دغدغه تولیدکنندگان نوشت‌افزار: بازگشایی حضوری مدارس، امیدی برای نجات صنعت

بلاتکلیفی در شیوه برگزاری کلاس‌های درس، تولیدکنندگان نوشت‌افزار ایرانی را در تنگنا قرار داده و امید به رونق بازار با آغاز سال تحصیلی را کمرنگ کرده است.

چرخه‌ی حیات صنعت نوشت‌افزار در ایران، به طور جدایی‌ناپذیری با تقویم آموزشی گره خورده است و ماه‌های منتهی به مهرماه، فصل اوج فعالیت تولیدکنندگان و بازگشت سرمایه‌ی آن‌ها محسوب می‌شود. هرگونه تغییر یا تعطیلی غیرمنتظره در روند آموزش، نه تنها تقاضای فصلی را به شکل ناگهانی از بین می‌برد، بلکه انباشت کالا را به همراه خواهد داشت. این موضوع، در کنار هزینه‌های رو به افزایش تولید، فشاری مضاعف بر تولیدکنندگان وارد کرده و سرمایه آن‌ها را به جای توسعه‌ی تولید، صرف هزینه‌های جانبی می‌کند.

تغییر در تقویم آموزشی، کفه ترازو را به سمت رقبای خارجی سنگین‌تر کرده و قدرت رقابت تولیدکنندگان داخلی را کاهش می‌دهد. این کاهش تقاضا، توان سرمایه‌گذاری تولیدکنندگان داخلی را برای ارتقای کیفی و کمی محصولات تضعیف کرده و زمینه را برای ورود اقلام خارجی، حتی با کیفیت پایین، فراهم می‌آورد.

تولیدکنندگان نوشت‌افزار ایرانی در دوران کرونا، تجربه‌ی تلخ مجازی شدن مدارس را پشت سر گذاشتند. این روند، توان تولید را از فعالان بازار گرفت، به طوری که برخی از تولیدکنندگان مجبور به کاهش چشمگیر تولید، تعدیل نیرو و یا تعطیلی کارگاه‌های خود شدند.

اکنون نیز، جمعی از تولیدکنندگان در گفت‌وگو با خبرگزاری، ابراز نگرانی کرده‌اند که در برزخ میان حضوری یا مجازی شدن مدارس قرار گرفته‌اند. هرچند مسئولان آموزش و پرورش بر برگزاری حضوری مدارس تاکید کرده‌اند، اما تولیدکنندگان با توجه به تجربیات گذشته و تداوم مسائلی چون ناآرامی‌های منطقه‌ای، معتقدند این عوامل بر میزان تقاضا در بازار تاثیرگذار خواهد بود.

مجید اکبری، مدیر شرکت آوا پیک تحریر ایرانیان، در این باره می‌گوید: “مشکل اصلی تولیدکننده امروز، عدم قطعیت درباره بازگشایی حضوری مدارس است. اگر این روند به تعویق بیفتد، از نظر سرمایه در گردش، مشکلات جدی برای تولیدکنندگان ایجاد خواهد شد.”

وی با اشاره به اینکه این روزها فصل تولید نوشت‌افزار است، اما تولیدکنندگان با چالش‌هایی نظیر تامین مواد اولیه و نوسان قیمت مواجه هستند، خاطرنشان کرد: “نوشت‌افزار ایرانی در یک دهه گذشته توانسته با وجود موانع متعدد، کیفیت خود را ارتقا بخشد، به طوری که در برخی اقلام، کیفیت محصولات قابل رقابت با کالاهای خارجی مانند محصولات چین، هند و ترکیه است.”

این فعال صنعت نوشت‌افزار معتقد است: “رسیدن نوشت‌افزار ایرانی به این جایگاه، حکایت از رقابت مثبت در بازار دارد. هرچند در برخی اقلام مانند محصولات نوشتاری (مانند اتود) ضعف‌هایی در زمینه کمیت داریم، اما از منظر ساختار کلی، محصولات از کیفیت خوبی برخوردارند و حتی قابل صادرات هستند.”

نوشت‌افزار ایرانی توانست در یک دهه گذشته، سهم خود از بازار داخلی را از ۱۰ درصد به ۶۰ درصد ارتقا دهد؛ جهشی که برای تولیدکنندگان این حوزه به سادگی به دست نیامد. اکنون اما تولیدکنندگان، چشم امید به بازاری دوخته‌اند که برای تامین آن، ماه‌ها پیش دست به کار شده‌اند و بازگشایی حضوری مدارس، تنها امید آن‌ها برای رونق این صنعت است.

منبع: تسنیم