سوخت جایگزین برای اقامتگاه‌های بوم‌گردی مازندران به نگرانی جدی فعالان گردشگری تبدیل شده است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، ـ بابل ـ گفت وگو ـ سمیه فقیه| مازندران با جنگل‌های انبوه، جاذبه‌های طبیعی و تاریخی و روستاهایی که ظرفیت تبدیل‌شدن به مقصدهای مهم گردشگری را دارند، سال‌هاست در شمار استان‌های مستعد سرمایه‌گذاری در این صنعت قرار گرفته است؛ ظرفیتی که با ورود سرمایه‌های خرد و کلان و گسترش اقامتگاه‌های بوم‌گردی، می‌تواند به ایجاد اشتغال پایدار و رونق اقتصادی مناطق روستایی منجر شود.
با این حال، توسعه گردشگری در مازندران تنها به ساخت هتل و اقامتگاه و جذب مسافر خلاصه نمی‌شود. پشت ویترین زیبای این صنعت، فعالانی حضور دارند که برای ادامه فعالیت با موانعی از جنس بروکراسی اداری، ضعف زیرساخت‌ها و نبود حمایت مؤثر دستگاه‌های متولی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مشکلاتی که اگر برای آنها چاره‌اندیشی نشود، می‌تواند بخشی از ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری و اشتغال استان را با خطر مواجه کند.
در این میان، تأمین سوخت جایگزین برای اقامتگاه‌های بوم‌گردی در روزهای سرد سال، یکی از دغدغه‌های جدی فعالان این حوزه است؛ چراکه وابستگی به گاز و نبود تمهیدات مشخص برای شرایط اضطراری، نگرانی‌هایی درباره تداوم خدمات‌رسانی به گردشگران در زمان محدودیت یا قطع احتمالی گاز ایجاد کرده است.
از سوی دیگر، فعالان این بخش از دشواری ثبت و فعالیت قانونی انجمن‌های حرفه‌ای نیز گلایه دارند؛ تشکل‌هایی که می‌توانند حلقه ارتباطی میان بهره‌برداران، روستاییان و دستگاه‌های اجرایی باشند، اما به گفته برخی فعالان گردشگری، هنوز با موانع اداری و ساختاری روبه‌رو هستند.
برای بررسی وضعیت بوم‌گردی‌های مازندران، موانع توسعه این بخش، مشکلات تشکل‌های صنفی و نگرانی‌ها درباره تأمین سوخت دوم اقامتگاه‌ها، با عادل عابدی فیروزجایی، عضو هیئت‌مدیره انجمن بوم‌گردی مازندران گفت‌وگو کرده‌ایم.
سرمایه‌گذاری در گردشگری مازندران؛ توسعه در سایه موانع مدیریتی: وضعیت فعلی بوم‌گردی‌های مازندران و به‌ویژه شهرستان بابل را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ با وجود ظرفیت‌های طبیعی و ورود سرمایه‌گذاران، مهم‌ترین موانع ساختاری این حوزه چیست؟
عابدی فیروزجایی: مازندران و به‌ویژه مناطق گردشگرپذیر شهرستان بابل، از مناظر کم‌نظیر طبیعی و تاریخی برخوردارند و در آستانه تحولی بزرگ در حوزه گردشگری قرار دارند. در سال‌های اخیر شاهد ورود سرمایه‌های کلان برای احداث مجموعه‌های چندمنظوره، از جمله هتل‌ها، رستوران‌ها، مجموعه‌های ورزشی و اقامتی هستیم.
با وجود این ظرفیت‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها، متأسفانه شکوفایی بالقوه اقتصادی در عمل با بن‌بست‌های مدیریتی و ساختاری مواجه شده است. بابل و بخش‌های تابعه آن با چالش‌های زیرساختی جدی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در شرایطی که انتظار می‌رود میراث فرهنگی تسهیل‌گر مسیر توسعه باشد، بروکراسی‌های فرسایشی و نبود حمایت عملی از فعالیت انجمن‌های حرفه‌ای، به موانعی در مسیر توسعه تبدیل شده‌اند.
انجمن بوم‌گردی مازندران چرا هنوز با موانع ثبت رسمی روبه‌روست؟: به موانع ثبت رسمی انجمن بوم‌گردی مازندران اشاره کردید. دقیقاً چه مشکلاتی در مسیر رسمی‌شدن این تشکل وجود دارد و نبود ساختار حقوقی منسجم چه پیامدهایی برای فعالان گردشگری و جوامع محلی به همراه داشته است؟
عابدی فیروزجایی: با وجود تلاش‌های مکرر و پیگیری‌های مستمر برای رسمی‌سازی کامل انجمن بوم‌گردی مازندران، متأسفانه در مراحل اجرایی با کارشکنی‌هایی مواجه شده‌ایم که مانع از فعالیت نظام‌مند و قانونی انجمن می‌شود.
