گزارش|سالگرد سیل سیاه کوهدشت/3 جان‌باخته و وعده‌های بی‌اعتبار

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، پنجم آبان 1394، باران در کوهدشت از خیابان‌ها گذشت، به خانه‌ها رسید و در زیرزمین خانه‌ای جمع شد که علی دوست‌محمدی، زینب مرادی و آدرینای شش‌ساله در آن بودند. سیلاب آن روز از آستانه خانه گذشت و خانواده‌ای را از هم گسست.

نیروهای امدادی پیکر سه نفر را از میان آب بیرون آوردند؛ اما برای خانواده دوست‌محمدی، بیرون‌آوردن پیکرها پایان جست‌وجو بود، نه پایان فقدان. فقدان آن‌ها سه بخش جداگانه ندارد؛ یک سوگ خانوادگی است که در آن، نبودن هر نفر، نبودن دو نفر دیگر را نیز به‌یاد می‌آورد.

از آن روز، در خانواده دوست‌محمدی سه جای خالی باقی مانده؛ سه غیبت که با هیچ جایی پر نشد و زندگی بازماندگان به پیش و پس از پنجم آبان تقسیم شد. خواهر علی، در گفت‌وگویی که در آبان 1405 انجام شده، بار دیگر از روزی گفته‌است که خبر سیلاب به خانواده رسید.

او به‌یاد می‌آورد که پس از شنیدن خبر، با شتاب خود را به محل خانه برادرش رساند؛ جمعیت زیادی اطراف محل حادثه جمع شده بودند و خانواده در جست‌وجوی خبری از علی، زینب و آدرینا بود. آن روز برای او لحظه‌ای بود که زندگی خانوادگی‌اش را به پیش و پس از سیلاب تقسیم کرد.

در سوگ گاهی آنچه باقی می‌ماند، نه‌فقط خاطره آدم‌ها که جای خالی آن‌هاست؛ جای خالی یک صدا، یک قدم، یک لباس کوچک، یک صندلی و حضوری که پیش‌تر چنان طبیعی بوده که کسی به نبودنش فکر نمی‌کرده‌است. آدرینا در این میان، فقط نام یک کودک در فهرست جان‌باختگان سیل نیست؛ او کودکی است که فرصت بزرگ‌شدن از او گرفته شد.

هیچ تصویری از سال‌های بعدش وجود ندارد؛ از روزهایی که باید به مدرسه می‌رفت، قد می‌کشید، از آرزوهایش می‌گفت و به خانه بازمی‌گشت. آینده‌ای که برای یک دختر شش‌ساله می‌توانست پر از امکان باشد، در یک زیرزمین و در چند ساعت بارندگی پایان یافت.

در چنین لحظه‌هایی انسان هنوز در جست‌وجوی عزیزانش است؛ هنوز می‌خواهد به خانه برسد، خبری پیدا کند و نشانی از کسانی بیابد که تا پیش از آن، حضورشان بخشی از زندگی بوده‌است. حالا خواهر را نمی‌توان فقط به‌عنوان خواهر علی دید؛ او در برابر مجموعه‌ای از نبودن‌ها قرار گرفته‌است.

برادری که دیگر نیست، زنی که همراه او از دست رفت و کودکی که فرصت بزرگ‌شدن پیدا نکرد. فقدان این سه نفر برای او سه اتفاق جداگانه نیست؛ یک گسست خانوادگی است که همه لایه‌های آن به یکدیگر متصل‌اند.

نام علی، خواهر را به برادرش می‌رساند؛ نام زینب او را به خانواده‌ای پیوند می‌دهد که دیگر حضور ندارد و نام آدرینا به قبری که سوگش را در همان خاک پایان نداد. قبر می‌تواند محل رفتن و یادکردن باشد، اما نمی‌تواند کودکی را که باید بزرگ می‌شد، به زندگی بازگرداند.

در چنین سوگی هیچ نامی به‌تنهایی روایت را کامل نمی‌کند. هر نام دو غیاب دیگر را نیز با خود می‌آورد.

آبان 1394؛ بارش 75 تا 80 میلی‌متری

بارندگی از ظهر سه‌شنبه پنجم آبان 1394 آغاز و میزان بارش کوهدشت در مقاطع مختلف 70، 73، 75 و 80 میلی‌متر اعلام شد. آب در رودخانه مرکزی بالا آمد و از مسیر خود خارج شد.

معابر و خیابان‌های اصلی شهر آب‌گرفته شدند و در برخی نقاط ارتفاع آب به حدی رسید که خودروها از حرکت بازماندند. سیلاب تنها محدوده شهری را درگیر نکرد؛ بخش روستایی شهرستان نیز با قطع راه‌های ارتباطی و اختلال در شبکه‌های خدماتی روبه‌رو شد.

گزارش|سالگرد سیل سیاه کوهدشت/3 جان‌باخته و وعده‌های بی‌اعتبار

خبر مرتبط

روایت جنگ| ماجرای تلخ شهادت نخبه موشکی ایران به همراه 10 عضو خانواده

فردیس در سوگ شهید مدافع امنیت؛ وداع امشب، بدرقه صبح دوشنبه

خداحافظ دا؛ نوای وداع با سه شهید جانفدای بهمئی