رهبران گروه هفت، در بیانیهای سرشار از مواضع زیادهخواهانه، از توافق ایران و آمریکا استقبال کردند؛ رویکردی که با وجود تأکیدات صریح ایران بر صلحآمیز بودن برنامه هستهای، همچنان اتهامات و فشارهای بیاساس را تکرار مینماید.
رهبران گروه هفت در بیانیهای مشترک، با صدور پیامی دوگانه، از اعلام تفاهم میان ایران و آمریکا استقبال کردند. این استقبال، در حالی صورت گرفت که بندهای بیانیه، سرشار از مواضع خصمانه و تکرار ادعاهای اثباتنشده علیه جمهوری اسلامی ایران بود.
در این بیانیه، علیرغم تأکیدات قاطع و مکرر ایران مبنی بر عدمپیگیری ساخت سلاح هستهای، رهبران گروه هفت ادعا کردند که این تفاهم، فرصتی تاریخی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای فراهم کرده است. این در حالی است که هیچگونه مدرکی مبنی بر انحراف برنامه هستهای ایران به سمت مقاصد نظامی ارائه نشده است.
نکته قابل تأمل در این بیانیه، اشاره به «مقابله با تهدیدهای ناشی از فعالیتهای منطقهای و برنامه موشکهای بالستیک ایران» است؛ موضوعاتی که بههیچوجه در یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا مطرح نشده است. این رویکرد، نشاندهنده تلاش مضاعف گروه هفت برای اعمال فشارهای جدید بر ایران و دخالت در امور داخلی این کشور است.
گرچه طرفین این توافق، آمادگی خود را برای همکاری در اجرای مفاد تفاهم اعلام کردهاند، اما چنین ادعاهایی از سوی گروه هفت، که همواره روابط پرتنش آمریکا با آنها برجسته بوده، نشان از پیچیدگیهای پیشرو دارد؛ بهویژه پس از عدمهمراهی این گروه در جنگ علیه ایران.
این گروه همچنین در خصوص تنگه هرمز، ضمن استقبال از «ابتکار دفاعی مستقل و چندملیتی» بهرهبری فرانسه و انگلیس، این اقدام را در راستای حفاظت از کشتیهای تجاری و پاکسازی آبراه از مین دانستند. این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران همواره بر حق حاکمیتی خود در تأمین امنیت تنگه هرمز، تنها با مشارکت ایران و عمان، تأکید کرده است.
کشورهای گروه هفت در بخش دیگری از بیانیه خود، بر تسریع روند متنوعسازی منابع و مسیرهای تأمین انرژی تأکید کردند تا وابستگی به تنگه هرمز کاهش یابد. همچنین، رهبران این گروه، با بیان مواضع ضدالحشدالشعبی، مدعی حمایت از «برقراری فوری و پایدار آتشبس در لبنان و تلاشها برای انحصار سلاح در اختیار دولت» شدند؛ ادعایی که با واقعیتهای میدانی در لبنان همخوانی ندارد.
