جنگ علیه ایران پروژه‌های نفتی خلیج فارس را خراب کرد

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، گروه اوپک پلاس قرار بود تا پایان سپتامبر امسال( ۸ مهر) مشخص کند هر کشور عضو در سال ۲۰۲۷ چقدر حق دارد نفت تولید کند، اما این تصمیم عقب افتاده است. دو منبع آگاه به خبرگزاری رویترز گفته‌اند جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، پروژه‌هایی را که قرار بود ظرفیت تولید نفت کشورهای خاورمیانه را افزایش دهد، متوقف یا خراب کرده است.

در نتیجه، اوپک پلاس نمی‌تواند دقیق حساب کند هر کشور در آینده چقدر می‌تواند نفت تولید کند. به گفته این منابع،‌ مهلت پایان سپتامبر از دست رفته و پیش‌بینی می‌شود این بازنگری تا اواسط نوامبر به پایان برسد.

اوپک پلاس گروهی است که شامل کشورهای عضو اوپک به‌علاوه چند کشور غیرعضو مثل روسیه می‌شود. این گروه با هم تصمیم می‌گیرد هر کشور چقدر نفت تولید کند تا قیمت‌ها کنترل شود.

هر چند سال یک بار، این گروه ظرفیت تولید هر کشور را بررسی می‌کند تا بفهمد هر کشور واقعاً چقدر می‌تواند نفت تولید کند. بر اساس همان بررسی، سهمیه هر کشور تعیین می‌شود.

یعنی کشوری که ظرفیت بیشتری دارد، حق تولید بیشتری هم دارد. حالا این بررسی به عقب افتاده و همین موضوع، تعیین سهمیه سال ۲۰۲۷ را با ابهام روبه‌رو کرده است.

یک شرکت مشاوره‌ای آمریکایی به نام «دیگولیر و مکانوتون» مسئول برآورد ظرفیت تولید کشورهای عضو اوپک پلاس است. اما روسیه، ایران و ونزوئلا به دلیل تحریم‌های آمریکا در این ارزیابی حضور ندارند.

این شرکت قرار بود گزارش خود را تا اواسط نوامبر به دبیرخانه اوپک تحویل دهد. اگر این گزارش در آن زمان برسد، اوپک پلاس فرصت دارد تا پیش از نشست بعدی خود در اواخر ماه آینده، نتایج آن را بررسی کند.

تأخیر در طرح‌های افزایش تولید، همه محاسبات را به هم می‌ریزد. کشورهایی که ظرفیت تولیدشان کمتر از انتظار مشخص شود، ممکن است مجبور شوند سهمیه کمتری بپذیرند.

در مقابل، کشورهایی که ظرفیت تولیدشان افزایش یافته، برای گرفتن سهمیه بیشتر تلاش خواهند کرد. منابع رویترز در ژوئن گفته بودند عراق به دنبال سهمیه بزرگ‌تر است و حتی خروج از اوپک را بررسی کرده است.

همچنین برخی کشورها داده‌های مورد نیاز برای این بازنگری را ارائه نکرده‌اند. پس از جهش شدید قیمت در روزهای گذشته، قیمت نفت روز جمعه (۲ اکتبر) با کاهش همراه شد.

بازار به تصمیم اروپا و آژانس بین‌المللی انرژی برای آزادسازی ذخایر استراتژیک واکنش نشان داد. بر اساس داده‌های رویترز، قیمت نفت خام برنت برای تحویل در دسامبر با ۲ دلار و ۸۳ سنت کاهش، معادل ۲.۷۷ درصد، به ۹۹ دلار و ۴۸ سنت در هر بشکه رسید.

نفت خام وست تگزاس آمریکا نیز با ۳ دلار و ۳۵ سنت کاهش، معادل ۳.۶۱ درصد، به ۸۹ دلار و ۵۲ سنت در هر بشکه سقوط کرد. علت این کاهش، توافق کشورهای اروپایی برای آزادسازی ۵۰ میلیون بشکه دیزل از ذخایر استراتژیک بود.

همزمان، اعضای آژانس بین‌المللی انرژی نیز درباره آزادسازی حدود ۵۰ میلیون بشکه نفت خام برای کاهش فشار بر عرضه و قیمت انرژی گفت‌وگو کردند. با این حال، قیمت نفت برنت در مجموع هفته گذشته حدود ۰.۱۱ درصد افزایش یافت، در حالی که نفت وست تگزاس حدود ۱.۶ درصد کاهش هفتگی را ثبت کرد.

کویت با کاهش تولید از دو میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز به یک میلیون و ۷۷۰ هزار بشکه، و سقوط صادرات به ۷۴۰ هزار بشکه در روز، یکی از دو قربانی اصلی بسته شدن تنگه هرمز است. عراق نیز اگرچه تولید میادین جنوبی‌اش از سه میلیون بشکه در روز فراتر رفته، اما صادراتش از بندرهای جنوبی تنها به دو میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه در روز رسیده و نفت تولیدشده‌اش راهی برای رسیدن به بازارهای جهانی ندارد.

اما این بحران فقط به کویت و عراق محدود نیست. قطر با سقوط تولید نفت خام از یک میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه به حدود ۳۷۰ هزار بشکه در روز و لغو ۳۵ محموله گاز مایع به ایتالیا و مشتریان آسیایی، ضربه سنگینی خورده و تأسیسات راس لفان آن سال‌ها زمان برای ترمیم نیاز دارد.

بحرین نیز با سقوط تولید به ۴۴ هزار بشکه در روز، توقف پالایشگاه «سترا» و بدهی عمومی ۱۴۷ درصدی، در آستانه فروپاشی نفتی قرار گرفته است. امارات متحده عربی اگرچه تولیدش در ژوئن و اوت ۲۰۲۶ حدود سه میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در روز بود، اما از اوپک خارج شد و ظرفیت واقعی‌اش بیش از چهار میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز است که به دلیل وابستگی به تنگه هرمز همچنان بلااستفاده مانده.

عربستان نیز که با خط لوله شرق-غرب می‌توانست هرمز را دور بزند، اکنون در دریای سرخ با تهدید نیروهای یمنی روبه‌روست و خط لوله‌اش چند بار هدف حمله قرار گرفته و متوقف شده است. تنها استثنای واقعی در این میان عمان است.

بندر صادراتی نفت این کشور در «صحار» بیرون از تنگه هرمز قرار دارد و به همین دلیل تولید و صادرات نفت عمان نه‌تنها کاهش نیافت، بلکه افزایش هم داشت.