پناهگاه معنوی در خانه؛ ادعیه ائمه اطهار (ع) برای ورود و خروج از منزل
آموزههای اهلبیت (ع) در زمینه ورود و خروج از خانه، یادآور توجه دائمی مؤمن به خداوند و سپری در برابر آسیبهاست.
آموزههای اهلبیت (ع) در زمینه ورود و خروج از خانه، یادآور توجه دائمی مؤمن به خداوند و سپری در برابر آسیبهاست.
خانه، فراتر از مکانی برای سکونت، فضایی است که آرامش و امنیت خانواده در آن شکل میگیرد. در همین راستا، آموزههای اسلامی بر آداب و ادعیه ویژهای برای ورود و خروج از خانه تأکید دارند که از اهلبیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) نقل شده است.
خواندن این ادعیه، نشاندهنده غافل نبودن انسان مؤمن از پروردگار، حتی در رفتوآمدهای روزمره است. این دعاها، پناهگاهی معنوی به شمار میآیند که به اذن الهی، حافظ انسان از بسیاری از آسیبها و گرفتاریها بوده و زمینهساز برکت در زندگی و رزق روزافزون میشود. در ادامه، ادعیه سفارششده برای هنگام خروج و ورود به خانه را مرور میکنیم:
امام باقر (علیهالسلام) هنگام خروج از منزل، این دعا را قرائت میکردند:
بِسْمِ اللهِ خَرَجْتُ وَعَلَی اللهِ تَوَکَّلْتُ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ.
(منبع: کافی)
امام صادق (علیهالسلام) در هنگام بیرون رفتن از خانه، اینچنین دعا میفرمودند:
اَللّهُمَّ بِکَ خَرَجْتُ وَلَکَ اَسْلَمْتُ وَبِکَ آمَنْتُ وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ. اَللّهُمَّ بارِکْ لی فی یَوْمی هـذا وَ ارْزُقْنی فَوْزَهُ وَ فَتْحَهُ وَ نَصْرَهُ وَ طَهُورَهُ وَ هُداهُ وَ بَرَکَتَهُ وَاصْرِفْ عَنِّی شَرَّهُ وَ شَرَّ ما فِیهِ. بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ اللهُ اَکْبَرُ وَ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمینَ، اَللّهُمَّ اِنِّی خَرَجْتُ فَبارِکْ لی فی خُرُوجی وَانْفَعْنی بِهِ.
(منبع: کافی)
همچنین، آن حضرت (ع) توصیه فرمودند که هنگام بیرون رفتن از خانه، این دعا را بخوانید:
بِسْمِ اللهِ، تَوَکَّلْتُ عَلَی اللهِ، ما شاءَ اللهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ. اَللّهُمَّ اِنِّی اَسْأَلُکَ خَیْرَ ما خَرَجْتُ لَهُ وَاَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ ما خَرَجْتُ اِلَیْهِ. اَللّهُمَّ اَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ وَاَتِمَّ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَاسْتَعْمِلْنی فی طاعَتِکَ وَاجْعَلْنی راغِبآ فیما عِنْدَکَ وَتَوَفَّنی فی سَبیلِکَ وَعَلی مِلَّتِکَ وَمِلَّةِ رَسُولِکَ، صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ.
(منبع: محاسن؛ کافی)
امام رضا (علیهالسلام) از قول پدرشان نقل میکنند که هنگام قصد خروج از خانه، این دعا را میخواندند:
بِسْمِ اللهِ الرَّحمـنِ الرَّحیمِ خَرَجْتُ بِحَوْلِ اللهِ وَقُوَّتِهِ لا بِحَولی وَ قُوَّتی بَلْ بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ یا رَبِّ، مُتَعَرِّضآ لِرِزْقِکَ، فَائْتِنی بِهِ فی عافِیَةٍ.
(منبع: محاسن؛ کافی)
امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) در حدیثی دیگر، هنگام ورود به خانه، فرمودند که این دعا را بخوانید:
بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ، اَشْهَدُ اَنْ لا اِلـهَ إلّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدآ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.
سپس بر اهل خانه سلام کنید و اگر کسی در خانه نبود، این دعا را بخوانید:
اَلسَّلامُ عَلی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ خاتَمِ النَّبِیّینَ، السَّلامُ عَلَی الاَْئِمَّةِ الْهادینَ الْمَهْدِیّین، اَلسَّلامُ عَلَیْنا وَعَلی عِبادِ اللهِ الصّالِحینَ.
(منبع: مکارم الأخلاق)







