دلنوشته عبدالرحیم سعیدیراد، حاکی از استقامت رهبر شهید انقلاب حتی زیر آوار، پیام ماندگار او را به نمایش میگذارد.
همزمان با آیین وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب، عبدالرحیم سعیدیراد دلنوشته خود را برای این رهبر از دست رفته منتشر کرد. در این دلنوشته آمده است:
«بعضی رفتنها، پایان نیست؛ آغاز روایتی است که سالها در حافظه یک ملت ادامه مییابد. آن روز که خبر رسید به همراه خانوادهات از میان انبوه آوار به دیدار معبود شتافتی، زمین مکث کرد و زمان برای لحظهای ایستاد؛ نه فقط از اندوه، بلکه از سنگینی واقعهای که بر تاریخ این سرزمین نقش بست.
ای به فدای دستی که مشت شدن بر خصم دیرین را یادمان داد.
سالها در برابر طوفان حوادث ایستادی؛ روزگار سختترین آزمونها را پیش رویت گذاشت، اما قامتت خم نشد. موج تهدیدها آمد و رفت، حادثهها یکی پس از دیگری از راه رسیدند، اما صلابتت تکیهگاه مردمی بود که امید را در استقامت تو جستوجو میکردند. انگار باور داشتی که گوهر هر انسان در میان سختیها و میدانهای مبارزه معنا پیدا میکند. و آن تصویر در خاطرهها ماندگار شد؛ مشتی که حتی زیر آوار نیز گرهخورده بود، گویی آخرین پیامش استقامت بود.
شاید پهپادها و موشکها جسم نازنینت را از ما گرفتند، اما عزم و ارادهات را نه. بیشک مشت گرهکردهات در سکوت آوار، از هزاران فریاد رساتر بود. اکنون تو و عزیزانت در افق دیگری آرام گرفتهاید؛ اما خاطره آن استقامت در دلها زنده خواهد ماند.
میگویند تاریخ، انسانها را با آنچه از خود بر جای گذاشتهاند به یاد میآورد و اگر میراث کسی صبر در سختی، پایداری در بحران، ایستادگی در برابر استکبار و مبارزه با زیادهخواهان باشد، نامش در حافظه نسلها باقی میماند.
…و ما عهد میبندیم که آن یاد و راه نورانیات را پاس بداریم و در راه اعتلای ایران بزرگ، گوشبهفرمانِ فرزند خلفِ آن امام همام باشیم.»
منبع: تسنیم
