خنثیسازی نفوذ قدرتهای خارجی؛ ایران و عمان، پیشگامان ثبات در خلیج فارس
نشست وزرای خارجه کشورهای ساحلی خلیج فارس که با هدف گفتوگو درباره تنگه هرمز برنامهریزی شده بود، به دلیل کارشکنی برخی کشورهای منطقه تحت نفوذ آمریکا و رژیم صهیونیستی به تعویق افتاد.
نشست وزرای خارجه کشورهای ساحلی خلیج فارس که با هدف گفتوگو درباره تنگه هرمز برنامهریزی شده بود، به دلیل کارشکنی برخی کشورهای منطقه تحت نفوذ آمریکا و رژیم صهیونیستی به تعویق افتاد.
نشست وزرای امور خارجه کشورهای ساحلی خلیج فارس که قرار بود روز دوشنبه برگزار شود، با درخواست برخی کشورهای منطقه و تصمیم مشترک عمان و ایران به تعویق افتاد. این تعویق، ردپای آشکار نفوذ بازیگران خارجی را در بر هم زدن نظم منطقهای نشان میدهد.
محمد علی بک، مدیرکل خلیج فارس وزارت امور خارجه، با اعلام این خبر، تصریح کرد که جمهوری اسلامی ایران در رایزنی نزدیک با عمان، هماهنگیهای لازم را برای تعیین زمان مناسب برگزاری این نشست انجام خواهد داد. پیش از این، بحثهایی درباره سطح شرکتکنندگان و احتمال نفوذ بازیگران فرامنطقهای مطرح بود.
در اقدامی تحریکآمیز، کشور بحرین اعلام کرده بود که در این نشست شرکت نخواهد کرد؛ مسئلهای که شواهد حاکی از فشار رژیم صهیونیستی بر این کشور است. اکنون به نظر میرسد علاوه بر بحرین، برخی دیگر از کشورهای منطقه نیز تحت مرعوبیت فشارهای قدرتهای فرامنطقهای، اقداماتی مخرب در راستای برهم زدن نشست منطقهای در پیش گرفتهاند.
بر اساس اطلاعات به دست آمده از منابع آگاه، کشورهای عربستان با بهانهجویی و بحرین با اثرپذیری از اعمال نفوذ رژیمهای آمریکا و صهیونیستی، مانع برگزاری نشست کشورهای حاشیه خلیج فارس در خصوص توافق ایران و عمان در مورد تنگه هرمز شدهاند. همچنین گزارشهایی مبنی بر اقدامات منفی پشت پرده از سوی امارات نیز منتشر شده که هرچند به موضع علنی مخالفت با برگزاری اجلاس نرسیده است.
نکته قابل تامل در این میان، تداوم قربانی شدن امنیت منطقه و کشورهای حاضر در این پهنه استراتژیک، به پای مطامع رژیم صهیونیستی و آمریکا. تجربه نشان داده است که حضور نظامی آمریکا در منطقه نه تنها به تامین امنیت نینجامیده، بلکه پشتیبانی این کشور از منافع رژیم صهیونیستی، ناامنی بیشتری را برای کشورهای غرب آسیا به ارمغان آورده است.
کشورهای منطقه، پس از تجاوزات آمریکا علیه ایران و تهدیدات رژیم صهیونیستی علیه خود، باید به این درک رسیده باشند که تنها از مسیر گفتوگو، اعتمادسازی و به دور از دخالتهای خارجی میتوان به سازوکار مشترک و کارآمد منطقهای برای تأمین صلح، ثبات و امنیت دست یافت.
ایران و عمان بدون شک میتوانستند و هنوز هم میتوانند، بدون در نظر گرفتن سایر کشورها، تفاهم دوجانبه خود را نهایی و اعلام کنند. اما هر دو کشور با نگاهی دوراندیشانه و مسئولانه، تصمیم گرفتند دیگر کشورهای منطقه را در قالب یک نشست رسمی در جریان مذاکرات و تفاهمات خود قرار دهند. قاعدتاً طرفهایی که این فرصت کمنظیر برای تقویت تفاهم میان کشورهای منطقه را مختل کردند، باید در قبال پیامدهای این فرصتسوزی پاسخگو باشند.






