اخبار فوری
اتحاد غرب علیه روسیه: انگلیس و آلمان در پی توسعه موشک‌های راهبردی 2000 کیلومتری چالش‌های اقتصادی سد راه قدرت‌نمایی نظامی اروپا تاکید بر لزوم تصویب قانون حشد شعبی و ایستادگی در برابر فشارهای آمریکا وضعیت اسفبار اخلاقی در غرب؛ تشدید مجرمانه سوءاستفاده جنسی از کودکان در آلمان افشای ابعاد سیاسی تصمیمات دیوان عالی آمریکا؛ مردم، نهاد قضاوت را دولتی می‌دانند فریاد «کشمیر» در پایتخت هند: بازپس‌گیری حقوق سلب شده مطالبه هزاران معترض خط آهن خواف-هرات؛ شاهراه ترانزیتی و محور همکاری‌های اقتصادی ایران و افغانستان افشاگری تکان‌دهنده از پشت پرده لابی‌گری‌های اپستین برای پیشبرد اهداف دولت‌های étrangers در آمریکا واکنش ارتش لبنان به نقض آشکار حاکمیت؛ صهیونیست‌ها به سمت نیروهای ما تیراندازی کردند درخشش بی‌بدیل مسی در جام جهانی: رونالدو در سایه ستاره آرژانتینی گام بلند ایران و عراق در خدمت‌رسانی به زائران؛ برقراری وای‌فای رایگان در مسیر نجف به کربلا حقوق تیرماه بازنشستگان واریز شد؛ کارکنان دولت منتظر واریز حداکثر تا پایان امشب باشند

تام کروز؛ سفیر صلح آمریکا یا تبلور جنگ‌طلبی هالیوود؟

سخنان اخیر تام کروز در جام جهانی درباره وحدت جهانی با واکنش‌هایی تند روبرو شد؛ چرا که او در فیلم‌های هالیوودی نقش مروج خشونت و جنگ را ایفا کرده است.

تام کروز، در حاشیه فینال جام جهانی ۲۰۲۶، با ادعای اینکه “فوتبال باعث اتحاد کل دنیاست” و “داستان فوتبال به همه ملت‌ها تعلق دارد”، خود را در موقعیتی عجیب قرار داد. این در حالی است که این بازیگر سرشناس هالیوودی، بیش از هر چیز به خاطر نقش‌آفرینی در فیلم‌های جنگ‌افروزانه و ترویج خشونت در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود.

فوتبال، زبانی مشترک و نمادی از همدلی جهانی است، اما زمانی یک چهره عمومی می‌تواند دم از این ارزش‌ها بزند که خود به اصول انسانی و احترام به ملت‌ها پایبند باشد. بازی تام کروز در فیلم‌هایی مانند “تاپ‌گان”، که در آن به تصویر کشیدن حمله به کشورها و ترویج خشونت، بخشی از روایت است، با ادعاهای اخیر او درباره صلح و انسانیت در تناقض آشکار قرار دارد.

این رویکرد که فوتبال به ابزاری برای “کارخانه سفیدشویی” تبدیل شده، امری تاسف‌بار است. از نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی گرفته تا سیاستمداران آمریکایی و بازیگران هالیوودی، همگی تلاش می‌کنند با استفاده از این رویداد مهم ورزشی، چهره‌ای موجه از خود و سیاست‌هایشان به نمایش بگذارند. در فیلم “تاپ‌گان”، شاهد حمله به تأسیسات صلح‌آمیز یک کشور هستیم که با توجه به سوابق خصمانه آمریکا، به طور ضمنی به ایران اشاره دارد و این موضوع، ادعاهای کروز مبنی بر ترویج صلح را زیر سوال می‌برد.

تام کروز، به جای ارائه جملات دهان پرکن، بهتر است از کسانی مانند خاویر باردم الگو بگیرد که با وجود نقدهای احتمالی، به صراحت از صلح، انسانیت و حقوق بشر دفاع کرده‌اند. آیا تام کروز تاکنون صدایی از مظلومیت کودکان غزه بلند کرده یا علیه ظلم و کشتار مردم بی‌گناه جهان موضع گرفته است؟ سکوت در برابر این جنایات، گویاترین پاسخ به ادعاهای اوست.

انتخاب یک بازیگر هالیوودی، که سابقه بازی در فیلم‌های به شدت نظامی و ضد مردمی را دارد، برای سخنرانی در فینال جام جهانی، سناریویی از پیش تعیین شده را آشکار می‌سازد: تلاشی برای نمایش هالیوود به عنوان حامی صلح و حقوق بشر؛ اما صلحی که با جنگ‌افروزی و زورگویی حاصل می‌شود. هالیوود سال‌هاست تلاش می‌کند خود را تنها نماد صلح در جهان معرفی کند، اما این صلح با اعمال قدرت و سلطه‌جویی همراه است. در چنین شرایطی، آوردن چهره‌ای مانند تام کروز به بزرگترین رویداد ورزشی جهان، تلاشی آشکار برای تبدیل این دروغ به واقعیت و پوشاندن جنایات انسانی آمریکا، از جمله حمله به مدرسه میناب و شهادت ده‌ها کودک بی‌گناه، است.