اخبار فوری
رکوردهای جدید در واردات گاز پاکستان؛ تنگه هرمز، بازیگر اصلی افزایش قیمت‌ها روند صعودی صنایع منتخب بورس در هفته گذشته؛ «خرده‌فروشی» پیشتاز شد وزیر اقتصاد، ستون‌ تکیه‌گاه تامین اجتماعی شد شکوفایی صنعت گاز ایران؛ نهمین صادرکننده بزرگ گاز جهان در سال 2025 تلاش شبانه‌روزی صنعت برق برای بازگرداندن پایداری در جنوب کشور نخست‌وزیر آینده انگلیس در باتلاق مشکلات؛ آیا برنهام ناجی بریتانیا خواهد بود؟ افشای ابعاد نفوذ اسرائیل در آمریکا؛ ایران با قاطعیت هشدار داد ضربه کاری سپاه به پایگاه هوایی آمریکا در قطر/ انهدام رادار برد بلند و سوخت‌رسان‌های راهبردی کارآفرینی تحسین‌برانگیز؛ معلولی که 5 هزار نفر را زیر چتر حمایتی خود برد نگرانی جدی درباره افزایش زنان بدسرپرست؛ بهزیستی در پی تقویت آموزش‌های پیشگیرانه هشدار جدی؛ 31 درصد جمعیت ایران تا 1430 سالمند می‌شوند/ نیازمند عزم ملی برای مقابله با موج سالمندی هوای تهران در وضعیت قابل قبول؛ شاخص روی عدد 96

نخست‌وزیر آینده انگلیس در باتلاق مشکلات؛ آیا برنهام ناجی بریتانیا خواهد بود؟

اندی برنهام، رهبر حزب کارگر، به زودی سکان هدایت دولت انگلیس را به دست خواهد گرفت، اما با کوهی از چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی روبروست که آینده‌ای مبهم را برای این کشور رقم می‌زند.

روزنامه «پاسایر نویه پرسه» در تحلیلی به مشکلات عدیده‌ای که گریبان‌گیر اندی برنهام، نخست‌وزیر آینده انگلیس، خواهد شد، پرداخته است. این کشور که زمانی مقصد رویایی بسیاری از گردشگران بود، اکنون با نابرابری اجتماعی، هزینه‌های سرسام‌آور زندگی، بحران مسکن، سیستم بهداشت و درمان فرسوده و بی‌ثباتی سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند.

پرسش اساسی اینجاست که آیا برنهام با «شغلی غیرممکن» و چالشی تقریباً عبورناپذیر روبرو نیست؟ این چهره مردمی، شهردار سابق منچستر بزرگ، قرار است امروز به عنوان رهبر حزب کارگر حاکم انتخاب شود و دوشنبه آینده نیز توسط پادشاه چارلز سوم به عنوان هفتمین نخست‌وزیر در یک دهه اخیر، پس از کی‌یر استارمر، منصوب گردد.

استعفای استارمر، تنها دو سال پس از پیروزی قاطع حزب کارگر، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: آیا تغییرات مکرر در رأس دولت، ناشی از شکست‌های سیاسی است یا دشواری اداره کشوری که به سرعت در حال فروپاشی است؟ در حالی که شش نخست‌وزیر پیشین در مجموع 30 سال در این سمت باقی ماندند، این تغییرات پرشتاب نشان از بحران عمیقی دارد.

شکست استارمر نه تنها حاصل یک رسوایی، بلکه نتیجه مجموعه‌ای از قضاوت‌های نادرست و فشارهای جهانی بود. با این حال، اذعان باید کرد که در شرایط کنونی اقتصادی و بین‌المللی، تحقق تمام امور به درستی، امری بسیار دشوار است. استارمر هیچ مسئولیتی در قبال بحران‌های اوکراین و خاورمیانه، یا سیاست‌های رئیس‌جمهور آمریکا، ندارد.

تمام امید حزب کارگر به این است که برنهام بتواند این وضعیت پیچیده را بهتر مدیریت کند. این مرد 56 ساله که به عنوان یک فرد مردمی شناخته می‌شود، قارد است تصمیمات نامحبوب را نیز با توانایی بیشتری پیش ببرد. اما حتی او نیز نمی‌تواند معجزه‌ای کند و مشکلات ریشه‌ای کشور را از بین ببرد.

برنهام اعلام کرده که قصد دارد تمرکززدایی را در دستور کار قرار دهد و اختیارات بیشتری را به مناطق، به‌ویژه در حوزه زیرساخت‌های مسکن و حمل و نقل، واگذار نماید. برخی رسانه‌ها از الگوبرداری او از قانون اساسی آلمان برای تحقق برابری در شرایط زندگی در سراسر انگلیس خبر داده‌اند.

البته برنهام نیز با چالش مشابه استارمر روبرو خواهد بود: دولت او برای انجام اصلاحات فوری به پول نیاز دارد و ناچار خواهد بود هزینه‌های اجتماعی را کاهش دهد. در حوزه سیاست خارجی نیز، برنهام فعالیت چندانی نداشته است و انتظار می‌رود سیاست سلف خود در قبال اوکراین را ادامه داده و روند بهبود روابط با اتحادیه اروپا بدون لغو برگزیت را پیگیری کند.

موفقیت سریع ابتکارات سیاسی نخست‌وزیر جدید، امری حیاتی خواهد بود. انگلیس در ماه‌های اخیر شاهد گرایش قابل توجهی به سمت راست بوده است؛ حزب پوپولیست راست‌گرای «اصلاحات بریتانیا» با رهبری نایجل فاراژ، در نظرسنجی‌ها پیشتاز است و چالشی جدی برای حزب کارگر و برنهام محسوب می‌شود.

پیروزی حزب اصلاحات در انتخابات منطقه‌ای و محلی نیز یکی از نقاط عطفی بود که منجر به سقوط استارمر شد و اکنون این حزب، تهدیدی جدی برای موفقیت دولت آینده به شمار می‌رود.

منبع: تسنیم