رهبر شهید؛ پیشگام امدادرسانی به سیلزدگان سیستان در دوران تبعید
بازخوانی خاطرات رهبر شهید انقلاب، حضرت آیتالله العظمی خامنهای(ره)، از تشکیل گروه امداد برای کمک به مردم سیلزده سیستان و بلوچستان در دهه ۵۰، عمق دغدغهمندی ایشان نسبت به مردم را آشکار میسازد.
بازخوانی خاطرات رهبر شهید انقلاب، حضرت آیتالله العظمی خامنهای(ره)، از تشکیل گروه امداد برای کمک به مردم سیلزده سیستان و بلوچستان در دهه ۵۰، عمق دغدغهمندی ایشان نسبت به مردم را آشکار میسازد.
زیست پربار و الهامبخش رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای(ره)، سرشار از لحظهها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تأمل در آنها انسان را به معرفت تازهای درباره آن حکیم شهید، رهنمون میسازد. در این راستا، بازخوانی خاطرهها و تاریخ شفاهی زندگی امام شهید امّت، حائز نقش و اهمیت بسزایی است.
حضرت آیتالله خامنهای(ره) رهبر شهید انقلاب اسلامی در بخشی از خاطرات خود، روایت جالبی را از تشکیل گروه امداد برای کمکرسانی به سیلزدگان سیستان و بلوچستان در دهه ۵۰ نقل فرموده و در اینباره بیان میکنند: «من در سال ۱۳۵۶ به ایرانشهر تبعید شدم… در همان مقطع، سیل بزرگی در آن مناطق رخ داد و تخریبهای زیادی را به همراه داشت. ما یک گروه امداد تشکیل دادیم، خود این گروه امداد هم خیلی موجب شد که آشنایی و محبت ما با مردم منطقه بیشتر شود.»
امام شهید امت، خاطره خود را در باب تشکیل گروه امداد در سیستان و بلوچستان را اینگونه تکمیل میکنند: «دستگاه دید نه، ما اینجا هم داریم باز با مردم انس پیدا میکنیم، من را از آنجا به جیرفت [در استان کرمان] منتقل کردند. آخرین ماههای تبعید من در جیرفت بود که این ایام مقارن با سال ۱۳۵۷ بود. در دوران صدارت شریف امامی بود که زندانها تقریبا دیگر باز شده بود و زندانیها آزاد میشدند، تبعیدیها برمیگشتند، بنده هم از تبعیدگاه آزاد شدم و به مشهد بازگشتم.»







