اهالی فیروزآباد میامی از کمبود آب، جاده‌های خراب، بیکاری و ضعف خدمات درمانی و آموزشی گلایه دارند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، جاده‌های پر از چاله، دشواری تأمین آب و انشعابات خدماتی، نارضایتی از کیفیت نان، کمبود امکانات آموزشی و درمانی و بیکاری جوانان؛ این‌ها بخشی از مشکلاتی است که اهالی روستای فیروزآباد شهرستان میامی از آن سخن می‌گویند؛ مشکلاتی که به گفته ساکنان، زندگی روزمره را دشوار کرده و ماندن در روستا را برای برخی خانواده‌ها با نگرانی‌هایی جدی همراه ساخته است.
جاده‌های فرسوده؛ نگرانی هر روزه اهالی
یکی از نخستین مطالبات اهالی فیروزآباد، بهسازی جاده روستاست؛ مسیری که به گفته ساکنان، به‌دلیل وجود چاله‌ها و دست‌اندازهای متعدد، رفت‌وآمد در آن به‌سختی انجام می‌شود.
یکی از زنان روستا، با گلایه از وضعیت مسیر می‌گوید عبور خودروها از این جاده دشوار است و شرایط نامناسب آن، رفت‌وآمد روزانه و دسترسی مردم به خدمات ضروری را تحت تأثیر قرار داده است.
یکی دیگر از اهالی نیز از جان‌باختن سه نفر از اعضای خانواده‌اش در حوادث جاده‌ای سخن می‌گوید؛ اتفاقی تلخ که نگرانی او درباره ایمنی مسیر را دوچندان کرده است. البته تعیین علت این حوادث و میزان نقش وضعیت راه در وقوع آن‌ها، نیازمند بررسی سوابق رسمی تصادفات و نظر کارشناسان است.
با این حال، آنچه در گفته‌های مردم برجسته است، ضرورت رسیدگی به وضعیت جاده و شناسایی نقاط آسیب‌دیده آن است؛ مطالبه‌ای که برای ساکنان، به‌ویژه هنگام بیماری و بروز حوادث اضطراری، اهمیتی دوچندان دارد.
آب و انشعابات؛ خانه‌هایی که هنوز با مشکلات خدماتی روبه‌رو هستند
دشواری دسترسی به خدمات زیربنایی، بخش دیگری از گلایه‌های مردم فیروزآباد است. یکی از اهالی با اشاره به مشکلات پس از ساخت خانه می‌گوید برخورداری از آب، برق و گاز برای برخی ساکنان با موانع و هزینه‌هایی همراه است.
یکی از روستاییان نیز از هزینه حدود 40 میلیون تومانی برای دریافت انشعاب برق سخن می‌گوید؛ هزینه‌ای که به گفته او، تأمین آن پس از ساخت خانه دشوار شده است. وی همچنین مدعی است برای پیگیری کار به تأیید دهیاری نیاز داشته، اما این تأیید انجام نشده است.
در کنار مشکلات انشعابات، تأمین آب نیز از جمله موضوعاتی است که اهالی بر آن تأکید دارند. با این حال، برای مشخص‌شدن ابعاد دقیق مسئله، باید وضعیت منابع آب، شبکه توزیع، فشار آب، قطعی‌های احتمالی و امکان واگذاری انشعاب به‌صورت جداگانه بررسی شود.
تعیین دقیق منشأ مشکل، نخستین گام برای ارائه راهکاری مؤثر است؛ موضوعی که انتظار می‌رود با بررسی میدانی دستگاه‌های مسئول و شنیدن توضیحات ساکنان دنبال شود.
نان بی‌کیفیت؛ گلایه‌ای بر سر سفره مردم
کیفیت نان نیز به یکی از مطالبات روزمره اهالی تبدیل شده است. یکی از زنان روستا از عرضه نان‌هایی گلایه می‌کند که به گفته او، گاهی خمیر هستند و کیفیت مناسبی ندارند.
وی با اشاره به دشواری‌های تأمین مایحتاج روزانه، خواستار بررسی کیفیت نان عرضه‌شده و رسیدگی به این وضعیت است.
برای ساکنان روستاهایی که دسترسی آسانی به مراکز شهری ندارند، کیفیت نان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا خرید مایحتاج روزانه از خارج روستا می‌تواند هزینه و زمان بیشتری به خانواده‌ها تحمیل کند. از این رو، بررسی وضعیت پخت و عرضه نان و نظارت بر کیفیت آن، از جمله مطالباتی است که می‌تواند مستقیماً بر زندگی روزمره مردم اثر بگذارد.
مدرسه و آینده فرزندان؛ دغدغه خانواده‌های روستایی
نگرانی درباره وضعیت آموزش، بخش دیگری از مشکلات مطرح‌شده از سوی اهالی فیروزآباد است. یکی از ساکنان می‌گوید فرزندانش برای رفتن به مدرسه باید به فرومد یا میامی رفت‌وآمد کنند و خانواده‌ها با کمبود امکانات آموزشی روبه‌رو هستند.
این روستایی همچنین از تحصیل دختران و پسران در کلاس‌های مشترک تا پایه ششم و کمبود معلم زن گلایه دارد.
