قیمت لحظهایهمه قیمتها
جاده خون دهدشت–طولیان همچنان در انتظار اعتبار و ایمن‌سازی
جاده دهدشت–طولیان با وجود حوادث مرگبار سال‌های گذشته همچنان در بخش‌هایی از مسیر فاقد حداقل تجهیزات ایمنی است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، جاده دهدشت–طولیان یکی از مسیرهای پرتردد مردم روستاهای اطراف دهدشت به شمار می‌رود؛ محوری که بخش پنج کیلومتری آن همچنان با کمبود جدی تجهیزات و زیرساخت‌های ایمنی مواجه است و تکرار حوادث مرگبار در سال‌های گذشته نگرانی مردم از ادامه این وضعیت را افزایش داده است.
در سال‌های گذشته سه نفر از جوانان روستای طولیان و چندین نفر از اهالی روستاهای اطراف که برای تردد از این مسیر استفاده می‌کردند در حوادث رانندگی جان خود را از دست داده‌اند؛ حوادث تلخی که ناایمنی مسیر و وجود نقاط پرخطر نگرانی‌ها درباره وضعیت این محور را دوچندان کرده است.
جاده‌ای که از حداقل‌های ایمنی فاصله دارد
مشاهدات میدانی خبرنگار نشان می‌دهد بخش پنج کیلومتری جاده دهدشت–طولیان در بخش‌هایی از مسیر با کمبود تجهیزات پایه ایمنی مواجه است؛ نبود گاردریل در نقاط مورد نیاز، خط‌کشی نامناسب، کمبود روشنایی، نبود تابلوهای استاندارد و علائم هشداردهنده از جمله مواردی است که اهالی نسبت به آن گلایه دارند.
این وضعیت در شرایطی است که مسیر از نظر هندسی نیز دارای پستی و بلندی، پیچ‌ها و نقاط با دید محدود است و وجود چنین ویژگی‌هایی ضرورت اصلاح و ایمن‌سازی آن را بیش از پیش نمایان می‌کند.
تردد در این محور به‌ویژه در ساعات شب بخاطر کاهش دید برای رانندگان با مخاطرات بیشتری همراه است و در چنین شرایطی نبود تجهیزات ایمنی مناسب می‌تواند پیامدهای یک خطای انسانی یا نقص فنی خودرو را به مراتب سنگین‌تر کند.
هشدارهایی که سال‌ها بی‌پاسخ مانده‌اند
ناایمنی جاده دهدشت–طولیان موضوع تازه‌ای نیست اخبار و گزارش‌های منتشرشده در سال‌های گذشته نیز بارها به مشکلات این محور از جمله عرض کم مسیر، نبود شانه راه، تاریکی و وجود نقاط خطرناک اشاره کرده است اما با این حال همچنان بخش‌های گسترده‌ای از مشکلات این جاده همچنان پابرجا است.
تداوم یک مشکل ایمنی برای سال‌های متمادی آن هم در مسیری که روزانه حجم بالایی از ترافیک و عبور و مرور یک شهرستان و بیش از صدها روستا از این طریق انجام شده و مورد استفاده شمار زیادی از شهروندان قرار می‌گیرد نشان می‌دهد اقدامات انجام‌شده تاکنون نتوانسته پاسخگوی مطالبه مردم باشد.
حوادث مرگبار و خاطره تلخ پرپرشدن جوانان در این جاده صرفاً یک آمار نیست؛ پشت هر حادثه تلخ خانواده‌ای قرار دارد که بخشی از زندگی خود را از دست داده است و به همین دلیل ایمن‌سازی جاده نباید به واکنشی مقطعی پس از وقوع حادثه محدود شود.
مردم قربانی نیمه‌کاره ماندن طرح‌ها نشوند
یکی از مطالبات جدی مردم منطقه تعیین تکلیف روشن برای تکمیل و ایمن‌سازی این محور است؛ در مدت قریب به 8 سال گذشته اقدامات مقطعی و اندک برای تکمیل و ساماندهی این جاده انجام شده اما به گفته اهالی منطقه این اقدامات در مقاطعی نیمه‌کاره مانده و مسیر همچنان با مشکلات جدی ایمنی مواجه است.
تداوم وضعیت نابسامان و خطرناک این جاده ارتباطی بسیار مهم علاوه بر افزایش نگرانی مردم ضرورت نظارت جدی‌تر دستگاه‌های متولی و ارائه یک برنامه مشخص برای تعیین تکلیف این محور را نشان می‌دهد.
جاده‌ای که به دلیل حوادث تلخ گذشته در میان اهالی با عنوان «جاده خون» نیز شناخته می‌شود نیازمند اقدام عملی و مستمر است؛ بازدیدهای مقطعی، برگزاری جلسات و وعده‌های بدون زمان‌بندی نمی‌تواند جایگزین عملیات واقعی برای رفع نقاط حادثه‌خیز شود.
مردم منطقه حق دارند بدانند وضعیت این محور ارتباطی پس از گذشت سال‌های متمادی در چه چارچوبی قرار دارد و برای رفع مشکلات آن چه برنامه مشخصی در نظر گرفته شده است؛ مطالبه‌ای که پاسخ آن نه فقط در صورتجلسه‌ها بلکه باید در میدان و با اجرای پروژه‌های ایمنی دیده شود.
