پرچم‌های سرخ؛ میثاق مستضعفان با شهیدی که انتقامش را حتمی می‌دانند

حضور پرشور مردم در تشییع پیکر رهبر شهید، تجدید پیمانی عظیم برای انتقام از ظالمان و یادآوری حماسه کربلا بود؛ پرچم‌های سرخ بر فراز شهر، نشان از ادامه یافتن این مبارزه مقدس دارد.

بازتاب اوضاع پرالتهاب امروز در دل‌های بی‌قرارمان، حتی در سایه حضور پرشکوهت و کنار پیکر پاکت، مشهود بود. تشییع پیکر، آغازی بر دلتنگی عمیق است؛ تا زمانی که سایه حیات بر سر صاحبان پیکر است، امید به دیدار باقیست، اما به محض آنکه تابوت بر دوش‌ها قرار می‌گیرد، حقیقت فقدان در این دنیا آشکار می‌شود.

هرچند گرمای هوا طاقت‌فرسا بود، اما چاره‌جویی‌ها نیز در نهایت هنرمندی صورت گرفت. خادمان مراسم با نهایت احترام، راهنمای جمعیت بودند، لبخند بر چهره داشتند و بطری‌های آب را سخاوتمندانه میان جمعیت توزیع می‌کردند. هر کجا سایه‌ای پدیدار می‌شد، جمعیت اندکی گرد هم می‌آمدند تا نفسی تازه کنند. مه‌پاش‌ها با پاشیدن قطرات خنک، تسکینی بر گرمای سوزان بودند و موکب‌ها با اصرار، از رهگذران می‌خواستند تا با نوشیدن آب و شربت، از خود پذیرایی کنند.

و تو، آقای شهید، اکنون که حجاب دنیای فانی از چشمانت کنار رفته، بی‌شک کربلا را روشن‌تر از ما درک می‌کنی؛ تشنگی خیمه‌ها، اضطراب کودکان و نگاه‌های هراسان دختران را. «لَا یَوْمَ کَیَوْمِکَ یَا أَبَاعَبْدِاللَّه».

بر پیکر پاک تو با عزت و شکوه نماز اقامه شد، اما دل ما برای جد بزرگوارت، حسین(ع)، آن «قتیل العبرات» و «اسیر الکربات» می‌سوزد که پیکرش سه روز بر خاک داغ کربلا ماند و….

چهار ماهی است که بی‌قراریم. چهار ماهی است که هر شب برای برافراشتن پرچم پرافتخار ایران بر فراز شهر، در میدان‌ها گرد هم آمده‌ایم. اما در این دو روز، پرچم‌های سرخ در مقابل تابوت تو به اهتزاز درآمد؛ پرچم‌هایی که یادآور پرچم سرخ گنبد بارگاه ملکوتی امام حسین(ع) است.

در سنت قبایل عرب، همواره جنگ جریان داشت؛ اما مکه، زمین حرام و چهار ماه رجب، ذی‌القعده، ذی‌الحجه و محرم، زمان‌ه­ایی تھے۔ یعنی جنگ در این ماه‌ها حرام بود. زمانی که دو قبیله در حال جنگ بودند و به ماه حرام می‌رسیدند، جنگ را موقتاً تعطیل می‌کردند. اما برای اعلام اینکه «ما همچنان در حال جنگیم و این آرامش از سر سازش نیست، ماه حرام فرا رسیده است و به محض عبور از آن، جنگ ادامه خواهد یافت»، بر فراز قبه خیمه فرمانده قبیله، پرچم سرخی برافراشته می‌شد تا دوستان، دشمنان و مردم بدانند که جنگ پایان نیافته است.

کسانی که به کربلا مشرف می‌شوند، می‌بینند که جنگ با جنایات یزید پایان یافته و آرامش مرگ بر صحنه نبرد سایه افکنده است. اما بر قبه آرامگاه مقدس اباعبدالله(ع)، پرچم سرخی در اهتزاز است.

بگذار این سال‌های پررنج بگذرد، آقای شهید. ما انتقام تو و همه مستضعفان عالم را خواهیم گرفت. چرا که ما به وعده‌های حق الهی ایمان داریم.

منبع: تسنیم