علیرغم تلاشهای اتحادیه اروپا برای قطع وابستگی به روسیه، این قاره همچنان در تأمین سوخت مورد نیاز نیروگاههای هستهای خود به مسکو وابسته است و این وابستگی در تمام مراحل چرخه تولید سوخت اورانیومی دیده میشود.
با وجود فشارهای سیاسی و اقتصادی، اروپا در تأمین سوخت هستهای همچنان دست دراز به سوی روسیه دارد. این در حالی است که آغاز به کار آخرین واحد نیروگاه هستهای موچووتسه در اسلواکی، که قرار است اواخر تابستان امسال به بهرهبرداری تجاری برسد، بار دیگر مسئله وابستگی به سوخت روسیه را برجسته کرده است. این پروژه که قدمت آن به دوران اتحاد جماهیر شوروی بازمیگردد، اسلواکی را در صف کشورهای پیشرو در تولید انرژی هستهای در اتحادیه اروپا قرار میدهد.
با این حال، چالش اصلی در همینجا نهفته است: تأمین سوخت این راکتور جدید بهطور کامل بر عهده شرکت تیویایال فیول، از زیرمجموعههای شرکت دولتی روساتم روسیه، خواهد بود. این مسئله در حالی مطرح میشود که اتحادیه اروپا قصد دارد تا اوایل دهه 2030 وابستگی به سوخت هستهای روسیه را به پایان برساند؛ گامی در راستای قطع کامل وابستگی انرژی به مسکو.
روسیه در صنعت هستهای جهان جایگاهی ویژه دارد. این کشور کنترل بخش قابل توجهی از زنجیره جهانی تأمین سوخت هستهای را در اختیار دارد؛ از جمله حدود 45 درصد از ظرفیت غنیسازی اورانیوم، 20 درصد ظرفیت تبدیل اورانیوم و 10 درصد ظرفیت تولید سوخت هستهای جهان. از هر 4 راکتور هستهای در جهان، 1 راکتور به نوعی به روسیه وابسته است. اتحادیه اروپا نیز هماکنون نزدیک به یکچهارم سوخت هستهای مورد نیاز خود را از این کشور وارد میکند.
وابستگی اروپا به سوخت هستهای روسیه تنها به یک مرحله ختم نمیشود. این وابستگی در تمام مراحل چرخه تولید سوخت اورانیومی، از استخراج و فرآوری گرفته تا غنیسازی و تولید سوخت نهایی که در راکتورها قرار میگیرد، دیده میشود. این موضوع نگرانیهایی را در مورد استقلال انرژی اروپا و توانایی این قاره برای تأمین سوخت مورد نیاز بخش قابل توجهی از برق خود، که نزدیک به یکچهارم آن از طریق انرژی هستهای تأمین میشود، ایجاد کرده است.