پنج کیلومتر؛ اما سال‌ها مطالبه
اهمیت جاده دهدشت–طولیان صرفاً به آسفالت یا تعریض مسیر محدود نمی‌شود؛ مسئله اصلی اصلاح شکل هندسی جاده، رفع نقاط حادثه‌خیز، استانداردسازی مسیر و ایجاد علائم هشدار دهنده برای تأمین امنیت جان افرادی است که روزانه از این محور عبور می‌کنند.
روستاهای طولیان، دستگرد، کلایه، دشت‌مازه و مسیرهای منتهی به دهدشت شبانه روز برای دسترسی به مرکز شهرستان به این محور وابسته هستند؛دانش‌آموزان، کارگران، کشاورزان، روستاییان و صاحبان خودروهای شخصی بخشی از تردد روزانه این مسیر را تشکیل می‌دهند و همین حجم تردد روزانه ایمن‌سازی محور را به یک ضرورت جدی تبدیل کرده است.
در چنین شرایطی نمی‌توان مسئولیت تأمین ایمنی یک مسیر پرتردد را صرفاً به رعایت سرعت و احتیاط رانندگان محدود کرد؛ ایمنی جاده مجموعه‌ای از عوامل شامل وضعیت هندسی مسیر، علائم هشداردهنده، روشنایی، گاردریل، خط‌کشی، شانه راه و رفع نقاط حادثه‌خیز است که باید در کنار یکدیگر تأمین شوند.
علی پارسایی مدیرکل راه و شهرسازی کهگیلویه و بویراحمد در دهدشت با اشاره به وضعیت جاده دهدشت–طولیان اظهار کرد: این محور ارتباطی در سال‌های گذشته شاهد حوادث تلخ و مرگبار متعددی بوده و عنوان «جاده خون» و «جاده مرگ جوانان» بارها در رسانه‌ها برای آن به‌کار رفته که نشان‌دهنده عمق مشکلات و نقاط حادثه‌خیز این مسیر ارتباطی است.
وی افزود: از زمان پذیرش مسئولیت در اداره‌کل راه و شهرسازی ساماندهی جاده دهدشت–طولیان را به‌عنوان یکی از دغدغه‌ها و اولویت‌های کاری خود قرار دادیم اما با توجه به مشکلات اعتباری موجود در پروژه‌های راه‌سازی و نبود ردیف بودجه مشخص برای بازسازی و رفع نقاط حادثه‌خیز این محور امکان اجرای کامل طرح فراهم نشده است.
مدیرکل راه و شهرسازی کهگیلویه و بویراحمد تصریح کرد: با وجود محدودیت‌های اعتباری حدود یک‌ونیم کیلومتر از این محور زیرسازی و آسفالت شد تا بخشی از مشکلات مسیر کاهش یابد؛ این در حالی است که هنوز مطالبات پیمانکار اجرای این بخش نیز پرداخت نشده است.
پارسایی با تأکید بر ضرورت تأمین اعتبار برای تکمیل عملیات بهسازی این محور خاطرنشان کرد: برای تکمیل جاده دهدشت–طولیان و رفع نقاط حادثه‌خیز آن به اعتبارات لازم نیاز داریم و در صورت اختصاص اعتبار از سوی کمیته برنامه‌ریزی شهرستان کهگیلویه برآوردهای فنی و مالی در کوتاه‌ترین زمان انجام و عملیات ساماندهی این مسیر آغاز می‌شود.
مطالبه مردم؛ اقدام قبل از حادثه بعدی
اکنون مطالبه مردم منطقه تعیین تکلیف عملی و فوری وضعیت این پنج کیلومتر است؛ مسئولان شهرستانی و استانی باید با بررسی دقیق شرایط موجود برنامه‌ای مشخص و زمان‌بندی‌شده برای رفع نقاط حادثه‌خیز و تکمیل تجهیزات ایمنی این محور ارائه کنند.
نصب گاردریل در نقاط ضروری، اجرای خط‌کشی استاندارد، نصب تابلوها و علائم هشداردهنده، تأمین روشنایی نقاط مورد نیاز، اصلاح نقاط دارای پیچ و پستی و بلندی خطرناک و بررسی ضرورت تعریض و بهسازی مسیر از جمله اقداماتی است که باید در اولویت قرار گیرد.
تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که باقی ماندن مشکلات ایمنی یک محور پرتردد می‌تواند هزینه‌های سنگینی برای مردم به همراه داشته باشد به همین دلیل انتظار می‌رود دستگاه‌های متولی پیش از وقوع حادثه‌ای دیگر با ارائه برنامه اجرایی مشخص مسئولیت خود را در قبال ایمنی این مسیر به مرحله عمل برسانند.
اهالی روستاهای این منطقه دیگر نمی‌خواهند پس از هر حادثه تلخ شاهد بازدید مسئولان، برگزاری جلسه و طرح وعده‌های جدید باشند و پس از فروکش کردن فضای رسانه‌ای همان مشکلات دوباره به حال خود رها شود.
گزارش از: سید مصطفی گنجی
