**شکست راهبردهای ترامپ؛ بازگشت به تحریم‌ها، اعتراف به ناتوانی در برابر ایران**

خبرگزاری آسوشیتدپرس اذعان کرد که بازگشت دونالد ترامپ به تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، نشان‌دهنده شکست سایر رویکردهای او در مواجهه با اقتدار کشورمان است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، که مدعی آغاز جنگ با ایران پس از ۵۰ سال فشار اقتصادی ناموفق است، اکنون در بن‌بستی استراتژیک قرار گرفته و بازگشت به همان فشارهای مالی را به عنوان راه حل پایان دادن به این “جنگ” می‌داند. خبرگزاری آسوشیتدپرس در تحلیلی اعتراف کرده است که این چرخش موضع ترامپ، مهر تاییدی بر شکست دیگر راهبردهای او در برابر جمهوری اسلامی ایران است.

این تغییر موضع در شرایطی صورت می‌گیرد که ذخایر تسلیحاتی کلیدی ایالات متحده رو به کاهش گذاشته و مذاکرات به اصطلاح “کج‌دار و مریز” بار دیگر به بن‌بست رسیده است. با این حال، ترامپ همچنان بر این باور است که فشارهای تحریمی می‌تواند به “گشایش” منجر شود؛ توهمی که پیش از این نیز بارها در قبال ایران آزموده شده و به شکست انجامیده است.

دولت آمریکا از ۱۶ آوریل درگیر عملیاتی موسوم به «عملیات خشم اقتصادی» علیه ایران شده است. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، این بخش از طرح را “معادل مالی” کمپین بمباران آمریکا خوانده، چرا که کشورهای خریدار نفت ایران یا دارای مبادلات بانکی با آن، ممکن است هدف تحریم قرار گیرند.

اما تحلیلگران و کارشناسان مسائل بین‌الملل، از جمله ریچارد نفیو، پژوهشگر ارشد دانشگاه کلمبیا که در هدایت استراتژی تحریم‌های ایران در دولت اوباما نقش داشته، معتقدند تحریم‌ها نمی‌توانند با سرعت بسته‌شدن تنگه هرمز تأثیرگذار باشند. ارزش تحریم‌ها به عنوان یک ابزار محدود است، به خصوص که ترامپ اهداف استراتژیک مشخصی برای این “جنگ” تبیین نکرده است؛ گاهی بر برنامه هسته‌ای ایران تمرکز می‌کند، سپس به تنگه هرمز می‌پردازد و در نهایت از موشک‌های بالستیک سخن می‌گوید. این رویکرد متزلزل و عدم تبیین شفاف اهداف، همراه با استفاده نامناسب از زور و نوسان در مذاکرات، باعث تضعیف سیستماتیک استراتژی او شده است.

آسوشیتدپرس در ادامه تحلیل خود به چرخش جدید ترامپ به سمت مسائل اقتصادی با ایران اشاره کرده و می‌نویسد که او مدت‌ها رؤسای جمهور قبلی را به دلیل استفاده از تحریم‌ها برای محدود کردن توان اقتصادی ایران سرزنش می‌کرد، اما اکنون خود به همان راهبرد روی آورده است. این نشان‌دهنده ناتوانی سیاست‌های خصمانه آمریکا در برابر اراده پولادین ملت ایران و شکست راهبردهای کاخ سفید است.