افت محسوس نسبت نقدینگی به تولید؛ نشانهای از تنگناهای بخش تولید
نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی در سالهای اخیر با کاهش قابل توجهی روبرو شده که زنگ خطری برای بخش تولید و تامین سرمایه در گردش است.
نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی در سالهای اخیر با کاهش قابل توجهی روبرو شده که زنگ خطری برای بخش تولید و تامین سرمایه در گردش است.
گزارشهای مرکز آمار ایران حاکی از آن است که نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی از سال ۱۳۹۶ تا سال ۱۴۰۳ با کاهش چشمگیری مواجه شده است.

این موضوع از دیدگاه کارشناسان، نشاندهنده فشارهای مالی فزاینده بر بخش تولید و دشواریهای موجود در تأمین سرمایه واحدهای صنعتی است.
بر اساس این گزارش، نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی که در سال ۱۳۹۶ حدود ۷۸.۸ درصد بوده، در سال ۱۴۰۳ به حدود ۴۲ درصد کاهش یافته است. فعالان اقتصادی معتقدند این روند در شرایطی رخ داده که اقتصاد کشور با پدیده «دلاریزه شدن» و افزایش شدید نرخ ارز نیز مواجه بوده، که این امر، افزایش قیمت مواد اولیه، تجهیزات و نهادههای تولید را به دنبال داشته است.
کارشناسان اقتصادی این کاهش را به منزله محدود شدن دسترسی بخش تولید به منابع مالی لازم برای فعالیتهای اقتصادی میدانند. این وضعیت باعث شده است که بسیاری از واحدهای تولیدی در تأمین سرمایه در گردش، خرید مواد اولیه و حفظ ظرفیت تولید خود با چالشهای جدی روبرو شوند.
تحلیلگران بر این باورند که افزایش هزینههای تولید، همراه با محدودیت دسترسی به منابع بانکی و سرمایه در گردش، فشار مضاعفی بر صنایع وارد کرده است. افت توان تولید، کاهش حاشیه سود بنگاهها و حتی کاهش ظرفیت فعالیت برخی واحدها را میتوان نتیجه همین کمبود نقدینگی دانست.
در همین راستا، فعالان بخش خصوصی و تشکلهای صنعتی خواهان بازنگری در سیاستهای تأمین مالی تولید، افزایش دسترسی بنگاهها به تسهیلات سرمایه در گردش و طراحی ابزارهای نوین تأمین مالی متناسب با شرایط تورمی اقتصاد کشور هستند. منبع: تسنیم




