قیمت لحظهایهمه قیمتها
گفت‌وگوی خواندنی با رتبه 4 کنکور انسانی/ به مهاجرت فکر نمی‌کنم
محمدحسین تقدیسی لاریجانی، رتبه 4 کنکور انسانی می‌گوید برای ادامه تحصیل و آینده، «اصلاً به مهاجرت فکر نمی‌کنم».
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، محمدحسین تقدیسی لاریجانی، دانش‌آموز قائمشهری و رتبه چهارم کنکور گروه علوم انسانی، از جمله داوطلبانی بود که مسیر موفقیتش را در خانه و با میانگین 7 تا 8 ساعت مطالعه روزانه طی کرد و در هفته‌های پایانی، این زمان را به حدود 10 تا 11 ساعت رساند. او البته در این مسیر با آزمون‌های آزمایشی، افت تراز و حتی شرایط خاص امسال و وقفه‌ای یک‌هفته‌ای در روند مطالعه مواجه شد، اما تلاش کرد دوباره به مسیر بازگردد.
تقدیسی برای کنترل استفاده از فضای مجازی نیز راه ساده اما متفاوتی انتخاب کرده بود؛ گوشی تلفن همراهش را در جعبه‌ای مشخص قرار می‌داد و هنگام مطالعه آن را با خود به اتاق نمی‌برد. در کنار این نظم شخصی، حمایت خانواده و فراهم بودن محیطی آرام در خانه نیز بخش مهمی از مسیر او را شکل داد.
این دانش‌آموز قائمشهری که شش سال از دوره متوسطه را در مدرسه تیزهوشان گذرانده، البته موفقیت در کنکور را وابسته به تحصیل در مدارس خاص نمی‌داند و معتقد است دانش‌آموزان مدارس عادی نیز با مطالعه هدفمند و استفاده درست از ظرفیت‌های آموزشی می‌توانند به رتبه‌های برتر برسند. حالا رتبه چهارم کنکور انسانی، حقوق را برای آینده خود انتخاب کرده و میان دانشگاه تهران و دانشگاه امام صادق(ع) مردد است؛ جوانی که برخلاف بسیاری از تصورهای رایج درباره مهاجرت نخبگان، ادامه تحصیل و آینده خود را در ایران می‌بیند و می‌گوید حتی فکر کردن به تحصیل در خارج از کشور تاکنون در ذهنش جایی نداشته است.
او در این گفت‌وگو از لحظه‌ای می‌گوید که رتبه چهارم را در شبکه خبر شنید، از روزهایی که شرایط کشور تمرکزش را برهم زد، از شیوه مطالعه و مدیریت گوشی، نقش خانواده و مدرسه تیزهوشان، انتخاب رشته دانشگاهی و البته توصیه‌ای مهم به داوطلبان سال آینده؛ دروس عمومی را جدی بگیرید، چراکه می‌توانند هم برگ برنده باشند و هم در صورت غفلت، شمشیری علیه شما. آنچه در ادامه می‌خوانید، روایت او از یک سال پر فراز و نشیب و رمزهای موفقیت در یکی از سخت‌ترین آزمون‌های کشور است.: وقتی متوجه شدید رتبه 4 کنکور سراسری را کسب کرده‌اید چه حسی داشتید؟
آیا انتظار این رتبه را داشتید یا پیش‌بینی شما چیز دیگری بود؟ از چه طریقی از نتیجه مطلع شدید؟
تقدیسی: سلام، وقت شما هم بخیر. محمدحسین تقدسی لاریجانی هستم از شهرستان قائمشهر، رتبه 4 کنکور انسانی.
حقیقتش من از طریق شبکه خبر 2 داشتم اجلاس رئیس سازمان سنجش را به صورت مستقیم تماشا می‌کردم و تقریباً از همان لحظه اول که اعلام کردند، متوجه شدم رتبه 4 شدم. من انتظار رتبه یک تا سه را پیش‌بینی می‌کردم، نه اینکه حتماً، ولی ممکن بود.
با این حال به رتبه چهارم هم راضی‌ام و خدا را شکر می‌کنم. شاید یک مقدار حسرت کوتاه برای یک تا سه بوده باشد، ولی خیلی از رتبه چهار راضی‌ام.: میانگین ساعت مطالعه روزانه‌تان چقدر بود و آیا در ایام تعطیلات یا نزدیک کنکور تغییری می‌کرد؟
تقدیسی: ساعت مطالعه روزانه‌ام شناور بود، مخصوصاً در این سال پر فراز و نشیب. اگر بخواهم یک عدد بگویم، تقریباً 7 تا 8 ساعت در همین ایام بود.
نزدیک کنکور که همزمان با امتحانات نهایی بود، شرایط فرق می‌کرد؛ در امتحانات نهایی دیگر به جز درس خواندن کار دیگری نیست و پایین‌ترین دانش‌آموزان و داوطلبان هم همین‌طور هستند. بعد از امتحانات نهایی و در فاز چهارم کنکور، ساعت مطالعه خیلی بیشتر شد و شاید نزدیک 10 تا 11 ساعت می‌رسید.
