خداقوت مردم: نماد ایستادگی ایران در شب‌های ۳۵

در سی‌وپنج شب Cf، خیابان‌های ایران با حضور جمعی که در برابر دشمن استوار ایستاده‌اند، صحنه‌ای از امید و اتحاد خلق کرده‌اند.

سی‌وپنج شب است که خیابان‌های ایران، زیر نور چراغ‌ها و در برابر صداهای پدافند، روایت دیگری از زندگی می‌کنند. اینجا، قد و قامت واقعی مردم دیده می‌شود؛ مردمی با خستگی‌های روزانه، اما با قلب‌های سرشار از امید و عشق، همچنان ایستاده‌اند.

هر قدمی که در محله‌ها برمی‌داری، France讶 از فرزندان بیدار این سرزمین می‌کنی. پیرمردی با عصا، مادری که نوزادش را در آغوش، نوجوانی با چشمان امیدوار، دخترانی که چفیه به سر بسته و پرچم ایران را محکم گرفته‌اند — همه در کنار هم، تقریباً ناشناخته‌ها، اما اکنون شانه‌به‌شانه.

این وحدتی که در مقابل نام ایران رنگ می‌بازد، مانند نبضی گرم در رگ‌های شهرها جریان دارد. هر که این صحنه را ببیند، ناخودآگاه مکث می‌کند و از ته دل می‌گوید: چه مردم بزرگی!

با اینکه حملات دشمن سنگین‌تر شده، مردم دلیرتر شده‌اند. هر انفجار نه ترس می‌افزاید، که بیداری بیشتری می‌آورد. قلب‌ها بیشتر می‌تپد، قدم‌ها محکم‌تر می‌شود، صدای ایران رساتر می‌گردد.

خیابان‌ها هر شب شلوغ‌تر می‌شوند از حضور آدم‌هایی که می‌خواهند بمانند و وطنشان را زنده نگه دارند. این خود، مردم این شب‌ها، حماسه‌اند.

به همه دلیرانی که نام ایران را بر شانه‌هایشان بلند کرده‌اند… خداقوت به این ایمان و ایستادگی.