گفتوگوی صریح با یک سارق در بهارستان ابعاد تازهای از سرقت طلا و دسترنج خانوادهها را نمایان کرد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، پدیده سرقت از منازل همواره یکی از دغدغه‌های جدی شهروندان بوده است. خبرنگار در گفت‌وگویی بی‌پرده و پرسش و پاسخی با یکی از سارقان بازداشت‌شده در منطقه بهارستان، زوایای پنهان این جرایم، نحوه شناسایی منازل و سرنوشت اموال مسروقه را بررسی کرده است.
در ادامه، مشروح این گفتگو از نظر می‌گذرد.
نشانه‌های انتخاب منازل هدف در بهارستان: بین این‌همه خانه در بهارستان، چه نشانه‌ای در یک خانه وجود داشت که مطمئن می‌شدی به‌راحتی باز می‌شود؟
در منطقه بهارستان معمولاً خانه‌هایی که ثروت بیشتری در آن‌ها نگهداری می‌شد، در اولویت بودند. من بیشتر خانه‌هایی را زیر نظر می‌گرفتم که چراغ‌هایشان خاموش بود و نشانه‌ای از تردد در آن‌ها دیده نمی‌شد.
بررسی وضعیت خانه و اطمینان از خالی بودن آن، نخستین قدم برای ورود بود. البته این کار پس از زیر نظر داشتن محله انجام می‌شد.
دستبرد به دسترنج سالانه خانواده‌های کارگری: آیا می‌دانستی که حاصل سال‌ها زحمت و پس‌انداز یک خانواده کارگری و کارمندی را در چند دقیقه بالا می‌کشی؟
بله، در آن لحظه متوجه بودم که این دارایی‌ها حاصل پس‌انداز سالیان متمادی یک کارگر و کارمند زحمتکش است. اما در آن شرایط، انگیزه مالی و وسوسه به‌دست آوردن پول سریع، چشم‌هایم را روی این واقعیت می‌بست و به عواقب کار نمی‌اندیشیدم.
حراج طلاهای مردم به قیمن ناچیز: طلاهای میلیونی مردم را چند درصد قیمت واقعی به مال‌خر دادی؟ سهم خودت واقعاً چقدر بود؟
طلاها و اموال مسروقه را بسیار پایین‌تر از ارزش واقعی‌شان به مال‌خران می‌فروختیم. مال‌خران از شرایط ما سوءاستفاده می‌کردند و اجناس را به کسری از قیمت واقعی می‌خریدند.
سهم من از این فروش ناچیز بود یعنی در اندازه یک حقوق معمولی و بیشتر سود نصیب مال‌خران می‌شد.
پشیمانی، پایان تلخ یک‌شبه پولدار شدن: به کسی که فکر می‌کند با دزدی می‌توان یک‌شبه پولدار شد چه می‌گویی؟ آیا این چند دقیقه سرقت، ارزش یک عمر آبروریزی و زندان را داشت؟
امروز که اینجا نشسته‌ام و دست‌بند پلیس بر دستانم است، پاسخ روشن است. قطعا ارزش نداشت.
به کسانی که این مسیر را انتخاب می‌کنند می‌گویم که هیچ‌چیز ارزش از دست رفتن آبرو و آزادی را ندارد. پول حرام ماندگار نیست و عاقبت آن چیزی جز ندامت و حبس طولانی‌مدت نیست.
