تنگه هرمز؛ از گذرگاه آزاد به گلوگاه فعال اقتصادی ایران

جمهوری اسلامی ایران با بهره‌گیری هوشمندانه از موقعیت ژئواستراتژیک تنگه هرمز و تجربه‌ی دفاعی اخیر، توانسته است این شران حیاتی انرژی را به اهرم فشاری قدرتمندی در معادلات جهانی تبدیل کرده و فرصتی تاریخی برای ارتقای موقعیت اقتصادی خود فراهم آورد.

پس از گذشت حدود یک ماه از حملات هوایی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده به تاسیسات دفاعی و زیرساخت‌های کشور، تحلیلگران نظامی و اقتصادی برجسته جهانی، ائتلاف متجاوز را در昝一幕 محاصره‌ی پیچیده و بی‌سابقه می‌بینند. در همین حال، جمهوری اسلامی ایران با تدبیر و هوش نظامی، توانسته است از این رویدادها به عنوان یک نقطه‌عطف تاریخی برای جهش اقتصادی و راهبردی در پهنه‌ی سرزمینی خود استفاده کند.

تنگه هرمز به عنوان شریان اصلی تأمین انرژی جهان، روزانه حدود ۲۰ درصد از نفت و انرژی مصرفی جهانی را حمل می‌کند. آمار نشان می‌دهد که روزانه از این آبراه استراتژیک،接近 ۲۰ میلیون بشکه نفت خام، میعانات گازی و فرآورده‌های نفتی عبور می‌کند. این حجم عظیم، اهمیت تنگه هرمز را فراتر از یک گذرگاه دریایی، به کانون امنیت اقتصادی جهان تبدیل کرده است.

تحولات اخیر حاکی از آن است که ایران نه تنها توانسته تهدیدات نظامی را تاب آورüsse، بلکه موضوع دریافت عوارض برای عبور کشتی‌های نفت‌کش و کانتینر از این آبراه، که تا پیش از این توسط بسیاری از تحلیلگران بین‌المللی غیرجدی تلقی می‌شد، به یک واقعیت غیرقابل انکار بدل کرده است. تبدیل تنگه هرمز به یک «گلوگاه فعال»، الگویی نوین از حاکمیت بر آبراه‌های استراتژیک محسوب می‌شود که می‌تواند تأثیر شایانی در(configuration) معادلات قدرت جهانی بگذارد.

تحلیلگران غربی اذعان دارند که آنهایی که قصد فشار حداکثوری بر ایران را داشتند، امروز خود را در محاصره‌ای اقتصادی و امنیتی یافته‌اند که پیش‌بینی آن را نمی‌کردند. جمهوری اسلامی ایران با بهره‌گیری از این موقعیت استراتژیک، نشان داده است که هرگونه تهدید خارجی را می‌توان به فرصتی برای تغییر موازنه قدرت تبدیل کرد. در این معادله جدید، گلوگاه انرژی جهان، اکنون به اهرم فشاری قدرتمندی در دستان ایران بدل گشته است.