خطر ساده‌انگاری دشمن؛ هدیه بزرگ به بدخواهان ملت

مدعیان اصلاحات، مخالفان «صلح شرافتمندانه با دشمن بی‌شرافت» را به فقدان عقلانیت متهم می‌کنند، غافل از اینکه ساده‌سازی ماهیت دشمن، «خودکشی راهبردی» است.

گروه سیاسیاحمد زیدآبادی و جواد امام، از چهره‌های جریان موسوم به اصلاحات، در روزهای اخیر با انتقاد از سخنان برخی چهره‌ها در مورد مواضع رئیس دولت اصلاحات، منتقدان «صلح شرافتمندانه با دشمن بی‌شرافت» را به فقدان عقلانیت و آزادگی متهم کرده‌اند. این جریان، بدون آنکه به چرایی ساده‌سازی ماهیت دشمن پاسخ دهند، منتقدان را متوهم، غیرواقع‌بین و متحجر قلمداد می‌کنند.

از دیدگاه این گروه، زبان استدلال و پرسشگری تنها زمانی اصالت می‌یابد که نتیجه آن، تایید سرسپردگی به دشمن یا لاپوشانی ماهیت خصمانه او باشد. در ادبیات راهبردی، مواجهه با دشمنی که «ذاتی و ماهوی» است، وضعیتی پیچیده را رقم می‌زند؛ تعارضی میان دو جهان‌بینی، دو مدل حکمرانی و دو هدف غایی. در چنین شرایطی، «ساده‌سازی رویکرد دشمن» نه‌تنها یک اشتباه محاسباتی، بلکه «خودکشی راهبردی» محسوب می‌شود.

جریان سلطه برای ضربه زدن به ملت‌های مستقل، از ابزارهای متنوعی چون نفوذ فرهنگی، تولید روایت‌های جعلی و بهره‌گیری از شیوه‌های شناختی استفاده می‌کند. ساده‌سازی رویکرد دشمن باعث می‌شود نقاط کور و حتی مواضع آشکار او نادیده گرفته شود.

در سایه شعارهای ایده‌آل‌گرایانه مدعیان اصلاحات، تحلیل‌های واقع‌بینانه در غبار احساسات گم می‌شود. زمانی که دشمن را منعطف و خصومت ذاتی او را سطحی تفسیر می‌کنیم، در واقع قدرت اقدام و شبکه‌های حمایتی او را دست‌کم می‌گیریم. تاریخ دهه‌های اخیر نشان داده است که دشمن آمریکایی قادر است با تغییر تاکتیک، ظاهر بازی را عوض کند و ساده‌سازی دشمن، موجبات «خوش‌خیالی» را فراهم می‌آورد.

واقع‌نگری، «دقت عملیاتی» را به همراه دارد. دشمن ذاتی، موجودی ایستا نیست؛ او یاد می‌گیرد، تغییر موضع می‌دهد و از هر رخنه و فضایی سود می‌برد. یکی از این رخنه ها، ایجاد خوش‌خیالی نسبت به رویکرد دشمن و انکار ماهیت آن است.

باید دقت کرد که ساده‌سازی دشمن، بزرگترین هدیه به اوست. دشمن زمانی خوشحال می‌شود که ما او را منعطف و سهل‌انگار جلوه دهیم، چرا که در این صورت، آزاد است تا در لایه‌های عمیق‌تر ساختار اقتصادی و اجتماعی ما، بی‌سروصدا نفوذ کند. برای پیروزی بر دشمنی که ماهوی با ما در تضاد است، باید بیش از هر زمان دیگری «دقیق»، «پویا» و «واقع‌بین» بود؛ قاعده‌ای که امیدی به درک آن از سوی غربگرایان نیست.

منبع: تسنیم