با اعلام رسمی رهبری اندی برنهام بر حزب کارگر، آخرین مانع برای ورود او به سمت نخستوزیری انگلیس در هفته آینده برطرف شد.
روز جمعه با اعلام رسمی رهبری اندی برنهام بر حزب کارگر، آخرین مانع برای نخستوزیری او در هفتهی آینده برداشته شد.
این حزب حاکم، نتیجهی انتخابات درونحزبی برای تعیین جانشین «کییر استارمر» را اعلام کرد؛ رقابتی که البته بیرقیب بود و برنهام تنها کاندیدای آن به شمار میرفت. با توجه به اینکه او تا پنجشنبهشب توانسته بود حمایت 379 نماینده از مجموع 403 نمایندهی حزب کارگر در مجلس عوام را جلب کند، نتیجهی این رایگیری از پیش کاملاً مشخص بود.
برنهام که سالها شهردار منچستر بزرگ بوده، هفتههاست که به عنوان نخستوزیر بعدی بریتانیا شناخته میشود؛ با این حال، او هنوز جزییات زیادی از اولویتها و سیاستهای خود فاش نکرویده است. در واقع، او در شرایطی قدم به خانهی شماره 10 داونینگ استریت میگذارد که برای بیشتر رایدهندگان بریتانیایی در خارج از شهر منچستر، چهرهای تقریباً ناشناخته است.
او جایگزین نخستوزیر در حال کنارهگیری، کییر استارمر خواهد شد.
گفته میشود برنهام سبک رهبری راحتتر و صمیمانهتری نسبت به استارمرِ نسبتاً سختگیر و جدی دارد و یکی از بهترین سخنوران حزب کارگر به شمار میرود.
با این حال، او با بسیاری از همان مشکلات سلف خود روبروست؛ از جمله اقتصاد راکد، فشار هزینههای زندگی که به دلیل جنگ در اوکراین و خاورمیانه تشدید شده است و فشارهای فزاینده بر بخش خدمات عمومی.
دفتر برنهام اعلام کرده است که او قصد دارد روز جمعه در اولین سخنرانی خود به عنوان رهبر حزب کارگر، برخی از اولویتهایش را ترسیم کند و خواهد گفت که «شجاعت اصلاح مسائل بزرگی را دارد که سیاستمداران از آنها غفلت کردهاند.»
استارمر ماه گذشته اعلام کرد که پس از دو سال حضور در این سمت استعفا میدهد؛ دورانی که با اشتباهات محاسباتی و خطاهای مکرر در تصمیمگیری همراه بود و جایگاه او را در حزب و نزد افکار عمومی به شدت تضعیف کرد.
حزب کارگر به طور مداوم در نظرسنجیها عقبتر از حزب ضد مهاجرت «اصلاح بریتانیا» (Reform UK) قرار دارد و حزب حاکم در انتخابات محلی ماه مه نتایج فاجعهباری به دست آورد؛ امری که فشارهای غیرقابلتحملی را بر استارمر برای کنارهگیری وارد کرد.
او تا روز دوشنبه نخستوزیر باقی خواهد ماند و سپس رسماً استعفای خود را تقدیم شاه چارلز سوم خواهد کرد. پس از آن، پادشاه از برنهام خواهد خواست تا دولت جدید را تشکیل دهد.
نظام دموکراسی پارلمانی بریتانیا به حزب حاکم اجازه میدهد تا بدون نیاز به برگزاری انتخابات سراسری، رهبر خود و در نتیجه نخستوزیر را تغییر دهد. انتخابات ملی بعدی کشور تا پیش از سال 2029 الزامی نیست.
در سالهای اخیر، تغییر نخستوزیران در بریتانیا با سرعت فزایندهای رخ داده است. برنهام هفتمین رهبر بریتانیا از سال 2016 تاکنون خواهد بود.
