مجروحیت سرپرستان خانوار در غزه، خانوادههای فلسطینی را با بحرانهای معیشتی و درمانی دست و پنجه نرم میکند.
در نوار غزه، مردان و زنان فلسطینی که سرپرست خانوار هستند، قربانیان خاموش جنگی اند که رژیم صهیونیستی به راه انداخته است.
حسام الجریسی، یکی از این قربانیان است. او که در جریان این درگیریها مجروح شده، اکنون در خانهای نیمهویران، در رنج به سر میبرد. گلولهای که به او اصابت کرد، نه تنها توانایی راه رفتن را از او گرفت، بلکه او را از نان آور خانواده به فردی نیازمند تبدیل کرد.
الجریسی میگوید: «به جای این که با نان و غذا به خانه برگردم، ناتوان و فلج نزد فرزندانم بازگشتم. نمیدانم چطور بخوابم یا غذا بخورم، هیچ کاری از دستم برنمیآید.»
او از سازمان جهانی بهداشت و نهادهای بینالمللی درخواست کمک فوری کرده است.
همسر الجریسی نیز بار سنگین تأمین دارو، غذا و مراقبت از فرزندان را به دوش میکشد. این وضعیت، فشار روانی و اقتصادی مضاعفی را بر این خانواده وارد کرده است.
محمد الطویل، یکی دیگر از مجروحان جنگ غزه، از بحران کمبود دارو و تجهیزات پزشکی در این منطقه سخن میگوید و میافزاید: «بیشترین چیزی که ما را آزار میدهد، نبود دارو و درمان است.»
اسماعیل الثوابته، رئیس دفتر اطلاعرسانی دولت غزه، تأکید میکند که مجروحیت سرپرست خانوار، زندگی کل خانواده را در معرض نابودی قرار میدهد.
در شرایطی که نظام سلامت غزه با کمبود شدید امکانات مواجه است، سرنوشت حسام الجریس تنها نمونهای از رنج هزاران مجروح فلسطینی است. نبود دارو، هزینههای سنگین درمان و محدودیتهای شدید محاصره، زندگی این مردم را به چالش کشیده است.
آنچه برای بسیاری از این خانوادهها باقی مانده، تلاش برای بقا در سایه درد، فقر و نبود حمایت است.
