شکست راهبردهای ضدایرانی ترامپ؛ واشنگتن در بن‌بست گزینه‌ها

گزارش آتلانتیک نشان می‌دهد ناکامی‌های پیاپی آمریکا در تقابل با ایران، کاخ سفید را به راهبردی منفعلانه و مبتنی بر فشار اقتصادی وادار کرده است؛ رویکردی که کارشناسان آن را نشانه محدود شدن گزینه‌های نظامی و دیپلماتیک واشنگتن می‌دانند.

مجله آتلانتیک در گزارشی تحلیلی به ناکامی استراتژی‌های پیشین دونالد ترامپ در برابر جمهوری اسلامی ایران و اتخاذ راهبردی جدید از سوی کاخ سفید پرداخته است. این گزارش تأکید دارد که پس از شکست در پایان دادن به آنچه «جنگ ایران» خوانده می‌شود، از طریق حملات نظامی و تهدیدهای شدید، ترامپ اکنون به رویکردی متفاوت روی آورده است: کاهش اقدام نظامی و دیپلماتیک و تکیه بر فشار اقتصادی و محاصره دریایی ایران با این امید که گذشت زمان تهران را به پذیرش مذاکره وادار کند.

این گزارش به برخی محورهای کلیدی اشاره دارد:

**1. ترامپ فاقد گزینه مؤثر:** آتلانتیک می‌نویسد حملات محدود، تهدید به نابودی ایران و تلاش‌های دیپلماتیک ترامپ هیچ‌کدام نتوانسته‌اند درگیری را به پایان برسانند. به همین دلیل، کاخ سفید اکنون امیدوار است فشار اقتصادی کاری را انجام دهد که زور نظامی نتوانسته است.

**2. تحریم‌ها جایگزین بمباران:** مشاوران ترامپ با ارائه آماری در خصوص آثار تحریم‌ها بر اقتصاد ایران، او را متقاعد کرده‌اند که تشدید تحریم‌ها می‌تواند تهران را وادار به عقب‌نشینی کند. ترامپ نیز اخیراً مدعی شده است که ایران «کاملاً ورشکسته» است.

**3. ایران پیش‌بینی‌های ترامپ را باطل کرد:** ترامپ در آغاز درگیری تصور می‌کرد که این روند حداکثر چند هفته طول می‌کشد و ایران نیز تنگه هرمز را نخواهد بست. هر دو برآورد اشتباه از آب درآمد. آتلانتیک می‌نویسد حتی تصور نهادهای اطلاعاتی آمریکا درباره فروپاشی سریع اقتصاد ایران نیز محقق نشد و تهران حاضر است برای حفظ قدرت، فشار اقتصادی سنگینی را تحمل کند.

**4. حمله دوباره برای آمریکا پرریسک است:** کمبود تسلیحات، گزینه‌های ترامپ را محدود کرده است. مقام‌های آمریکایی اطمینان ندارند در صورت آغاز حملات گسترده جدید، بتوانند از پایگاه‌ها و متحدان آمریکا در منطقه در برابر پاسخ ایران محافظت کنند. در ماه گذشته نیز یک موشک ایرانی توانست از سامانه‌های دفاعی عبور کرده و به محل استقرار نیروهای آمریکایی در اردن اصابت کند.

**5. راهبرد «دست روی دست گذاشتن»:** آتلانتیک می‌نویسد ترامپ فعلاً تصمیم گرفته زمان را به عنوان سلاح خود به کار بگیرد: حملات گسترده جدیدی انجام ندهد، مذاکرات را نیز در اولویت اصلی قرار ندهد و در عوض با تشدید تحریم‌ها و حفظ محاصره دریایی بنادر ایران، اقتصاد تهران را تحت فشار بگذارد. این راهبرد در واقع محصول محدود شدن گزینه‌های نظامی و دیپلماتیک ترامپ است، نه نشانه موفقیت آنها.

**6. جمع‌بندی:** آتلانتیک راهبرد جدید ترامپ را نه یک پیروزی، بلکه نشانه محدود شدن گزینه‌های آمریکا توصیف می‌کند. واشنگتن پس از ناکامی حملات نظامی و مذاکرات، اکنون به فشار اقتصادی و محاصره دریایی پناه برده است.