نماینده ایران در ژنو در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل، با تاکید بر مقاومت مردم ایران در برابر تجاوزات، اعلام کرد که ایران هرگز عزت، استقلال و حق تعیین سرنوشت خود را معامله نمیکند.
در نخستین روز از شصت و دومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، علی بحرینی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در ژنو، با برجسته کردن ابعاد حقوق بشری تجاوزات آمریکا و رژیم اسرائیل علیه کشورمان، بر تابآوری ملت ایران در برابر حملات و تحریمهای یکجانبه تأکید کرد.
بحرینی با یادآوری تجاوزات صورت گرفته در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ و گرامیداشت یاد هزاران قربانی بیگناه جنگ ۱۲ روزه و همچنین ۴۵۰۰ قربانی جنگ رمضان علیه ایران، اظهار داشت: «تعداد بالای شهدا و قربانیان این تجاوزات و ویرانیهای باقیمانده، یادآور ضرورت حیاتی پایبندی به حقوق بینالملل، تقویت اصل پاسخگویی و حرمت جان انسانها در برابر افراطیترین و سلطهطلبترین جریانهاست.»
وی افزود: «طی یک سال گذشته، مردم ایران یا در معرض حملات مستقیم نظامی بیسابقه، یا در سایه دائمی تهدید، ارعاب و احتمال تجاوز و محاصره گسترده دریایی زندگی کردهاند. با این حال، کشورهایی که همواره مدعی دفاع از حقوق بشر هستند، در برابر ابتداییترین حقوق ملت ایران — از جمله حق حیات، امنیت، و دسترسی به غذا، دارو و سایر نیازهای اساسی — آشکارا سکوت اختیار کردند.»
نماینده ایران در ادامه با تأکید بر مقاومت چشمگیر ملت بزرگ ایران که با وجود تحریمهای یکجانبه و اقدامات قهرآمیز، و همچنین اقداماتی مانند محاصره دریایی، از خود نشان دادهاند، بیان کرد: «چنین ملتی، هرگز عزت، استقلال، باورها و حق تعیین سرنوشت خود را معامله نمیکند.»
بحرینی همچنین به خویشتنداری ایران برای جلوگیری از وقوع جنگهای پرهزینه و ویرانگر اشاره کرد و گفت: «ایران با حسن نیت به دیپلماسی روی آورد، حداکثر انعطاف را در پی دستیابی به توافقی عادلانه نشان داد و تمامی مسیرهای مسالمتآمیز موجود در چارچوب حقوق بینالملل را طی نمود؛ با این حال، منطق اجبار بر منطق عقلانیت غلبه یافت و زبان تهدید بر زبان گفتگو سایه افکند؛ غلبه یافتنی که شکست و بیفایده بودن آن بعد از یک سال اثبات گردید.»
سفیر کشورمان در پایان تصریح کرد: «امنیت منطقه خلیج فارس، امری جمعی و غیرقابل تفکیک است و ایران با درک از این مهم، تمام تلاش خود برای به پایان رساندن جنگ در همه جبههها را به کار گرفت. این تلاشها با این هدف بود که دیگر هیچ سلاحی بر مدارس یا کودکان فرود نیاید و هیچ مادری، مانند مادر ماکان نصیری، کودک 7 سالهای که در جریان حمله به مدرسه میناب شهید شد؛ چشم انتظار پیدا شدن تکههای پیکر کودک مفقود الاثرش نباشد.»
