قیمت لحظهایهمه قیمتها
راه‌آهن به دنبال افزایش سهم ایران از ترانزیت چین
اتصال ریلی چین به اروپا از مسیر ایران وارد مرحله مدل‌سازی شده؛ طرحی که قرار است ظرفیت شبکه، گلوگاه‌های ریلی، پایانه‌های مرزی، ناوگان و زمان‌بندی حرکت قطارها را بررسی کند تا مشخص شود ایران چگونه می‌تواند سهم بیشتری از جریان بار میان شرق آسیا و اروپا جذب کند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، شرکت راه‌آهن و بنیاد ملی علم ایران فراخوان مطالعات «مدل‌سازی، تحلیل ظرفیت، بهینه‌سازی و شبیه‌سازی راهگذرهای ریلی اتصال چین به اروپا از طریق ایران» را منتشر کرده‌اند؛ اقدامی که محور آن بررسی عملیاتی مسیر و شناسایی موانعی است که می‌تواند سرعت و ظرفیت عبور بار از شبکه ریلی کشور را محدود کند. در این مطالعات، یکی از محورهای اصلی، شناسایی و شبیه‌سازی گلوگاه‌های شبکه ریلی و بررسی ظرفیت مسیرهاست.
زمان‌بندی حرکت قطارهای باری و تخصیص بهینه ناوگان نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد تا امکان استفاده مؤثرتر از ظرفیت موجود شبکه فراهم شود. پایانه‌های مرزی نیز بخش مهم دیگری از این طرح هستند.
عملکرد این پایانه‌ها می‌تواند مستقیماً بر زمان توقف قطارها و در نتیجه رقابت‌پذیری مسیر ریلی اثر بگذارد. بر همین اساس، شبیه‌سازی عملکرد پایانه‌های مرزی و بررسی فرآیندهای جابه‌جایی کانتینرها در دستور کار مطالعات قرار گرفته است.
از سوی دیگر، برای آنکه مسیر ریلی ایران صرفاً یک مسیر عبوری نباشد و بتواند بار بیشتری از تجارت چین و اروپا را جذب کند، پیش‌بینی تقاضای ترانزیت نیز در این پروژه دیده شده است. استفاده از روش‌های آماری و هوش مصنوعی برای برآورد تقاضا، می‌تواند تصویری از میزان بار قابل جذب توسط مسیر ایران ارائه کند.
رقابت ریل با دریا نیز یکی از محورهای این مطالعه است. در این بخش قرار است تعامل و رقابت میان حمل‌ونقل ریلی و دریایی در مسیر چین به اروپا بررسی شود؛ موضوعی که در انتخاب مسیر حمل بار، زمان سفر و هزینه نهایی نقش دارد.
همچنین امکان‌سنجی حمل‌ونقل ترکیبی ریلی-جاده‌ای در بخش‌هایی از مسیر چین تا مرزهای قرقیزستان و تاجیکستان بررسی خواهد شد. این موضوع نشان می‌دهد هدف پروژه صرفاً مطالعه خطوط ریلی داخل ایران نیست و زنجیره کامل حمل بار تا رسیدن به شبکه ایران مورد توجه قرار گرفته است.
در نهایت، قرار است خروجی مطالعات به نقشه راه اجرایی برای استفاده از ظرفیت مسیر چین-ایران-اروپا تبدیل شود؛ مسیری که تحقق آن بیش از احداث صرف زیرساخت، به افزایش ظرفیت عملیاتی شبکه، کاهش توقف در مرزها، مدیریت ناوگان، بهبود زمان سیر و رقابت‌پذیری خدمات ریلی وابسته است.