اما به طور عادی یا میانگین، همان 7 ساعت و این‌ها بود.: از چه کتاب‌های کمک‌آموزشی استفاده می‌کردید و آیا در کلاس کنکور خاصی شرکت کردید؟ تقدیسی: از کتاب‌های کمک‌آموزشی استفاده می‌کردم.
از کلاس‌های کنکور و آزمون‌های آزمایشی هم بهره بردم؛ هم کلاس‌ها را از آنجا استفاده می‌کردم و هم آزمون‌های آزمایشی را. در آزمون‌های آزمایشی که می‌دادیم، رقبای قوی هم بودند؛ مثلاً من که چهار شدم، رتبه سه و رتبه یک هم بودند.
قاعدتاً خیلی اوقات رقبای دیگری هم بودند و رتبه‌ها پایین‌تر می‌آمد.: در آزمون‌های آزمایشی با افت تراز یا ناامیدی چگونه کنار آمدید؟ تقدیسی: ناراحتی من تقریباً چند ساعت بود، نه بیشتر.
معمولاً نتایج بعد از ظهر می‌آمد و بعد از اینکه بعدازظهر اعلام می‌شد، تا فردا با اراده بیشتر برای آزمون بعدی که دو هفته بعد بود، ادامه می‌دادم.: شرایط خاص امسال (مانند تنش‌های جنگی و تعویق احتمالی) چه تأثیری بر روند مطالعه و تمرکز شما داشت؟ تقدیسی: امسال شرایط خاصی در کنکور بود؛ هم سر قضیه تعویق آزمون، هم تأثیر مثبت شدن و تأثیر امتحان نهایی، هم شرایط جنگ.
مخصوصاً شروع جنگ همان 9 اسفند که هم رهبر به شهادت رسیدند و هم به کشور ما حمله شد، خیلی تمرکز من به هم ریخت. نزدیک شاید هفت روز یا یک هفته از فضای درس یک مقدار دور شده بودم و تقریباً مطالعه نداشتم.
اما توانستم بعد از آن خودم برگردم و درسم را دوباره آغاز کنم. این نشان می‌دهد که آدم اگر هدف داشته باشد، می‌تواند این مسیر را با هر مانعی که جلوی راهش باشد ادامه بدهد.
من توانستم از آن فضا برگردم و درسم را ادامه بدهم.: برای جلوگیری از حواس‌پرتی، چه محدودیت‌هایی برای استفاده از گوشی و شبکه‌های اجتماعی قائل می‌شدید؟ تقدیسی: علتش این بود که من خیلی از فضای مجازی استفاده می‌کردم و بیشتر اخبار و مسائل سیاسی را دنبال می‌کردم.
این یک مقدار در روند درس، وقتی به صورت رقابتی درس می‌خوانیم، ممکن است مشکل ایجاد کند. سعی می‌کردم یک جعبه‌ای داشته باشم؛ گوشی را داخل یک جعبه می‌گذاشتم که جای خاصی داشته باشد و هرجا گوشی با من نیاید.
مثلاً من به اتاق می‌رفتم که درس بخوانم، گوشی با من به اتاق نمی‌آمد. موقع درس خواندن از آن استفاده نمی‌کردم.
یک جعبه داشت که گوشی جایش همان جعبه بود. هر وقت مثلاً می‌خواستم استفاده کنم، می‌رفتم بالای سر گوشی، از آن استفاده می‌کردم و دوباره می‌گذاشتم در جعبه و برمی‌گشتم سر کاری که داشتم انجام می‌دادم؛ چه درس خواندن بود یا هر کار دیگر.: نقش والدین در فراهم کردن محیط مطالعه و حمایت روحی چقدر بود؟
تقدیسی: حقیقتش این است که خانواده خیلی بخش مهمی در مسیر کنکور دارد. در خانه ما خدا را شکر فضای آرام و مناسبی هم از لحاظ صدا و هم از لحاظ دیگر برای مطالعه فراهم بود.
بعضی جاها این‌جوری نیست، اما خدا را شکر من در خانه خیلی راحت مطالعه انجام می‌دادم. مطالعاتم در خانه بود؛ یعنی این‌جوری نبود که مثلاً پانسیون، کتابخانه یا مدرسه باشد.
داخل خانه مطالعات را انجام می‌دادم.: تحصیل در مدرسه تیزهوشان یا مدارس خاص چقدر در موفقیت شما مؤثر بود؟ تقدیسی: من از کلاس هفتم داخل مدرسه تیزهوشان بودم؛ یعنی هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم و دوازدهم، شش سال مدرسه تیزهوشان بودم.
در متوسطه اول هنوز رشته انتخاب نشده و همه دروس هست؛ آنجا من خیلی در دروسی مثل ریاضی، عربی و ادبیات قوی شدم و از لحاظ پایه برای تحصیل آماده شدم. در سال‌های دهم و یازدهم یکم کمتر، ولی داخل این سال‌ها هم خیلی مطالب خوبی آموختم.
