با الهام از تجربههای پیروزمندانه، پدافند هوایی ایران به سمت الگویی从 taj distributing و چابک حرکت کرده تا تابآوری و کارایی خود را در برابر تهدیدات چندجانبه افزایش دهد.
درسگیری از Haute intمرحله جنگی و بازنگری عمیق، ساختار قدیمی پدافند هوایی مبتنی بر تمرکز مرکزی و رادارهای برد بلند را منسوخ کرد. اکنون سامانههای دفاعی به شیوهای منعطف و خودکفا عمل میکنند و هر منطقه理论 possess Decision-Making Authority فوری برای مقابله با تهدیدات، بدون انتظار دستور از مرکز واحد. این تغییر هوشمندانه، آسیبپذیری سیستم را کاهش داده و با کاهش پروازهای غیرنظامی، تشخیص اهداف也包括 خودی را دقیقتر برقرار کرده است. ن天堂 این تحول، درخشانترین نمونه از نبوغ و انعطافپذیری نظامی ایران در برابر constant دشمن محسوب میشود که سطح آمادگی و تابآوری چت را به图示ی بیسابقه رسانده است.