نبود این ساختار حقوقی منسجم، به مانعی بزرگ بر سر راه مشارکت واقعی روستاییان، توانمندسازی کسب‌وکارهای کوچک و تعامل مؤثر و قانونی با دستگاه‌های اجرایی تبدیل شده است. وقتی تشکل‌های صنفی پشتوانه قانونی نداشته باشند، صدای فعالان واقعی این حوزه نیز به جایی نمی‌رسد و امکان پیگیری منسجم مطالبات و مشکلات آنها کاهش می‌یابد.
بوم‌گردی‌ها در فصل سرما با خطر اختلال خدمات‌رسانی روبه‌رو هستند: یکی از دغدغه‌های مهمی که مطرح کرده‌اید، تأمین سوخت جایگزین برای اقامتگاه‌های بوم‌گردی است. با توجه به احتمال محدودیت یا قطع گاز در روزهای سرد سال، اکنون چه تمهیداتی برای استمرار فعالیت این مراکز پیش‌بینی شده است؟
عابدی فیروزجایی: ما در حوزه پدافند غیرعامل و مدیریت بحران با ضعف‌های جدی روبه‌رو هستیم و متأسفانه زیرساخت‌های مناسبی برای مواجهه با شرایط اضطراری در حوزه گردشگری نداریم. یکی از بحرانی‌ترین این موارد، مشکل تأمین سوخت جایگزین برای بوم‌گردی‌هاست.
در فصول سرد سال یا روزهای بحرانی و در صورت قطع احتمالی گاز، اقامتگاه‌ها با چالش جدی مواجه می‌شوند. درخواست‌های مکرر و هشدارهای ما به مسئولان مربوطه برای پیشگیری از بروز بحران در صورت قطع گاز تاکنون نادیده گرفته شده است.
این بی‌توجهی می‌تواند خدمات‌دهی به مسافران، امنیت اقامتی گردشگران و رونق اقتصادی منطقه را در حساس‌ترین روزهای سال با اختلال مواجه کند. انتظار داریم شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی و متولیان گردشگری برای تعیین سهمیه و تأمین سوخت دوم، از جمله نفت سفید یا گازوئیل، برای اقامتگاه‌ها فکری اساسی کنند.
خدمات در روزهای بحران؛ چرا حمایت‌ها به مصوبه‌های کاغذی محدود مانده است؟: با وجود خدماتی که به گفته شما شهرستان بابل در حوادث و شرایط بحرانی به هموطنان ارائه کرده، چرا فعالان این حوزه همچنان از نبود حمایت و ضعف زیرساخت‌ها گلایه دارند؟ این حمایت‌ها در عمل تا چه اندازه به بهبود وضعیت گردشگری منجر شده است؟
عابدی فیروزجایی: شهرستان بابل در ارائه خدمات به هموطنان آسیب‌دیده و مدیریت شرایط بحرانی، همواره کارنامه درخشانی از خود به یادگار گذاشته است.
با وجود این خدمات شایسته و انسان‌دوستانه، نه‌تنها تقدیر و پشتیبانی شایسته‌ای از سوی نهادهای متولی صورت نگرفته، بلکه همچنان با چالش‌های زیرساختی عمیق و مصوبات حمایتی کاغذی و بی‌تأثیر دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. این رویکرد سرد و بوروکراتیک، انگیزه‌ها را در بخش خصوصی و فعالان بومی تضعیف می‌کند.
گردشگری مازندران از وعده‌های حمایتی عبور می‌کند؟: با توجه به مشکلات مطرح‌شده، برای خروج از این وضعیت چه اقداماتی باید در اولویت دستگاه‌های اجرایی قرار گیرد؟ چه انتظاری از متولیان گردشگری و نهادهای مرتبط دارید؟
عابدی فیروزجایی: برای اینکه سرمایه‌گذاری‌های کلان و خرد در حوزه گردشگری به ثمره‌ای پایدار تبدیل شود، بیش از هر زمان دیگری نیازمند حرکت جمعی، رفع موانع قانونی و حمایت عملی از انجمن‌های حرفه‌ای برای ساماندهی این حوزه هستیم.
توسعه گردشگری بدون زیرساخت و حمایت، پایدار نمی‌ماند
ظرفیت‌های گردشگری مازندران و سرمایه‌هایی که در این بخش به کار گرفته شده، زمانی می‌توانند به اشتغال پایدار و رونق اقتصادی منجر شوند که زیرساخت‌های لازم متناسب با توسعه این صنعت فراهم شود.
از یک سو، تشکل‌های حرفه‌ای برای پیگیری مطالبات فعالان و ساماندهی کسب‌وکارهای کوچک نیازمند حمایت و امکان فعالیت قانونی هستند و از سوی دیگر، اقامتگاه‌ها برای عبور از شرایط اضطراری، به‌ویژه در فصل سرما، باید از برنامه‌ای روشن برای تأمین سوخت جایگزین برخوردار باشند.
اکنون پرسش اصلی این است که دستگاه‌های متولی چه زمانی از وعده‌های حمایتی و مصوبات روی کاغذ عبور می‌کنند و برای رفع موانع پیش‌روی فعالان گردشگری مازندران، به‌ویژه در حوزه تأمین سوخت و تسهیل فعالیت تشکل‌های صنفی، اقدام عملی انجام می‌دهند؟
