جدایی ترامپ و شرکا!

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، متحدان رئیس جمهور تروریست و متوحش آمریکا روزهای سختی را در جای‌جای دنیا سپری می‌کنند. دیگر روزگار خوش‌خیالی با گفتمان پوپولیستی ترامپ به سر آمده است.

بررسی تحولات جاری در صحنه سیاست داخلی ایالات متحده و مناسبات جهانی آشکار می‌سازد که همسویی و همراهی با جریان سیاسی منسوب به دونالد ترامپ، روزگاری برای متحدان و حتی هوادارانش یک امتیاز و سرمایه به شمار می‌رفت، اما امروز به یک بدهی سنگین و هزینه‌زا تبدیل شده است.

این روند فرساینده، با چشم‌انداز شکست‌ حزبی جمهوری‌خواهان در کارزارهای آتی، شتابی دوچندان خواهد گرفت؛ تحولی که طی آن، واژگان برآمده از مکتب ترامپ، جای خود را به رویکرد محتاطانه «ترامپ‌گریزی» حتی در میان نزدیک‌ترین شرکا و یاران دیرین وی خواهند داد. دولت‌های هم‌پیمان واشنگتن و بسیاری از کشورهای جهان به این باور رسیده‌اند که هیچ‌گونه سپر حفاظتی پایدار در برابر تصمیمات ناگهانی، نوسانات خلقی و رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی رئیس‌جمهور آمریکا وجود ندارد.

این بی‌ثباتی دائمی، هزینه‌های گزافی را به شرکای خارجی تحمیل کرده و آنان را واداشته تا به جای اعتماد کورکورانه، به فکر چاره‌جویی و ایجاد فاصله منطقی باشند.

در داخل مرزهای آمریکا نیز وضع به همین منوال است. نامزدهایی که تمام هویت، گفتمان و برنامه‌های خود را به تأییدیه گرفتن از شخص ترامپ گره زده‌اند، در جذب رأی‌دهندگان میانه‌رو و بدنه‌های خاکستری جامعه با بن‌بست جدی مواجهند.

افراطی‌گری و تنش‌آفرینی دیگر خریدار چندانی ندارد و ائتلاف با چنین جریانی، هزینه‌های انتخاباتی احزاب را به شدت بالا برده است. در عرصه بین‌المللی نیز، «غیرقابل پیش‌بینی بودن» که زمانی به عنوان یک ترفند روانی و تهاجمی از سوی تیم ترامپ تبلیغ می‌شد، اکنون به پاشنه آشیل سیاست خارجی این کشور بدل گشته است.

وقتی یک متحد منطقه‌ای احساس کند که امنیت ملی‌اش ممکن است یک‌شبه قربانی تصمیمات لحظه‌ای و محفلی شود، طبیعی است که رویکرد بی‌اعتمادی و گرایش به سوی سایر قدرت‌های نوظهور را کلید بزند. اینجاست که خشت‌های نخست ترامپ‌گریزی در پایتخت‌های گوناگون جهان گذاشته می‌شود.

نقطه اوج و کاتالیزور این تغییر، شکست‌های انتخاباتی محتمل این جریان در آینده نزدیک خواهد بود. در جهان سیاست، وابستگی به رهبران پوپولیست رابطه‌ای مستقیم با پیروزی‌های پیاپی آنان دارد؛ به محض عیان شدن نشانه‌های افول و شکست، صفوف هواداران به سرعت متفرق می‌شود.

در آن روز، حتی وفادارترین مهره‌ها برای نجات آینده سیاسی خویش، پیش‌قدم در مرزبندی با میراث ترامپ خواهند شد.

در مجموع، دوران بی‌محابا تاختن ترامپ به پایان راه خود نزدیک می‌شود. انباشت هزینه‌های سرسام‌آور این رویکرد در داخل و ایجاد دلهره و بی‌ثباتی در میان شرکای جهانی، چرخشی ناگزیر را رقم زده است.

گذار از ترامپیسم به ترامپ‌گریزی، گواهی بر این حقیقت است که سیاستِ مبتنی بر آشفتگی و تهدید، تاریخ مصرف محدودی دارد و جهان به سوی ثبات و عقلانیت گام برمی‌دارد.