تهران، ایران و تمامِ قلبهای آزاده در عزایی باشکوه، صحنهی اوجِ وفاداری به آرمانهای انقلاب و رهبرِ شهید خود شدند.
در سوزِ حرارتِ تیرماه، در حالی که نفسها در سینه حبس میشود و آسمان از گرما به رگههای سرخ مینشیند، قلبِ پایتختِ ایران، تهران، آتشی دیگر در دل دارد؛ آتشِ عشقی که برای پیکرِ پاکِ رهبرِ شهیدش، در عمقِ خیابانها جاری شده است.
امروز، تهران، امروز ایران و امروز تمامِ پهنهی جانهای آزاده، یکپارچه غرقِ در سوگ و ماتم است. از پیرمردی که عصا به دست گرفته تا کودکی که پرچمِ عزایِ انقلاب را بر دوشِ کوچکش حمل میکند، همگی در صفِ بیانتهایی ایستادهاند؛ صفّی که نه گرما را میشناسد و نه خستگی را.
ندایِ «یا لثاراتِ خامنهای» از اعماقِ جانِ ایرانیان برمیخیزد؛ این تنها یک شعار نیست، بلکه ضربانِ مشترکِ قلبی است که نبضِ یک ملتِ متحد را نشان میدهد. این جمعیتِ غران، موجوار به پیش میرود و هر موج، یادآورِ بصیرتی است که از خونِ پاکِ رهبرِ شهید، تازهتر و شورانگیزتر جوشیده است.
گرما، همچون تیغی بر پوست میکشد، اما ذرهای از عزمِ پولادینِ این ملت کم نمیشود. نه یک نفر عقبنشینی میکند و نه یک دست از اهتزازِ پرچمِ پرافتخارِ انقلاب بازمیایستد. گویی زمین نیز در این وداع، خود تپش دارد و آسمان، با قطرههای عرقِ پیشانیِ عزاداران، وضو میگیرد.
انتهای پیام/
منبع: تسنیم