دسترسی به آموزش مناسب، یکی از عوامل مهم در ماندگاری خانواده‌ها در مناطق روستایی است. کمبود نیروی آموزشی یا دشواری رفت‌وآمد دانش‌آموزان می‌تواند علاوه بر تحمیل هزینه‌های بیشتر، نگرانی والدین درباره کیفیت آموزش و ادامه تحصیل فرزندانشان را افزایش دهد.
بررسی تعداد دانش‌آموزان، وضعیت نیروی انسانی، امکانات مدرسه و شرایط رفت‌وآمد آنان می‌تواند تصویر روشن‌تری از نیازهای آموزشی این روستا ارائه دهد.
درمان و دارو؛ مراجعه به شاهرود برای تأمین نیازهای پزشکی
محدودیت دسترسی به خدمات درمانی و دارو نیز از دیگر مشکلاتی است که اهالی مطرح می‌کنند. یکی از روستاییان می‌گوید پزشک در روزهای مشخصی به روستا مراجعه می‌کند و گاهی هنگام مراجعه بیماران، داروی مورد نیاز در دسترس نیست؛ شرایطی که به گفته او، خانواده‌ها را برای دریافت خدمات درمانی به شاهرود می‌کشاند.
این وضعیت، در صورت تأیید، می‌تواند هزینه و زمان دسترسی به درمان را برای ساکنان افزایش دهد؛ به‌ویژه زمانی که بیمار به معاینه فوری، تأمین دارو یا پیگیری مستمر درمان نیاز دارد.
بررسی برنامه حضور پزشک، وضعیت تأمین داروهای ضروری و امکانات خانه بهداشت، در کنار توجه به شرایط جاده و امکان انتقال بیماران، می‌تواند به شناسایی دقیق‌تر کمبودهای حوزه سلامت در فیروزآباد کمک کند.
بیکاری جوانان؛ مانعی در مسیر ماندگاری در روستا
در کنار کمبود خدمات عمومی، نبود فرصت‌های شغلی نیز از جمله دغدغه‌های اهالی است. یکی از ساکنان با اشاره به بیکاری شمار زیادی از جوانان، از دشواری تأمین معاش و محدودبودن فرصت‌های پیش‌رو گلایه می‌کند.
اشتغال پایدار، نقشی اساسی در ماندگاری جمعیت روستایی دارد. زمانی که جوانان امکان مناسبی برای کسب درآمد در محل زندگی خود نداشته باشند، رفت‌وآمد به شهرها یا مهاجرت برای یافتن کار می‌تواند به یکی از گزینه‌های پیش روی آنان تبدیل شود.
از این منظر، مشکلات فیروزآباد تنها به راه، آب، مدرسه و درمان محدود نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از نیازهای به‌هم‌پیوسته را در بر می‌گیرد که بر کیفیت زندگی و تصمیم خانواده‌ها برای ادامه سکونت در روستا اثر می‌گذارند.
مطالبه اهالی؛ رسیدگی میدانی و پاسخ روشن مسئولان
در کنار مشکلات زیرساختی و خدماتی، برخی اهالی از نحوه پیگیری مطالبات خود نیز گلایه دارند. یکی از ساکنان با طرح این پرسش که آیا مسئولان از وضعیت زندگی مردم اطلاع دارند، از احساس بی‌توجهی به مشکلات روستا سخن می‌گوید.
موضوع تأیید مدارک و پیگیری انشعاب برق نیز از جمله مواردی است که در اظهارات ساکنان مطرح شده است.
مجموع این مطالبات نشان می‌دهد که مشکلات فیروزآباد را نمی‌توان صرفاً مجموعه‌ای از کمبودهای جداگانه دانست. جاده نامناسب، دشواری دسترسی به آب و انشعابات، نارضایتی از کیفیت نان، نگرانی‌های آموزشی و درمانی و بیکاری جوانان، هرکدام بخشی از زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهند و رسیدگی به آن‌ها نیازمند هماهنگی دستگاه‌های مسئول است.
انتظار می‌رود مسئولان شهرستان میامی با حضور میدانی در روستا، وضعیت جاده، آب‌رسانی، انشعابات، نانوایی، امکانات آموزشی و خدمات درمانی را بررسی کنند و با مشخص‌کردن دستگاه مسئول، زمان‌بندی رسیدگی و نحوه پیگیری مطالبات، پاسخ روشنی به مردم بدهند.
فیروزآباد برای ساکنانش فقط نامی روی نقشه نیست؛ خانه و محل زندگی خانواده‌هایی است که برای ساختن آینده خود در این روستا تلاش کرده‌اند. آنچه مردم مطالبه می‌کنند، دسترسی به خدمات پایه و فراهم‌شدن شرایطی است که زندگی در روستا را امکان‌پذیرتر کند.
تحقق این مطالبات، بیش از هر چیز به پیگیری مستمر، بررسی دقیق مشکلات و تبدیل وعده‌های رسیدگی به تغییرات ملموس در زندگی روزمره مردم وابسته است.
گزارش از علیرضا رحیمیان
