درگذشت چهرهای ماندگار در تاریخ سینمای انقلاب؛ حسین وخشوری، اولین دبیر جشنواره فیلم فجر، به دیار باقی شتافت
سازمان سینمایی کشور با صدور پیامی، درگذشت حسین وخشوری، از پیشگامان عرصه فرهنگ و رسانه و اولین دبیر جشنواره فیلم فجر را تسلیت گفت.
سازمان سینمایی کشور با صدور پیامی، درگذشت حسین وخشوری، از پیشگامان عرصه فرهنگ و رسانه و اولین دبیر جشنواره فیلم فجر را تسلیت گفت.
نام وخشوری، با تار و پود تاریخ معاصر سینمای کشور گره خورده است؛ مدیری فرهنگی، سینمایی و رسانهای که خدمات ارزشمند او در شکلگیری رویدادهای مهم سینمایی و حضور مؤثر در مطبوعات تخصصی، جایگاهی ویژه در کارنامه حرفهای او رقم زده است.
یکی از برجستهترین مسئولیتهای حسین وخشوری، دبیری نخستین دوره جشنواره فیلم فجر بود؛ رویدادی که در سال ۱۳۶۱ پایهگذاری شد و وخشوری نقش محوری در سازماندهی و برگزاری آن ایفا کرد. این جشنواره، به سرعت به مهمترین رویداد سالانه سینمای ایران تبدیل شد و نام وخشوری به عنوان نخستین دبیر آن، برای همیشه در تاریخ این رویداد ماندگار شد.
حسین وخشوری، در عرصه مطبوعات سینمایی نیز فعالیت گستردهای داشت و سالها به عنوان مدیرمسئول مجله «سینما»، نقش مهمی در معرفی آثار، نقد و تحلیل سینمای ایران و انعکاس تحولات فرهنگی و هنری کشور ایفا کرد. او از جمله مدیرانی بود که در دورهای حساس از تحولات سینمای ایران، حضور فعال در سازماندهی فعالیتهای سینمایی و رسانهای داشت و در شکلگیری برخی جریانهای فرهنگی آن دوران سهیم بود.
این چهره برجسته فرهنگی و رسانهای، دانشآموخته ارتباطات و کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تهران بود و سوابقی همچون مدیریت فیلمخانه ملی ایران، مدیریت جشنواره فیلم فجر، راهاندازی و دبیری اولین دوره جشنواره فیلم دفاع مقدس، مدیریت چندین دوره نمایشگاه بینالمللی کتاب ایران و مسئولیت در مطبوعات تخصصی سینما را در کارنامه خود داشت.
سازمان سینمایی کشور در پی درگذشت این مدیر فرهنگی پیشکسوت، پیامی تسلیتآمیز منتشر کرد: «سینمای ایران امروز یکی از معماران نجیب و پیشگامان ساختاری خود را از دست داد. زندهیاد حسین وخشوری، نامی است که با خشتهای اولیه مهمترین رویدادها و نهادهای سینمایی ما گره خورده است. راه اندازی و پذیرش مسئولیت و دبیری نخستین دوره جشنواره فیلم فجر در سالهای آغازین دهه شصت، گواهِ روشن جسارت و دغدغهمندی مردی بود که به اعتلای هنر این سرزمین در روزگارِ سخت ایمان داشت. او در تمام سالهای حیات حرفهایاش، چه آن زمان که در فیلمخانه ملی ایران از حافظهی تصویری ما پاسداری کرد و چه سالهای متمادی که با هفتهنامه «سینما» چراغِ نقد و رسانه تخصصی را روشن نگه داشت، نشان داد که درکِ عمیقی از پیوند ناگسستنیِ سینما، رسانه و تاریخ دارد. درگذشت این مدیرِ مدبر، فرهنگی و رسانهایِ پیشکسوت را به خانواده محترم ایشان، اهالی شریفِ مطبوعات و خانواده بزرگ سینمای ایران تسلیت میگویم. نام و نشان او در حافظهی تاریخی سینمای ما مانا و روحش در آرامش ابدی باد».







