تنگه هرمز؛ شاهراه حیاتی انرژی جهان و نبض اقتصاد جهانی

تنگه هرمز با عرضي كمتر از 33 كيلومتر، گلوگاه حیاتی انرژی جهان و عامل حياتي در اقتصاد بين‌الملل است.

تنگه هرمز با عرض 33 كيلومتر و تنها مسير قابل كشتيراني كمتر از 6 كيلومتر، حیاتی‌ترین گلوگاه انرژی جهان محسوب می‌شود که خلیج فارس را به آب‌های آزاد متصل می‌سازد.

این منطقه استراتژیک، محل عبور بخش عمده‌ای از نفت مورد نیاز جهان است و نقش تعیین‌کننده‌ای در اقتصاد بین‌الملل ایفا می‌کند. حدود نیمی از ذخایر اثبات شده نفت جهان در کشورهای حاشیه خلیج فارس قرار دارد و روزانه حدود 20 میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی از تنگه هرمز عبور می‌کند.

کشورهای مهم تولیدکننده نفت در منطقه، از جمله عربستان، عراق، کویت، امارات و ایران، برای صادرات بخش عمده تولیدات نفتی خود به بازارهای جهانی، وابستگی مستقیم به این تنگه دارند.

نکته حائز اهمیت آن است که در مقایسه با سایر مناطق تولیدکننده نفت، زیرساخت‌های جایگزین برای دور زدن تنگه هرمز بسیار محدود و ناکافی است. تنها دو خط لوله اصلی، یعنی خط لوله ینبع در عربستان و خط لوله فجیره در امارات، با ظرفیت کلی حدود 7 میلیون بشکه در روز، قادر به انتقال بخشی از نفت منطقه هستند که رقمی ناچیز در برابر حجم کل صادرات نفتی است.

اختلال در تنگه هرمز تنها به بازار انرژی محدود نمی‌شود، بلکه تمامی زنجیره تأمین جهانی را در حوزه‌های گوناگون فلج خواهد کرد. بخش‌هایی مانند کشاورزی، حمل‌ونقل، صنایع بسته‌بندی، داروسازی، پوشاک و حتی صنایع پیشرفته مانند تولید تراشه، هوش مصنوعی و تجهیزات پزشکی، تحت تأثیر مستقیم بسته شدن یا بروز اختلال در این شاهراه حیاتی قرار خواهند گرفت.

در چنین شرایطی، اقدامات خصمانه برخی قدرت‌های جهانی که منجر به ناامنی و تهدید علیه حاکمیت ایران در این آبراه حیاتی شود، به طور مستقیم اقتصاد جهانی را با چالش‌های جدی روبرو خواهد کرد.

منبع: تسنیم