رهبر معظم انقلاب اسلامی، در بیان خاطرات شیرینی از دوران کودکی، به تاثیر عمیق نخستین مواجهه خود با نغمههای خوش قرآن کریم اشاره کرده و آن را سرآغاز تعلق خاطر به کلام وحی دانستند.
زیست پربار رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (مدظلهالعالی) سرشار از لحظهها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تامل در آنها انسان را به معرفت تازهای درباره آن حکیم شهید، رهنمون میسازد. در این راستا بازخوانی خاطرهها و تاریخ شفاهی زندگی قائد شهید امت، حائز نقش و اهمیت بسزایی است.
بازسازی اخلاق سیاسی در اندیشه رهبر شهید
یکی از خاطرات شنیدنی که رهبر شهید انقلاب اسلامی از دوران کودکیشان نقل میکنند، مربوط به نخستین مرتبهای است که ایشان در معرض استماع نغمههای خوش قرآن کریم قرار گرفتند.
شهید خامنهای (مدظلهالعالی) در اینباره نقل میکنند:«من اولین نغمههای خوش قرآن را از حنجره مادرم شنیدم! آن وقتهایی که ما بچه بودیم، ایشان هم جوان بودند و صدای خیلی خوبی هم داشتند. ایشان صبحها در خانه قرآن میخواند، ما دور او جمع میشدیم و از صدایش خوشمان میآمد، قرآن را با صوت خیلی شیرین و خوبی میخواند و بخشهایی را برای ما ترجمه میکرد و اولین بار من داستان پیغمبرانی مثل حضرت موسی (علیهالسلام)، حضرت ابراهیم (علیهالسلام)، حضرت یعقوب (علیهالسلام) و سایر داستانهای قرآنی را از مادرم شنیدم. در ذهن من همانهایی که گفته هنوز زمینه همه معلوماتم از زندگی پیغمبران است.»
شاید همین اتفاق، باعث شد که آقا سیدعلی به قاری خوشصدای مدرسه تبدیل شود و در مراسمها قرآن بخواند. ایشان در این باره نقل میکند:«قرآن را با صدای بلند میخواندم، قرآنخوان مدرسه بودم.»از سوی دیگر، مرحوم آیتالله سیدجواد حسینی خامنهای (ره) پدر بزرگوار امام شهید امت نیز ایشان را نزد چندین استاد قرائت و تجوید فرستاد، تا اینکه در تجوید و قرائت، استاد شد و مشتاق قرآن خواندن و گوش دادن.
