ابهامات راهبردی برای رژیم صهیونیستی؛ چرا جولانی همچنان «مهره سوخته» تل‌آویو است؟

رسانه‌های عبری‌زبان از دودستگی در میان سران رژیم صهیونیستی بر سر چگونگی برخورد با «ابومحمد جولانی»، حاکم سوریه، خبر می‌دهند؛ فردی که علیرغم ظاهری عمل‌گرایانه، همچنان تهدیدی راهبردی برای تل‌آویو محسوب می‌شود.

در هفته‌ای که گذشت، «ابومحمد جولانی» با نشان دادن انعطاف‌پذیری چشمگیر در برابر نیروهای مقاومت و ابراز تمایل به عادی‌سازی روابط با تل‌آویو، گمانه‌زنی‌های فراوانی را در میان مقامات رژیم صهیونیستی برانگیخت. روزنامه عبری‌زبان «یدیعوت آحارانوت» در گزارشی ویژه، اعلام کرد که علیرغم این رویکرد ظاهری، جولانی همچنان به عنوان یک «شخصیت شرور منطقه‌ای» تلقی می‌شود و در محاسبات سیاسی اسرائیل، به مثابه «بمب ساعتی» دیده می‌شود.

تحلیلگران اسرائیلی، از جمله «مایکل میلشتاین»، در تحلیل خود تحت عنوان «سوریه؛ معضلی راهبردی برای اسرائیل»، به رقابت رسانه‌ای در این رژیم بر سر چگونگی مواجهه با دمشق اشاره کرده‌اند. این مباحث زمانی اوج گرفت که گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه کشوری منطقه‌ای، کشوری دیگر را به امضای توافق‌نامه با اسرائیل و سپس نقض آن توصیه کرده است. هرچند هویت دقیق طرفین این توصیه مبهم باقی ماند، اما اجماع بر این بود که «سوریه» کشور «توصیه‌شونده» است.

در ادامه این تحلیل که در اندیشکده «دایان» دانشگاه تل‌آویو منتشر شده، آمده است که سوریه تحت رهبری احمد الشرع (ابومحمد جولانی) به معمایی پیچیده برای اسرائیل تبدیل شده است. ریشه‌های جهادی (تکفیری) جولانی، که در نهایت توانست پس از دهه‌ها، کنترل دمشق را در دست گیرد، طبقه‌بندی او را به عنوان دشمنی آشکار که باید با او جنگید، دشوار می‌سازد.

جولانی، برخلاف انتظارات از یک رهبر جهادی (تکفیری) که قدرت را به دست می‌گیرد، لباس نظامی سنتی را کنار گذاشته و با ظاهری آراسته، به زبانی معتدل سخن می‌گوید. این رویکرد، او را به چهره‌ای پذیرفته‌شده، حتی محبوب، به ویژه در جهان عرب تبدیل کرده است، به طوری که او را ابزاری کارآمد برای مهار نفوذ ایران و ایجاد ثبات در منطقه پس از دو دهه آشفتگی می‌بینند. حتی «ترامپ» نیز از جمله تحسین‌کنندگان او به شمار می‌رود.

با این حال، نویسنده مقاله تأکید می‌کند که حاکم جدید سوریه کاملاً تسلیم خواسته‌های اسرائیل نشده است. اظهارات اخیر جولانی مبنی بر بازگشت بلندی‌های جولان در مقابل سازش، مسئله را برای تل‌آویو پیچیده‌تر کرده است. اگرچه خصومت شدید او با ایران امیدوارکننده به نظر می‌رسد، اما موضع منفی‌اش در قبال اسرائیل نیز باید به دقت مورد توجه قرار گیرد.

منبع: تسنیم