سنگینی اندوه وداع، گرمای سوزان تابستان را مغلوب کرد؛ ملت ایران در مصلی تهران، بار دیگر عشق و وفاداری خود را به نمایش گذاشتند.
در نخستین ساعات امروز، مصلی تهران صحنهای از حماسهی حضور شد؛ فضایی که با سکوت، اشک و گامهای بیوقفه مردمی که برای وداع آمده بودند، رنگ آمیزی شده بود.
با وجود گرمای طاقتفرسا، جمعیت داغدار از طلوع فجر خود را به این میعادگاه رساندند و موج حضورشان، لحظه به لحظه گستردهتر میشد؛ گویی گرمای هوا در برابر سنگینی این وداع، رنگ باخته بود.
در میان این رفتوآمد پرشور، چهرههایی خودنمایی میکردند که خستگی و گرما را به فراموشی سپرده و تنها با یک هدف پا به این صحنه گذاشته بودند: حضور در آخرین وداع.
هر زائر، با اندوهی خاص به استقبال این لحظات تلخ رفته بود؛ برخی آرام اشک میریختند، دیگران در سکوتی عمیق به اطراف خیره شده بودند و بسیاری نیز بیآنکه سخنی بر زبان آورند، قدمبهقدم به سمت هدفشان پیش میرفتند.
آنچه در فضای مصلی تهران جریان داشت، جز تصویری ماندگار از ملتی نبود که در لحظهای سنگین و فراموشنشدنی، سهم خود را از این وداع ادا کردند و بار دیگر شکوه همدلی و بصیرت خود را به اثبات رساندند.
