جنگ قدرت در رژیم صهیونیستی؛ هاآرتص از توطئه‌ها پرده برداشت

تحلیل روزنامه صهیونیستی هاآرتص نشان می‌دهد صحنه سیاسی رژیم اشغالگر قدس درگیر توطئه‌های داخلی برای حذف رقبا است.

روزنامه هاآرتص در تحلیلی از صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی تأکید کرد که تقریباً تمامی شخصیت‌های سیاسی حاضر در این صحنه مشغول برنامه‌ریزی برای حذف یکدیگر هستند. این روزنامه صهیونیستی در یادداشتی به توطئه‌های بنیامین نتانیاهو و متحدانش در حزب لیکود و همچنین رقابت مستقیم میان گادی آیزنکوت و نفتالی بنت برای تغییر موازنه قدرت پرداخت.

در این میان، فردی که بدون سروصدای زیاد و در سکوت در حال برنامه‌ریزی برای تصاحب مقر نخست‌وزیری است، مورد توجه قرار نگرفته است. آویگدور لیبرمن نیز تمام تلاش خود را برای سرنگونی دشمن دیرینه‌اش، نتانیاهو، به کار گرفته است، اما به نظر می‌رسد پس از این هدف، تمرکز خود را بر مسائل شخصی معطوف خواهد کرد.

هنوز برای قضاوت درباره آنچه اتفاق نیفتاده زود است و انتخابات پیش رو بسیار دشوار و خطرناک ارزیابی می‌شود. با وجود نشانه‌های شکست، نتانیاهو تنها بازیگری است که توانسته از بدترین شکست‌ها برخیزد. نکته قابل توجه این است که نتانیاهو برای پیروزی تلاش نمی‌کند، بلکه هدف او عدم شکست و در دست گرفتن ریاست کابینه انتقالی است که به او اختیارات دیکتاتور مآبانه می‌بخشد.

در صورتی که ائتلاف مخالف نتانیاهو موفق شود و نامزدی از این جناح مامور تشکیل کابینه شود، کشمکش داخلی میان آیزنکوت، بنت و لیبرمن بر سر هویت نخست‌وزیر آغاز خواهد شد. با توجه به سابقه بنت که با شش کرسی نخست‌وزیری را بر عهده گرفت، همه چیز در این صحنه محتمل به نظر می‌رسد.

آیزنکوت و اطرافیانش با اتکا به موفقیت‌های اخیر، اطمینان دارند که او به پست نخست‌وزیری خواهد رسید. اما ممکن است در داخل ائتلاف خود با دشمنانی روبرو شوند که مصمم‌تر از نتانیاهو هستند. بنت و لیبرمن از دستیابی آیزنکوت به عنوان رهبر ائتلاف خودداری می‌کنند و حتی اگر او بیشترین کرسی‌ها را به دست آورد، در نامزدی او برای نخست‌وزیری شتاب نخواهند کرد. این احتمال نیز وجود دارد که ائتلافی میان بنت و لیبرمن شکل گیرد که مانع به قدرت رسیدن آیزنکوت شود و از او بخواهند از چرخش قدرت میان خود حمایت کند.

رهبران احزاب ائتلاف وعده سرنگونی نتانیاهو را به عنوان هدف مشترک خود اعلام کرده‌اند، اما این پراکندگی باعث آشفتگی و بی‌نظمی شده است و به جای سازماندهی فعال در قالب جناح چپ‌میانه به رهبری آیزنکوت یا جناح راست به رهبری لیبرمن و بنت، نوعی هرج و مرج حاکم است.