایت نوحهای میخوانند، برخی شعرهایی که برایت سرودهاند، میخوانند و میگریند و میگریانند. برخی به یاد روضههایی که دربارهات مجسم شد شیون میکنند…»
وی با بیان ناتوانی در بیان عمق احساسات خود، ادامه میدهد: «اما برخی، مثل من نمیدانند چه کار کنند. نمیدانند چطور باید از آن امنیت و آگاهی و رافت که در دیدارتان بود و کمی، خیلی کم درکش کردند، بگویند تا بقیه هم بفمند چه خاکی بر سرمان شد….به ما که اندکی درکتان کردیم میگویند از شما بگوییم. من شعر بلد نیستم. از خیالپردازی، دل خوش ندارم.اما چه کنم در هروله بیتابیام بین کلمات…»
این نویسنده انقلابی، با اشاره به جایگاه رفیع رهبر انقلاب، عنوان میکند: «ای به فدای دست جانبازتان ای رهبرم ای رهبرم، ای به فدای دست سالمی که عمری کلمه و قنوت و صلابت یادمان داد، به ما بخشیدن را یاد داد، دانه دانه تسبیح عشق گفتن را نشان داد و در دم آخر، مشت شدن بر خصم دیرین دون…»
وی در ادامه با ابراز ارادت فراوان، میسراید: «الوداع ای عاشق فرهنگ و تمدن فارسی. ای به فدای صدای زلال قرآنتان و تکرار ذکر رکوع و سجودتان…ای به فدای آرامش و صلابتی که در آخرین دیدارتان به جان ما ریختید.»
سپهری در پایان، با بغض و اندوه، فراق رهبر شهید را اینگونه بیان میکند: «ای رهبر شهیدم، ای رهبر شهیدم، بعد از شما، بعد از جنگی که خوبان و مظلومان ما را گرفت… بیتابی این کلمههای شهیدگو را کجا درمان کنیم؟ ای رهبر شهیدم، ای رهبر شهیدم، فدای آن زخمهایت که دیگر مداوا نخواست… آه یا صاحب الزمان آجرک الله…»
منبع: تسنیم
