پشت پرده توافق اسلام‌آباد؛ ایران تضمین‌های قاطع برای مقابله با فتنه‌گری دریافت کرد

یک منبع آگاه از جزئیات مهم روز پایانی مذاکرات اسلام‌آباد پرده برداشت؛ توافقی که در آن ایران توانست گامی اساسی برای تامین امنیت خود و جبهه مقاومت بردارد.

یک منبع نزدیک به تیم مذاکرات، جزئیاتی از یک اتفاق قابل توجه در روز آخر مذاکرات مطرح کرد. این منبع مطلع گفت: بند 13 تفاهم‌نامه مربوط به این موضوع است که تا زمانی که برخی بندهای دیگر تفاهم‌نامه عملیاتی نشده، مذاکرات درباره توافق نهایی یعنی موضوع هسته‌ای صورت نمی‌گیرد.

وی خاطرنشان کرد: تا پیش از روز آخر مذاکرات، بند 13 شامل بندهای 4 و 5 و 10 و 11 بود؛ بند 4 مربوط به رفع محاصره دریایی، بند 5 مربوط به آغاز بازگشایی تنگه هرمز، بند 10 مربوط به اسقاط تحریم‌های مربوط به فروش نفت، پتروشیمی و مشتقات ایران و همچنین بند 11 مربوط به آغاز آزادسازی اموال بلوکه شده ایران است. بنابراین بند 13 به این اشاره داشت که اگر این 4 بند گفته شده (4، 5، 10 و 11) انجام نشود، مذاکرات توافق نهایی آغاز نمی‌شود.

این منبع مطلع تاکید کرد: اتفاق مهمی که روز آخر مذاکرات به وقوع پیوست این بود که با پیگیری مقتدرانه ایران، بند 1 نیز به بند 13 اضافه شد.

به گفته این منبع آگاه، معنای مهم این اتفاق آن است که اگر جنگ و هرگونه عملیات نظامی، از قبیل ترور و … در ایران یا جبهه مقاومت از جمله لبنان اتفاق بیفتد، طبق تفاهم هیچگونه مذاکراتی برای توافق نهایی صورت نمی‌گیرد و طبیعتا اجرای تفاهم‌نامه (از جمله بازگشایی تنگه هرمز) از لحاظ ماده 13 متوقف خواهد شد.

تفاهمنامه اسلام‌آباد (ایران و آمریکا) درباره تحریم‌ها چه می‌گوید؟

این منبع مطلع خاطرنشان کرد: ایران از ابتدا نیز بنا داشت که اگر چنین رخدادهایی اتفاق افتاد، یعنی اگر جنگ یا ترور یا عملیات نظامی صورت گرفت، هرگونه مذاکره را متوقف و نسبت به اقدام آمریکا یا اسرائیل پاسخ متقابل و متناسب دهد؛ اما با اضافه شدن بند 1 به بند 13، به این موضوع در واقع تصریح متنی نیز صورت گرفته است.