اما حقیقت این‌جوریه که اگر کسی مدرسه سمپاد نرود، نمی‌تواند رتبه برتر شود؟ نه، این‌طور نیست.
مثلاً یکی از همین رتبه‌های برتر که جایی بودم، مدرسه سمپاد نداشت، اصلاً آنجایی که این‌ها بودند مدرسه سمپاد نبود، ولی خودش مطالعه می‌کرد یا از همین کلاس‌های آنلاین استفاده می‌کرد. پس این‌جوری نیست که خیلی این شکلی باشد.: مطالعه گروهی یا رقابت با دوستان تأثیر مثبت داشت یا ترجیح می‌دادید تنها باشید؟
تقدیسی: حقیقتش من بیشتر وقت مطالعه را در خانه انجام می‌دادم. مطالعه گروهی انجام نمی‌شد؛ در خانه بودم و به تنهایی مطالعه‌ام را انجام می‌دادم.: چه رشته و دانشگاهی را برای ادامه تحصیل انتخاب خواهید کرد و چرا؟
تقدیسی: رشته حقوق مد نظر من است. دانشگاه هم بین دانشگاه تهران یا دانشگاه امام صادق یک خرده مردد هستم.
ولی با تأکیدی که آقای امید، رئیس دانشگاه تهران، داشتند برای حمایت ویژه از نفرات برتر کنکور، این می‌تواند مشوق خیلی خوبی باشد که مثلاً بخواهم دانشگاه تهران را انتخاب کنم. اما هنوز به نتیجه قطعی نرسیده‌ام.: برنامه‌ای برای ادامه تحصیل یا کار در خارج از کشور دارید یا قصد ماندن در ایران را دارید؟
تقدیسی: حقیقتش این است که من برای ادامه تحصیل نظرم کاملاً روی ایران است. اصلاً نمی‌توانم فضای خارج از ایران را بخواهم؛ مثلاً تا حالا فکرم نکرده‌ام، حتی به ذهن و فکر من نرسیده که بخواهم درباره‌اش تصمیم بگیرم و احتمالاً یکی از دانشگاه‌های تهران، یعنی دانشگاه تهران یا دانشگاه امام صادق، را برای ادامه تحصیل انتخاب می‌کنم.: مهم‌ترین توصیه شما به دانش‌آموزانی که سال آینده کنکور دارند چیست؟
تقدیسی: یک نکته مهم این است که من همه‌جا این را گفته‌ام: دروس عمومی را جدی بگیرند. دروس عمومی خیلی زخم می‌زند به افراد، چون هم دروس سختی هستند، هم دروس دشواری هستند؛ دینی، فارسی واقعاً دروس دشواری هستند.
همین که آزمون سختی دارند و هم اینکه ضریب بالایی دارند، خیلی می‌توانند خطرناک باشند. برای دانش‌آموزی که جدی نگیرد، برای دانش‌آموزی که این‌ها را جدی بگیرد، می‌توانند برگ برنده باشند.
شمشیر دو لبه است؛ اما اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند یک شمشیر کشنده باشد و دانش‌آموزان را زمین بزند.: نظر شما درباره تأثیر سوابق تحصیلی (معدل نهایی) در کنکور چیست؟ آیا به عدالت آموزشی کمک می‌کند؟
تقدیسی: به نظر من همین ترکیب معدل و کنکور، ترکیب قطعی معدل و کنکور، بهترین ترکیب است. چون هر کدام یک مزایا و یک معایبی دارد.
یک بخش این است که اگر فقط معدل باشد، صد درصد معدل، نکته‌اش این است که شاید خیلی تمیز و درست بین دانش‌آموزان و داوطلبان تفاوت داده نشود. مثلاً شاید چون معدل آزمون تشریحی است، سلیقه مصحح در آن تأثیرگذار است.
به هر حال به این شکل است که فقط کتاب هست و بالاخره حالت حفظی به ذهن می‌آید؛ فقط اینکه دانش‌آموزان کتاب را مطالعه کرده باشند، همان درکش، چون سوال‌های تشریحی مفهومی به آن شکل نیست، فقط یک درک ظاهری از کتاب داشته باشند و بتوانند نمره را بگیرند، به عمق کتاب نمی‌توانند پی ببرند. آنجا دانش‌آموزی که مطالعه عمقی را انجام داده باشد، فاصله و تمایزش با دانش‌آموزی که مطالعه سطحی انجام داده، ایجاد نمی‌شود.
اما اگر فقط کنکور باشد، شاید یک مقدار در آن یک روز برای کسی که می‌خواهد کنکور بدهد استرس‌زا باشد و مشکل این شکلی برایش پیش بیاید. شاید برخی افراد هم که دسترسی به کلاس‌ها نداشته باشند، برایشان مشکل ایجاد شود.
به خاطر همین احساس می‌کنم اگر این دو با هم ترکیب شوند و هر دو در نظر گرفته شوند، بهترین ترکیب ممکن است.
