رهبر انقلاب، معمار نظم نوین منطقه‌ای

سردبیر ارشد خبرگزاری «۶۰ ثانیه» در مطلبی نوشت: رهبر معظم انقلاب اسلامی با هدایت‌های مدبرانه و شجاعانه خود، در حال شکل‌دهی معادلات جدیدی در منطقه برای تحقق نظم نوین هستند.

در این نوشتار، بدون ذره‌ای غلو، آنچه از مشاهده رخدادهای جاری در منطقه به چشم می‌آید، بیان می‌شود. ما رهبر خود را دوست داریم و در طول زمان او را شناخته‌ایم. اما در همین ۱۶۰ روز گذشته، حتی با در نظر گرفتن اقدامات آشکار و رسانه‌ای ایشان، شاهد اتفاقاتی بوده‌ایم که باعث اطمینان قلبی می‌شود.

نخستین اقدام، ایجاد معادله «وحدت میدان‌ها» بود که الگوی امنیتی منطقه را تغییر داده است. این امر، به‌ویژه پس از تحولات سوریه و نقش‌آفرینی جنگنده‌های F-35 در آسمان آن کشور، نشان داد که امنیت ایران تنها در مرزهای جغرافیایی آن تعریف نمی‌شود.

دومین گام، تبدیل عملیات تنگه هرمز به اهرمی برای قدرت ملی بود. این ظرفیت امروز بیش از هر زمان دیگری در معادلات امنیتی و ژئوپلیتیکی منطقه خود را نمایان می‌سازد.

سومین ابتکار، تفکیک پرونده هسته‌ای از مذاکرات مربوط به پایان جنگ بود که بسیاری از تحلیلگران تحقق آن را بعید می‌دانستند. در مقطعی، مقامات آمریکایی برنامه هسته‌ای ایران را هدف اصلی جنگ معرفی می‌کردند، اما این موضوع حتی در دستور کار مذاکرات پایان جنگ قرار نگرفت و آمریکایی‌ها نیز آن را پذیرفتند.

چهارمین اقدام، ایجاد توقف طولانی در میانه مذاکرات در زمانی بود که آمریکا شروع به تهدیدهای جدی و حتی اقدامات تروریستی علیه ایران کرده بود. این توقف، با وجود تهدیدهای اولیه آمریکایی‌ها، منجر به تغییر لحن آن‌ها شد. به یاد داریم که در اواخر مذاکرات منتهی به توافق، روبیو و ترامپ با تغییر لحن درباره انتظار نظر رهبر ایران مصاحبه می‌کردند.

پنجمین محور، انفجارها و برخوردهای پهپادی و موشکی در گلوگاه‌های مهم دریایی از باب‌المندب تا کانال سوئز (چه رسمی و چه غیر رسمی)، حملات بی‌امان به اردن، و حمله هدفمند به تنف سوریه و عمان بود. این اقدامات یادآور فرمایش رهبر معظم انقلاب در ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ مبنی بر “گشودن جبهه‌های جدید که دشمن در آن کم تجربه و آسیب‌پذیر است…” است.

ششمین مورد، با رخ دادن حملات پهپادی به ایست‌بازرسی‌ها، فراخوان چهارشنبه‌سوری و اظهارات ترامپ و نتانیاهو درباره لزوم اغتشاش در خیابان‌ها، اهمیت حیاتی تبدیل خیابان به خط نبرد با آمریکا و اسرائیل آشکار شد. این مهم بارها در پیام‌های رهبر معظم انقلاب گوشزد شده بود.

البته این فهرست به این موارد محدود نمی‌شود. توسعه جنگ از یک رویارویی صرفاً نظامی به پرونده حقوقی بین‌المللی، تأکید بر معرفی متجاوز، مطالبه غرامت، و زنده نگه داشتن مسئله انتقام به عنوان عناصر سازنده بازدارندگی نوین ایران، از دیگر محورهایی است که جزئی از ابتکارات رهبر انقلاب برای تاثیرگذاری مثبت بر میدان نبرد بوده است.

شاید تاریخ، سال‌ها بعد بتواند درباره هر یک از این تصمیم‌ها داوری دقیق‌تری داشته باشد، اما آنچه امروز روشن است، این است که در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر ایران، شاهد رهبری استراتژیک، خلاقانه و شجاعانه هستیم. رهبر ایران در حال شکل‌دادن به معادلات جدید در منطقه برای نظم نوین در آن است.

ما “ایمان” داشتیم به آینده ایران با هدایت ولی فقیه، اما آنچه که می‌بینیم ما را به “اطمینان قلبی” می‌رساند.