انتقال آب خلیج فارس به یک شبکه منعطف منطقه‌ای تبدیل می‌شود

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، جعفر قادری در شیراز، با تشریح آخرین وضعیت طرح انتقال آب از خلیج فارس، گفت: در راستای تسریع در بهره‌برداری از طرح و کاهش هزینه‌های سرمایه‌گذاری، اولویت فعلی باید بر تکمیل واحد آب‌شیرین‌کن در بندر پارسیان و تأمین منابع مالی مورد نیاز آن متمرکز شود. نماینده مردم شیراز و زرقان در مجلس شورای اسلامی افزود: واحد آب‌شیرین‌کن پارسیان در حال حاضر نزدیک به 50 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و تلاش می‌شود با پیگیری و فراهم‌کردن تسهیلات ریالی و ارزی، منابع مالی مورد نیاز سرمایه‌گذار تأمین شود تا این واحد در کوتاه‌ترین زمان ممکن تکمیل و وارد مدار شود.

قادری ادامه داد: اهمیت تکمیل آب‌شیرین‌کن پارسیان از این جهت است که پس از تولید آب، سرمایه‌گذار می‌تواند بدون نیاز به احداث حتی یک متر خط انتقال جدید، از ظرفیت خطوط موجود برای عرضه و فروش آب استفاده کند. وی با اشاره به ظرفیت شبکه‌های انتقال موجود، اظهار کرد: خطوط گچساران–بوشهر، کازرون–بوشهر، بوشهر–پارسیان، پارسیان–بندر لنگه و پارسیان–لامرد می‌توانند در قالب سازوکار تهاتر و سوآپ آب مورد استفاده قرار گیرند.

با این روش، به جای انتقال آب از منابع داخلی به سمت سواحل، می‌توان جریان آب در خطوط موجود را در جهت معکوس نیز به کار گرفت. نماینده مردم شیراز و زرقان در مجلس توضیح داد: برای نمونه، حدود 120 میلیون مترمکعب آب مربوط به مسیر گچساران می‌تواند در گچساران باقی بماند و معادل آن آب شیرین‌شده از پارسیان به سمت گچساران منتقل شود.

همچنین حدود 30 میلیون مترمکعب آب مربوط به مسیر کازرون–بوشهر می‌تواند در کازرون باقی بماند و آب مورد نیاز از طریق شبکه موجود تأمین شود. قادری گفت: با اجرای این سازوکار، سرمایه‌گذار به جای انتقال آب از گچساران و کازرون به سواحل، می‌تواند در گچساران حدود 240 میلیون مترمکعب و در کازرون حدود 60 میلیون مترمکعب ظرفیت آب قابل عرضه ایجاد کند و همزمان در مسیر‌های پارسیان–بوشهر، بوشهر–گچساران، بوشهر–کازرون، پارسیان–بندر لنگه و پارسیان–لامرد نیز به متقاضیان آب تحویل دهد.

وی مرحله بعدی اجرای طرح را توسعه خط انتقال از پارسیان به سمت لار، خنج و اوز عنوان کرد و افزود: با اتصال این خط به شبکه‌های موجود در لار، گراش، اوز و خنج، امکان تأمین آب این مناطق از خلیج فارس فراهم خواهد شد. قادری ادامه داد: در مرحله بعد می‌توان به جای تکمیل خط لوله حدفاصل اوز تا سد سلمان فارسی، احداث خط انتقال سد سلمان فارسی–شیراز را در اولویت قرار داد و از طریق سازوکار تهاتر، تخصیص‌های آب شهر‌های خنج، گراش، اوز و لار از سد سلمان فارسی را به شیراز منتقل کرد و در مقابل، آب شیرین‌شده خلیج فارس را به این شهر‌ها اختصاص داد.

وی تأکید کرد: با استفاده حداکثری از شبکه‌های موجود و بهره‌گیری از سازوکار تهاتر و سوآپ آب، می‌توان بدون احداث همزمان تمامی خطوط، بخش قابل توجهی از مسیر پارسیان تا شیراز و همچنین خود شهر شیراز را تحت پوشش قرار داد. این نماینده مجلس افزود: در ادامه نیز می‌توان خط انتقال آب از شیراز به سمت شمال استان را توسعه داد و حتی مناطقی مانند نی‌ریز را که مستقیماً در مسیر خط قرار ندارند، از طریق تهاتر با شبکه‌های انتقال آب یزد و کرمان تأمین کرد.

برای نمونه، می‌توان آب مورد نیاز نی‌ریز را از شبکه استان یزد دریافت و در مقابل، در مناطقی مانند ابرکوه آب مورد نیاز شبکه‌های متناظر را تأمین کرد. قادری این مدل را موجب تبدیل طرح انتقال آب از یک پروژه صرفاً خطی به یک شبکه منعطف منطقه‌ای دانست و گفت: در این رویکرد، تولید، انتقال، تهاتر و سوآپ آب به صورت یک شبکه به هم پیوسته دنبال می‌شود و علاوه بر بخش عمده استان فارس، امکان خدمت‌رسانی به بخش‌هایی از هرمزگان از جمله پارسیان و بندر لنگه، بخش‌های مرکزی و شرقی استان بوشهر، گچساران در کهگیلویه و بویراحمد، ابرکوه در یزد و مناطق غربی فارس از جمله کازرون نیز فراهم خواهد شد.

نماینده مردم شیراز و زرقان در مجلس شورای اسلامی اظهار کرد: اولویت فعلی باید تکمیل سریع آب‌شیرین‌کن پارسیان و تأمین مالی آن باشد؛ چراکه با بهره‌برداری از این واحد، پیش از سرمایه‌گذاری سنگین برای احداث خطوط جدید می‌توان از ظرفیت شبکه‌های موجود استفاده کرد و از طریق تهاتر و سوآپ، آب را در نقاط مختلف جابه‌جا کرد. قادری خاطرنشان کرد: این راهبرد می‌تواند ضمن کاهش زمان اجرای طرح، هزینه سرمایه‌گذاری اولیه را کنترل کند و زمینه تأمین آب برای بخش قابل توجهی از استان فارس و مناطق پیرامونی را فراهم آورد.